δ ́ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Οἱ εὑρόντες ἀμειφθήσονται... Ὅταν ἤμουν παιδί, κανεὶς δὲν ρωτοῦσε τὸν ἄλλον, ποιό εἶναι τὸ ζῴδιό του. Ὅταν ἀνδρώθηκα, κατὰ καιροὺς ἄκουα αὐτὴ τὴν ἐρώτηση. Καὶ γελοῦσα. Τώρα, ὅπου βρεθῶ, ἀκούω τὴν ἐρώτηση: κι ὅποιο μαζικὸ μέσο «ἐνημερώσεως» διαβάσω, ἀκούσω ἢ ἰδῶ, πάλι θὰ συναντήσω τὰ ζῴδια, τὴν ἀστρολογία, τὴν ἱστορία της καὶ τοὺς μεγάλους ἐφευρέτες τῆς Σουμερίους ἢ Βαβυλωνίους ἢ Χαλδαίους... Τώρα πιὰ δὲν γελῶ. Τρομάζω. Ὃ τρόμος μου στηρίζεται σὲ τρεῖς ἱστορικὲς παρατηρήσεις: α) Ἢ ἀγυρτεία τῆς ἀστρολογίας, τὸ ἄκρον ἄωτον τοῦ ἀναπόδεικτου, ἀνεξέλεγκτου καὶ συνεπῶς παρα-λόγου τρόπου ἑρμηνείας τῆς πραγματικότητας, ἦταν κάποτε τρόπος σκέπτεσθαι τοῦ βαρβάρου καὶ προϊστορικοῦ ̓Ανατολίτη ἀνθρώπου καὶ αὐτοεξαφανίσθηκε ὅταν ὁ ̓Ελληνικὸς Λόγος, ἡ “Ελληνικὴ ̓Απόδειξη, ὁ "Ελληνικὸς Ἔλεγχος διέλυσαν τὸ ἔρεβος τῆς ἄγνοιας. Μέ ἀπασχολεῖ τὸ ἐρώτημα: Σήμερα ποὺ οἱ «μάγοι» ἐπανέρχονται, ἐπανέρχεται καὶ ἡ βαρβαρότης; β) Ἢ ἀνεξέλεγκτη καὶ ἀναπόδεικτη ἑρμηνεία τῆς ζωῆς καὶ τοῦ Κόσμου «ἔσκαγε μύτη» πάντοτε σὲ περιόδους ἔσχατης δυστυχίας καὶ ἠθικοδιανοητικῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ ἀνθρώπου (π.χ. περίοδος παρακμῆς τῆς Ρώμης). Σήμερα, ποὺ οἱ «Χαλδαῖοι» ἐπανέρχονται ὡς ὅσο ποτὲ ἄλλοτε «ἀποδεκτοί», μήπως ἡ «δυστυχία τῆς εὐτυχίας μας», ὅπως διάβασα κάπου, εἶναι ἡ χείριστη ποὺ ἔζησέ ποτε τὸ ἄτυχο κι ἀπελπισμένο πλάσμα ποὺ λέγεται σύγχρονος ἄνθρωπος; γ) Ἢ προέκταση ἑνὸς ἀποδεδειγμέ- νου ἢ ἀποδείξιμου συμβάντος (π.χ. ἡ ᾱποδεδειγμένη ἐπίδραση τῶν φάσεων τῆς Σελήνης ἢ τοῦ 'Ηλίου ἢ τῶν λοιπῶν ἀστερισμῶν στὰ μετεωρολογικὰ ἢ βιολογικὰ ἢ ἄλλα φαινόμενα) σὲ ὄχι ᾱπλῶς μὴ ἀποδείξιμα ἀλλὰ ἀντιθέτως σὲ φαινόμενα τὰ ὁποῖα λογικῶς καὶ ἐπιστημονικῶς ἀποδεικνύονται ὅτι ἔχουν ἀπειρία ἀπρόβλεπτων ἢ ἀσταθμήτων αἰτίων (ὅπως π.χ. διάρκεια ζωῆς, διανοητικές, σωματικές, ψυχικὲς κ.λπ. καταστάσεις ἢ δυνατότητες) πάντοτε ἀποτελοῦσε σημάδι κυριαρχίας τῆς πνευματικῆς ἀπάτης καὶ τοῦ σκοταδισμοῦ (π.χ. ἡ πίστη ὅτι: ἡ Γῆ, ἀφοῦ ὅση βλέπουμε εἶναι ἐπίπεδη, ὁλόκληρη εἶναι ἐπίπεδη). Μὲ ἀπασχολεῖ τὸ ἐρώτημα: Μπαίνουμε σ ̓ ἕνα νέο Μεσαίωνα, ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ καίη ζωντανοὺς ὅποιους στηρίζονται σ ̓ αὐτὰ ποὺ ὁ Λόγος, ἡ ̓ ̓ Απόδειξη καὶ ὁ ὌἜλεγχος λέγει κι ὄχι οἱ ψευδαισθήσεις ἢ οἱ δεισιδαιμονίες ἢ οἱ ἐπιθυμίες τοῦ προλογικοῦ ἀνθρώπου; Παρατηρῶ καί κάτι ἀκόμη, ποὺ ὅμως δὲν θὰ τὸ ἀποδείξω ἱστορικὰ ἢ λογικὰ (μιᾶς ποὺ ὃ σύγχρονος Χαλδαϊσμὸς δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ ἀποδεικνύη τίποτε ἀπολύτως): « ̓Οσφραίνομαι», ὅτι ἐσκεμμένα, προγραμματισμένα, ὠργανωμένα καὶ μὲ πλούσια χρηματοδότηση διεξάγονται ὅλες αὐτὲς οἱ «ἐπιχειρήσεις» τῆς ἀγυρτείας ἀνὰ τὸν Κόσμον... "Αν εἶναι ἔτσι (εἶπα: δὲν ἐπικαλοῦμαι ἀποδείδεις...), τότε οἱ ἀναγνῶστες ἂς ψάξουν νὰ βροῦνε, ποιοί εἶναι οἱ ἀφανεῖς «προγραμματιστές», ὀργανωτὲς καὶ χρηματοδότες τοῦ νέου Σκοταδισμοῦ. Οἱ εὑρόντες ἀμειφθήσονται. Μετέωρος