ΔΑΥΛΟΣ/ 113, Μάιος 1991 6503 ποὺ κατὰ συνέπεια γίνεται ᾿Αντίλογος. Οἱ ἑβραῖοι τὸ γνωρίζουν αὐτό, ὅπως ἐπί- σῆς γνωρίζουν ὅτι αὐτὸς ὁ ᾿Αντίλογος εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος γιὰ τὰ σχέδιά τους καὶ πρέπει νὰ ἐξουδετερωθεῖ. Λέγω «ἑβραῖοι», γιατί, ὅπως στὸ παρελθὸν μὲ τὸν «Παυλισμὸ/ Χριστιανισμὸ» καὶ τὸν «Μαρξισμό», ἔτσι καὶ σήµερα πίσω ἀπὸ κάθε τέτοιου εἴδους κινήματα βρίσκονται πράγματι ἑβραῖοι, ποὺ ἐργάζονται καὶ γιὰ τὴ διατύπωσι τῶν κειμένων ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκτέλεσί τους. 'Ο ἑβραῖος Μάρτιν Μπερνὰλ εἶναι τῆς ἰδίας σχολῆς ἑβραίων «ἀποστόλων», ὅπως οἱ Παῦλος, Μὰρξ κ.ᾱἄ. ᾿Επικεφαλῆς κι αὐτὸς ὁμά- δας ὀργανωμένων ἑβραίων καὶ πληρωμένων συνοδοιπόρων τους, ἀκολουθοῦν τὰ ἴδια «ἄχνη» κι ὅπως πάντα, κρυμμένοι πίσω ἀπὸ προσωπεῖα ἄλλων ἐθνοτήτων, βά- ζουν τὰ θεμέλια μιᾶς νέας διεθνοῦς συνωμοσίας, μὲ παραπλανητικὰ ἀλλὰ ἀληθο- φανῆ συνθήματα καὶ πάντα μὲ στόχο τὴν ἐξουδετέρωσι τῆς ἐπικίνδυνης γι᾿ αὖὐ- τοὺς Ἑλληνικῆς Λογικῆς/ Κρίσεως. Αὐτὰ εἶναι τὰ κίνητρά τους, καθαρὰ πολιτι- κά, ἐξουσιαστικὰ καὶ οὐδόλως ἀκαδημαϊκὰ πρὸς χάριν τῆς Παιδείας. Τώρα ποὺ εἶναι τόσο καθαρὰ πλέον τὰ σχέδια τῶν συνωμοτῶν, τὸ µεγάλο ἐ- ρώτημα εἶναι: Τί πρέπει νὰ κάνουμε, ὅσοι δὲν θέλουμε νὰ σκλαβωθοῦμε; Δὲν πρέ- πει νὰ περάσουµε ἀπὸ τὴν ἄμυνα/ διαμαρτυρία στὴν ἀντεπίθεσι/ὀχύρωσι.... Χρειάζεται ὀργάνωσι... Ὅσοι ἀγαποῦν τ᾽ ἅγια ᾿ Ελληνικὰ χώματα, ὅπου δίδαξαν οἱ μεγάλοι δάσκαλοι τῶν ἐθνῶν καὶ ὅπου ἀνεπτύχθη ὁ ἀναντικατάστατος 'Ελλη- νικὸς Πολιτισμός, πρέπει ν᾿ ἀναλάβουν τὶς εὐθύνες τους... Χρειάζεται ὁ πόλος ἕλξεως, τ᾿ Ὅραμα... Νιώθω πὼς ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ἐκμυστηρευτῶ τ᾿ Ὅραμα, ποὺ πλημμυρίζει τὴ δική μου ψυχὴ καὶ ποὺ εἶναι: Νά ξαναγίνει ἡ ᾿ Ελλὰς ἡ «Μητέρα Γῆ τοῦ Πνεύματος», γῆ περισυλλογῆς, μελέτης κι ἔρευνας, ἀνήκουσα στὴν πα- γκόσμια διανόησι μὲ ἐγγυημένη τὴν ἀνεξαρτησία της. Θέλω νὰ δῶ, νὰ μετουσι- ώνεται ἡ ἑλληνικότητα σὲ συνείδησι τῶν λαῶν κι ἡ ᾿Ελληνοσύνη σὲ φωνὴ τῆς συνειδήσεώς τους. Θέλω νὰ δῶ, νὰ γεμίζουν οἱ ψυχές μας μ᾽ αὐτὸ τ᾽ "Ὅραμα, ποὺ δικαιώνει τὴν καταγωγή μας καὶ ποὺ ἀνταποκρίνεται στὶς βιοτικές μας ἀνά- γκες. Θέλω νὰ δῶ νὰ νιαζόμαστε γιὰ τὴν πραγματοποίησί του, γιατί εἴμαστε γεν- ναῖοι, ἀπόγονοι γενναίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρότρυνσις. Μὲ τιμὴ Νικηφόρος Πολίτης Ρ.Ο. Βοχ 7 ΗερναΙὶ Μειςογσἰάε Τ.6 1237 α ᾿Αγγλία Πανάρχαια ἀριθμητικὰ σύμβολα στὴν Πάρο Κύριε διευθυντά, Διαβάζοντας στὸ τεῦχος 108 τοῦ ἔγκρι- του περιοδικοῦ σας τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Τσα- τσόμοιρου γιὰ τὰ σύμβολα τῶν ἀριθμῶν στὶς γραμμικὲς γραφὲς Α καὶ Β, σκέφθηκα μήπως μπορεῖ νὰ εἶναι χρήσιμες στὶς ἔρευ- νες τοῦ ἴδιου ἢ ἄλλων συνεργατῶν σας, ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ συναφῆ θέματα, κάποιες παραστάσεις-βραχογραφήματα (:), ποὺ ἔχω ἐντοπίσει ἀπὸ ἐτῶν στοὺς γρανιτόβραχους ἑνὸς λόφου, ποὺ βρίσκεται στὸν μυχὸ θα- λάσσιου κόλπου κοντὰ στὸ χωριὸ Νάουσ- σα τῆς Πάρου. Οἱ παραστάσεις αὐτὲς σχηματίζονται πάνω στοὺς ριζιμιοὺς βράχους ἀπὸ μικρὲς λακκουβίτσες, σὰν κι αὐτὲς ποὺ θὰ ἔκανε ἡ μύτη ἑνὸς σύγχρονου μολυβιοῦ γραφῆς, ἂν κάποιος τὴν κάρφωνε διαδοχικὰ πάνω σὲ