ΔΑΥΛΟΣ/ 113, Μάιος 1991 6503 ποὺ κατὰ συνέπεια γίνεται ̓Αντίλογος. Οἱ ἑβραῖοι τὸ γνωρίζουν αὐτό, ὅπως ἐπίσῆς γνωρίζουν ὅτι αὐτὸς ὁ ̓Αντίλογος εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος γιὰ τὰ σχέδιά τους καὶ πρέπει νὰ ἐξουδετερωθεῖ. Λέγω «ἑβραῖοι», γιατί, ὅπως στὸ παρελθὸν μὲ τὸν «Παυλισμὸ/ Χριστιανισμὸ» καὶ τὸν «Μαρξισμό», ἔτσι καὶ σήμερα πίσω ἀπὸ κάθε τέτοιου εἴδους κινήματα βρίσκονται πράγματι ἑβραῖοι, ποὺ ἐργάζονται καὶ γιὰ τὴ διατύπωσι τῶν κειμένων ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκτέλεσί τους. 'Ο ἑβραῖος Μάρτιν Μπερνὰλ εἶναι τῆς ἰδίας σχολῆς ἑβραίων «ἀποστόλων», ὅπως οἱ Παῦλος, Μὰρξ κ.ᾱἄ. ̓Επικεφαλῆς κι αὐτὸς ὁμάδας ὀργανωμένων ἑβραίων καὶ πληρωμένων συνοδοιπόρων τους, ἀκολουθοῦν τὰ ἴδια «ἄχνη» κι ὅπως πάντα, κρυμμένοι πίσω ἀπὸ προσωπεῖα ἄλλων ἐθνοτήτων, βάζουν τὰ θεμέλια μιᾶς νέας διεθνοῦς συνωμοσίας, μὲ παραπλανητικὰ ἀλλὰ ἀληθοφανῆ συνθήματα καὶ πάντα μὲ στόχο τὴν ἐξουδετέρωσι τῆς ἐπικίνδυνης γι ̓ αὖὐτοὺς Ἑλληνικῆς Λογικῆς/ Κρίσεως. Αὐτὰ εἶναι τὰ κίνητρά τους, καθαρὰ πολιτικά, ἐξουσιαστικὰ καὶ οὐδόλως ἀκαδημαϊκὰ πρὸς χάριν τῆς Παιδείας. Τώρα ποὺ εἶναι τόσο καθαρὰ πλέον τὰ σχέδια τῶν συνωμοτῶν, τὸ μεγάλο ἐρώτημα εἶναι: Τί πρέπει νὰ κάνουμε, ὅσοι δὲν θέλουμε νὰ σκλαβωθοῦμε; Δὲν πρέπει νὰ περάσουμε ἀπὸ τὴν ἄμυνα/ διαμαρτυρία στὴν ἀντεπίθεσι/ὀχύρωσι.... Χρειάζεται ὀργάνωσι... Ὅσοι ἀγαποῦν τ ̓ ἅγια ̓ Ελληνικὰ χώματα, ὅπου δίδαξαν οἱ μεγάλοι δάσκαλοι τῶν ἐθνῶν καὶ ὅπου ἀνεπτύχθη ὁ ἀναντικατάστατος 'Ελληνικὸς Πολιτισμός, πρέπει ν ̓ ἀναλάβουν τὶς εὐθύνες τους... Χρειάζεται ὁ πόλος ἕλξεως, τ ̓ Ὅραμα... Νιώθω πὼς ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ἐκμυστηρευτῶ τ ̓ Ὅραμα, ποὺ πλημμυρίζει τὴ δική μου ψυχὴ καὶ ποὺ εἶναι: Νά ξαναγίνει ἡ ̓ Ελλὰς ἡ «Μητέρα Γῆ τοῦ Πνεύματος», γῆ περισυλλογῆς, μελέτης κι ἔρευνας, ἀνήκουσα στὴν παγκόσμια διανόησι μὲ ἐγγυημένη τὴν ἀνεξαρτησία της. Θέλω νὰ δῶ, νὰ μετουσιώνεται ἡ ἑλληνικότητα σὲ συνείδησι τῶν λαῶν κι ἡ ̓Ελληνοσύνη σὲ φωνὴ τῆς συνειδήσεώς τους. Θέλω νὰ δῶ, νὰ γεμίζουν οἱ ψυχές μας μ ̓ αὐτὸ τ ̓ "Ὅραμα, ποὺ δικαιώνει τὴν καταγωγή μας καὶ ποὺ ἀνταποκρίνεται στὶς βιοτικές μας ἀνάγκες. Θέλω νὰ δῶ νὰ νιαζόμαστε γιὰ τὴν πραγματοποίησί του, γιατί εἴμαστε γενναῖοι, ἀπόγονοι γενναίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρότρυνσις. Μὲ τιμὴ Νικηφόρος Πολίτης Ρ.Ο. Βοχ 7 ΗερναΙὶ Μειςογσἰάε Τ.6 1237 α ̓Αγγλία Πανάρχαια ἀριθμητικὰ σύμβολα στὴν Πάρο Κύριε διευθυντά, Διαβάζοντας στὸ τεῦχος 108 τοῦ ἔγκριτου περιοδικοῦ σας τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Τσατσόμοιρου γιὰ τὰ σύμβολα τῶν ἀριθμῶν στὶς γραμμικὲς γραφὲς Α καὶ Β, σκέφθηκα μήπως μπορεῖ νὰ εἶναι χρήσιμες στὶς ἔρευνες τοῦ ἴδιου ἢ ἄλλων συνεργατῶν σας, ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ συναφῆ θέματα, κάποιες παραστάσεις-βραχογραφήματα (:), ποὺ ἔχω ἐντοπίσει ἀπὸ ἐτῶν στοὺς γρανιτόβραχους ἑνὸς λόφου, ποὺ βρίσκεται στὸν μυχὸ θαλάσσιου κόλπου κοντὰ στὸ χωριὸ Νάουσσα τῆς Πάρου. Οἱ παραστάσεις αὐτὲς σχηματίζονται πάνω στοὺς ριζιμιοὺς βράχους ἀπὸ μικρὲς λακκουβίτσες, σὰν κι αὐτὲς ποὺ θὰ ἔκανε ἡ μύτη ἑνὸς σύγχρονου μολυβιοῦ γραφῆς, ἂν κάποιος τὴν κάρφωνε διαδοχικὰ πάνω σὲ