δ΄ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Οἱ εὑρόντες ἀμειφθήσονται... Ὅταν ἤμουν παιδί, κανεὶς δὲν ρω- τοῦσε τὸν ἄλλον, ποιό εἶναι τὸ ζῴδιό του. Ὅταν ἀνδρώθηκα, κατὰ καιροὺς ἄκουα αὐτὴ τὴν ἐρώτηση. Καὶ γελοῦ- σα. Τώρα, ὅπου βρεθῶ, ἀκούω τὴν ἐ- ρώτηση: κι ὅποιο μαζικὸ µέσο «ἐνημε- ρώσεως» διαβάσω, ἀκούσω ἢ ἰδῶ, πάλι θὰ συναντήσω τὰ ζῴδια, τὴν ἀστρολο- γία, τὴν ἱστορία της καὶ τοὺς μεγάλους ἐφευρέτες τῆς Σουμερίους ἢ Βαβυλω- νίους ἢ Χαλδαίους... Τώρα πιὰ δὲν γελῶ. Τρομάζω. Ὃ τρόμος µου στηρίζεται σὲ τρεῖς ἱστορικὲς παρατηρήσεις: α) Ἢ ἀγυρτεία τῆς ἀστρολογίας, τὸ ἄκρον ἄωτον τοῦ ἀναπόδεικτου, ἀ- νεξέλεγκτου καὶ συνεπῶς παρα-λόγου τρόπου ἑρμηνείας τῆς πραγματικότη- τας, ἦταν κάποτε τρόπος σκέπτεσθαι τοῦ βαρβάρου καὶ προϊστορικοῦ ᾿Ανα- τολίτη ἀνθρώπου καὶ αὐτοεξαφανί- σθηκε ὅταν ὁ ᾿Ελληνικὸς Λόγος, ἡ “Ελληνικὴ ᾿Απόδειξη, ὁ "Ελληνικὸς Ἔλεγχος διέλυσαν τὸ ἔρεβος τῆς ἄ- γνοιας. Μέ ἀπασχολεῖ τὸ ἐρώτημα: Σή- µερα ποὺ οἱ «μάγοι» ἐπανέρχονται, ἐ- πανέρχεται καὶ ἡ βαρβαρότης; β) Ἢ ἀνεξέλεγκτη καὶ ἀναπόδει- κτη ἑρμηνεία τῆς ζωῆς καὶ τοῦ Κό- σμου «ἔσκαγε μύτη» πάντοτε σὲ περιό- δους ἔσχατης δυστυχίας καὶ ἠθικοδια- νοητικῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ ἀνθρώπου (π.χ. περίοδος παρακμῆς τῆς Ρώμης). Σήµερα, ποὺ οἱ «Χαλδαῖοι» ἐπανέρχο- νται ὡς ὅσο ποτὲ ἄλλοτε «ἀποδεκτοί», μήπως ἡ «δυστυχία τῆς εὐτυχίας μας», ὅπως διάβασα κάπου, εἶναι ἡ χείριστη ποὺ ἔζησέ ποτε τὸ ἄτυχο κι ἀπελπισμέ- νο πλάσμα ποὺ λέγεται σύγχρονος ἄν- θρωπος; γ) Ἢ προέκταση ἑνὸς ἀποδεδειγμέ- νου ἢ ἀποδείξιμου συμβάντος (π.χ. ἡ ᾱ- ποδεδειγµένη ἐπίδραση τῶν φάσεων τῆς Σελήνης ἢ τοῦ 'Ηλίου ἢ τῶν λοι- πῶν ἀστερισμῶν στὰ μετεωρολογικὰ ἢ βιολογικὰ ἢ ἄλλα φαινόμενα) σὲ ὄχι ᾱ- πλῶς μὴ ἀποδείξιμα ἀλλὰ ἀντιθέτως σὲ φαινόμενα τὰ ὁποῖα λογικῶς καὶ ἐπι- στημονικῶς ἀποδεικνύονται ὅτι ἔχουν ἀπειρία ἀπρόβλεπτων ἢ ἀσταθμήτων αἰτίων (ὅπως π.χ. διάρκεια ζωῆς, δια- νοητικές, σωματικές, ψυχικὲς κ.λπ. καταστάσεις ἢ δυνατότητες) πάντοτε ἀ- ποτελοῦσε σημάδι κυριαρχίας τῆς πνευματικῆς ἀπάτης καὶ τοῦ σκοταδι- σμοῦ (π.χ. ἡ πίστη ὅτι: ἡ Γῆ, ἀφοῦ ὅ- ση βλέπουμε εἶναι ἐπίπεδη, ὁλόκληρη εἶναι ἐπίπεδη). Μὲ ἀπασχολεῖ τὸ ἐρώ- τηµα: Μπαίνουµε σ᾽ ἕνα νέο Μεσαίω- να, ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ καίη ζωντα- νοὺς ὅποιους στηρίζονται σ᾽ αὐτὰ ποὺ ὁ Λόγος, ἡ ᾽᾿ Απόδειξη καὶ ὁ ὌἜλεγχος λέγει κι ὄχι οἱ ψευδαισθήσεις ἢ οἱ δεισιδαιμονίες ἢ οἱ ἐπιθυμίες τοῦ προ- λογικοῦ ἀνθρώπου; Παρατηρῶ καί κάτι ἀκόμη, ποὺ ὅ- μως δὲν θὰ τὸ ἀποδείξω ἱστορικὰ ἢ λογικὰ (μιᾶς ποὺ ὃ σύγχρονος Χαλ- δαϊσμὸς δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ ἀποδει- κνύη τίποτε ἀπολύτως): «᾿Οσφραίνο- μαι», ὅτι ἐσκεμμένα, προγραμματισμέ- να, ὠργανωμένα καὶ μὲ πλούσια χρη- ματοδότηση διεξάγονται ὅλες αὐτὲς οἱ «ἐπιχειρήσεις» τῆς ἀγυρτείας ἀνὰ τὸν Κόσμον... "Αν εἶναι ἔτσι (εἶπα: δὲν ἐ- πικαλοῦμαι ἀποδείδεις...), τότε οἱ ἀνα- γνῶστες ἂς ψάξουν νὰ βροῦνε, ποιοί εἶναι οἱ ἀφανεῖς «προγραμματιστές», ὀργανωτὲς καὶ χρηματοδότες τοῦ νέου Σκοταδισμοῦ. Οἱ εὑρόντες ἀμειφθήσο- νται. Μετέωρος