Ὰς ΣΝ ες δ 2 ί ς ὴ ἳ ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ κ αν ον νο νκΏν ον ον ον ον ο νιον Έονκονκά Ὸ ὅ ΄ δὲ ά 4 ΕΝ ᾿Εθνωφελὴς ἀρχαιοκαπηλία ᾿Αρχαιοκάπηλος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ χωρὶς τὴν ἄδεια τοῦ κράτος ἀνασκάπτει καὶ βρίσκει ἀρχαῖα, τὰ ὁποῖα κατόπιν πωλεῖ. ᾿Η πρᾶξι αὐτὴ εἶναι ποινικὸ ἀδί- κημα καὶ τιμωρεῖται πολὺ αὐστηρά. Συνήθως οἱ ἀρχαιοκάπηλοι εἶναι χρησιμώ- τεροι στὴν προβολὴ τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ κράτος. Διότι πωλοῦντες στὸ ἐξωτερικὸ τὰ ἀρχαῖα ἀγάλματα, ἀντικείμενα κ.τ.λ. προβάλλουν τὸν ᾿Ελλη- νισμὸ στοὺς ξένους, οἱ ὁποῖοι βλέπουν καὶ θαυμάζουν τὴν ἀρχαιοελληνικὴ τέ- χνη. Θὰ ἀντιτείνη κανείς, ὅτι οἱ ἀρχαιοκάπηλοι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ κέρδος ποὺ ἀποκομίζουν κι ὄχι γιὰ τὴν προβολὴ τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ. Σύμφωνοι. ᾿Αλλὰ μαζὶ μὲ τὸ κέρδος τους οἱ ἀρχαιοκάπηλοι ἀναγκαστικὰ διαφημίζουν τὴν ᾿Αρ- χαίαν ᾿Ελλάδα. ᾿Αντίθετα τὸ κράτος ἀφήνει τὰ ἀρχαῖα θαμμένα ἢ καὶ τὰ καταστρέφει, ὅπως συνέβη στὸ Πλατυγιάλι ᾿Αστακοῦ, δίχως νὰ τιμωρῆ κανεὶς τοὺς ὑπευθύνους κρατικοὺς παράγοντες, οἱ ὁποῖοι συντελοῦν στὴν καταστροφὴ ἢ στὸ ὁριστικὸ θά- Ψιμο (π.χ. θέατρο Λαρίσης) τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ πολιτισμοῦ. Τουλάχιστον οἱ ἀρχαιοκάπηλοι δὲν καταστρέφουν τὰ εὑρήματά τους, ἀλλὰ τὰ προσέχουν, γιὰ νὰ τὰ πωλήσουν. Πάντως τὰ διασώζουν. ᾿Ενῶ τὸ κράτος εὐθύνεται γιὰ καταστροφὴ ἢ ἀπώλεια ἀρχαίων, δίχως ποινικὲς συνέπειες. Κατὰ τὴν γνώµη µας τὸ κράτος πρέπει νὰ παροτρύνη Ἕλληνες καὶ ξένους νὰ ἀνασκάπτουν τὴν γῆ µας, γιὰ νὰ βρίσκουν ἀρχαῖα. Ὅσα βρίσκουν, ἢ τὸ κράτος νὰ τὰ ἀγοράζη ἢ νὰ ἐπιτρέπη τὴν ἐλεύθερη πώλησί τους. Αὐτὰ εἶναι ὁπωσδήποτε προτιμώτερα ἀπὸ τὸ νὰ θάβωνται τὰ ἀρχαῖα ἢ νὰ καταστρέφωνται, ὅπως συµβαί- νει σήμερα. ᾿Αναμφισβητήτως οἱ ἀρχαιοκάπηλοι (μὲ κίνητρο τὸ κέρδος) συμ- βάλλουν περισσότερο στὴν ἀρχαιολογία ἀπὸ τὶς ἁρμόδιες κρατικὲς ὑπηρεσίες. Τὰ παραδείγματα εἶναι πολλὰ καὶ πείθουν, ὅτι ὁ ἀρχαιοελληνικὸς πολιτισμὸς ἦλθε στὸ φῶς: α) ἀπὸ τὴν δρᾶσι ἰδιωτῶν φίλων τῆς ᾿Αρχαίας "Ελλάδος, β) ἀπὸ τὴν δρᾶσι τῶν ἀρχαιοκαπήλων γιὰ τὸ κέρδος, γ) ἀπὸ τυχαίους λόγους π.χ. σκά- ψιμο θεμελίων κ.τ.λ. καὶ τέλος δ) ἀπὸ τὴν δρᾶσι τοῦ κράτους, τὸ ὁποῖο ἀποδε- δειγμένως ἔθαψε καὶ κατέστρεψε πιὸ πολλὰ ἀρχαῖα, ἀπ᾿ ὅσα ἀνεῦρε. Νομίζουμε, ὅτι ἡ νομοθεσία γιὰ τοὺς ἀρχαιοκάπηλους ἐπιβάλλεται νὰ τροπο- ποιηθῆ. Χειρότερο ἀπὸ τοὺς κερδοσκόπους ἀρχαιοκαπήλους εἶναι τὸ κράτος- ἀρχαιοκαταστροφεύς. ᾿Επομένως χρειάζεται ἡ ἔκδοσι ἑνὸς νόμου, ποὺ νὰ ὁρίζη ὅτι: «εἶναι ἐλεύθερη ἡ ἀρχαιοκαπηλία καὶ οὐδεμία ἄδεια ἀπαιτεῖται γιὰ τὴν διε- νέργεια ἀρχαιολογικῶν ἐρευνῶν, ὑπὸ τὴν προὔπόθεσιν ὅτι τὸ ᾿Ελληνικὸ κράτος δικαιοῦται νὰ ἀγοράζη τὰ εὐρεθέντα εἰς τιμὴν ποὺ θὰ ὁρίζεται ὑπὸ ἐπιτροπῆς ἐ- κτιμήσεως. ᾿Αν τὸ κράτος δὲν ἐπιθυμῆ τὴν ἀγορὰ τῶν ἀποκαλυφθέντων, τότε ὁ εὑρὼν δύναται νὰ τὰ πωλήση ὅπου θέλει φορολογούμενος νομίμως ὡς πρὸς τὸ ἔ- σοδόν του, ἀφαιρουμένων τῶν ἐξόδων του». Κατ᾽ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ νομιμο- ποιηθῆ ἡ λεγόμενη ἀρχαιοκαπηλία καὶ τὸ κράτος θὰ ἔχη τὰ ἑξῆς ὀφέλη: α) θὰ προβάλλεται ὁ ἀρχαιοελληνικὸς πολιτισμός, ἂν βέβαια αὐτὸ ἐνδιαφέρη τὸ νεο-