ς δ 2ί ς Ὰ ε ς ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ὴἳ Ν Σ 4 Ν κ ́ ὲ αν ον νο νκΏν ον ον ον ον ο νιον ΈονκονκάῸ ὅ ά δ Ε ̓Εθνωφελὴς ἀρχαιοκαπηλία ̓Αρχαιοκάπηλος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ χωρὶς τὴν ἄδεια τοῦ κράτος ἀνασκάπτει καὶ βρίσκει ἀρχαῖα, τὰ ὁποῖα κατόπιν πωλεῖ. ̓Η πρᾶξι αὐτὴ εἶναι ποινικὸ ἀδίκημα καὶ τιμωρεῖται πολὺ αὐστηρά. Συνήθως οἱ ἀρχαιοκάπηλοι εἶναι χρησιμώτεροι στὴν προβολὴ τοῦ ̓Ελληνισμοῦ ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ κράτος. Διότι πωλοῦντες στὸ ἐξωτερικὸ τὰ ἀρχαῖα ἀγάλματα, ἀντικείμενα κ.τ.λ. προβάλλουν τὸν ̓Ελληνισμὸ στοὺς ξένους, οἱ ὁποῖοι βλέπουν καὶ θαυμάζουν τὴν ἀρχαιοελληνικὴ τέχνη. Θὰ ἀντιτείνη κανείς, ὅτι οἱ ἀρχαιοκάπηλοι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ κέρδος ποὺ ἀποκομίζουν κι ὄχι γιὰ τὴν προβολὴ τοῦ ̓Ελληνισμοῦ. Σύμφωνοι. ̓Αλλὰ μαζὶ μὲ τὸ κέρδος τους οἱ ἀρχαιοκάπηλοι ἀναγκαστικὰ διαφημίζουν τὴν ̓Αρχαίαν ̓Ελλάδα. ̓Αντίθετα τὸ κράτος ἀφήνει τὰ ἀρχαῖα θαμμένα ἢ καὶ τὰ καταστρέφει, ὅπως συνέβη στὸ Πλατυγιάλι ̓Αστακοῦ, δίχως νὰ τιμωρῆ κανεὶς τοὺς ὑπευθύνους κρατικοὺς παράγοντες, οἱ ὁποῖοι συντελοῦν στὴν καταστροφὴ ἢ στὸ ὁριστικὸ θάΨιμο (π.χ. θέατρο Λαρίσης) τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ πολιτισμοῦ. Τουλάχιστον οἱ ἀρχαιοκάπηλοι δὲν καταστρέφουν τὰ εὑρήματά τους, ἀλλὰ τὰ προσέχουν, γιὰ νὰ τὰ πωλήσουν. Πάντως τὰ διασώζουν. ̓Ενῶ τὸ κράτος εὐθύνεται γιὰ καταστροφὴ ἢ ἀπώλεια ἀρχαίων, δίχως ποινικὲς συνέπειες. Κατὰ τὴν γνώμη μας τὸ κράτος πρέπει νὰ παροτρύνη Ἕλληνες καὶ ξένους νὰ ἀνασκάπτουν τὴν γῆ μας, γιὰ νὰ βρίσκουν ἀρχαῖα. Ὅσα βρίσκουν, ἢ τὸ κράτος νὰ τὰ ἀγοράζη ἢ νὰ ἐπιτρέπη τὴν ἐλεύθερη πώλησί τους. Αὐτὰ εἶναι ὁπωσδήποτε προτιμώτερα ἀπὸ τὸ νὰ θάβωνται τὰ ἀρχαῖα ἢ νὰ καταστρέφωνται, ὅπως συμβαίνει σήμερα. ̓Αναμφισβητήτως οἱ ἀρχαιοκάπηλοι (μὲ κίνητρο τὸ κέρδος) συμβάλλουν περισσότερο στὴν ἀρχαιολογία ἀπὸ τὶς ἁρμόδιες κρατικὲς ὑπηρεσίες. Τὰ παραδείγματα εἶναι πολλὰ καὶ πείθουν, ὅτι ὁ ἀρχαιοελληνικὸς πολιτισμὸς ἦλθε στὸ φῶς: α) ἀπὸ τὴν δρᾶσι ἰδιωτῶν φίλων τῆς ̓Αρχαίας "Ελλάδος, β) ἀπὸ τὴν δρᾶσι τῶν ἀρχαιοκαπήλων γιὰ τὸ κέρδος, γ) ἀπὸ τυχαίους λόγους π.χ. σκάψιμο θεμελίων κ.τ.λ. καὶ τέλος δ) ἀπὸ τὴν δρᾶσι τοῦ κράτους, τὸ ὁποῖο ἀποδεδειγμένως ἔθαψε καὶ κατέστρεψε πιὸ πολλὰ ἀρχαῖα, ἀπ ̓ ὅσα ἀνεῦρε. Νομίζουμε, ὅτι ἡ νομοθεσία γιὰ τοὺς ἀρχαιοκάπηλους ἐπιβάλλεται νὰ τροποποιηθῆ. Χειρότερο ἀπὸ τοὺς κερδοσκόπους ἀρχαιοκαπήλους εἶναι τὸ κράτοςἀρχαιοκαταστροφεύς. ̓Επομένως χρειάζεται ἡ ἔκδοσι ἑνὸς νόμου, ποὺ νὰ ὁρίζη ὅτι: «εἶναι ἐλεύθερη ἡ ἀρχαιοκαπηλία καὶ οὐδεμία ἄδεια ἀπαιτεῖται γιὰ τὴν διενέργεια ἀρχαιολογικῶν ἐρευνῶν, ὑπὸ τὴν προὔπόθεσιν ὅτι τὸ ̓Ελληνικὸ κράτος δικαιοῦται νὰ ἀγοράζη τὰ εὐρεθέντα εἰς τιμὴν ποὺ θὰ ὁρίζεται ὑπὸ ἐπιτροπῆς ἐκτιμήσεως. ̓Αν τὸ κράτος δὲν ἐπιθυμῆ τὴν ἀγορὰ τῶν ἀποκαλυφθέντων, τότε ὁ εὑρὼν δύναται νὰ τὰ πωλήση ὅπου θέλει φορολογούμενος νομίμως ὡς πρὸς τὸ ἔσοδόν του, ἀφαιρουμένων τῶν ἐξόδων του». Κατ ̓ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ νομιμοποιηθῆ ἡ λεγόμενη ἀρχαιοκαπηλία καὶ τὸ κράτος θὰ ἔχη τὰ ἑξῆς ὀφέλη: α) θὰ προβάλλεται ὁ ἀρχαιοελληνικὸς πολιτισμός, ἂν βέβαια αὐτὸ ἐνδιαφέρη τὸ νεο-