πα ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ «ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Ὃ διεθνιστὴς Διεθνιστὴς λέγεται αὐτὸς ποὺ πρεσβεύει τὸ δόγμα τοῦ διεθνισμοῦ, ποὺ συνίσταται στὴν πολτοποίηση καὶ κατάργηση τῶν ἐθνῶν, στὴν καταστροφὴ τῶν ἔθνικῶν πολιτισμῶν τους καὶ στὴ δημιουργία μιᾶς ἀδιάκριτης κι ἀδιαφοροποίητης μάζας, κατὰ τὸ πρότυπο τῆς «φάρμας τῶν ζώων» τοῦ "Οργουελ. 'Ο διεθνιστὴς --εἴτε ἀποτελεῖ ἔμμισθο ὄργανο τῆς ἐξουσίας εἴτε ὄχι--- εἶναι παρηκμασμένο καὶ ἐκφυλισμένο κύτταρο, ποὺ αἰσθανόμενος μειονεκτικὰ ἔναντι τοῦ ἔθνους του, ἐπειδὴ ἀδυνατεῖ ἢ φαντάζεται ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ παρακολουθήση τὴν ἰδεολογικο-πολιτικὴ καὶ οἰκονομικο-κοινωνικὴ πορεία του, τὸ ἀρνεῖται καὶ τὸ καταπολεμᾶ μ ̓ ὅλες του τὶς δυνάμεις. 'Ο τύπος αὐτὸς ὑποφέρει ἀπ ̓ αὐτὸ ποὺ λέγεται αἴσθημα ἐθνικῆς μειονεξίας. Οὐσιαστικὰ πιέζεται ἀπ ̓ τὸ αἴσθημα τῶν ἀλληλοδιαδόχων ἀποτυχιῶν καὶ τῆς ἀσημαντότητός του, ἐνῶ συγχρόνως ἀἆδυνατεῖ νὰ μεταβάλη στάση καὶ νὰ διορθώση τὴ λανθασμένη πορεία του" ἔτσι μετατοπίζει τὶς εὐθύνες κι ἀποδίδει τὴν κακοδαιμονία του στὸν ἐθνικὸ τρόπο ζωῆς καὶ σκέψης, στὴν ἐθνικὴ ἰδεολογία καὶ παιδεία, στὸν ἐθνικὸ ἐν γένει πολιτισμό. Ὃ διεθνιστὴς εἶναι καταβεβλημένος, ἡττημένος κι ἀπογοητευμένος ἄνθρωπος. Τὸ αἴσθημα τῆς ἄγονης καὶ ἀσήμαντης ὑπάρξεώς του τοῦ ἐπιβάλλει τὴν ἀναζήτηση κάποιου σκοποῦ, ποὺ τοῦ δίνει νόημα στὴ ζωή του’ ἀνίκανος ὅμως καθὼς εἶναι καὶ γι ̓ αὐτὸ ἀκόμη, καταφεύγει στὴν ἐξ-ουσία, πού, ὡς γνωστόν, διαθέτει ἀφθονίαν «λύσεων» γιὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, Μέσα στοὺς κόλπους τῆς λογοκρατίας, πού χει δημιουργηθεῖ ἀπὸ καὶ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῆς παρακμῆς, ὁ τύπος μας ἀποκτᾶ κάθε δυνατότητα ν ̓ ἀποτινάξη τὸ βάρος τῆς θλιβερῆς ἀτομικότητάς του, νὰ παραλλάξη τὴ μισητή του ταυτότητα, «ν ̓ ἀποθέση τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον, καὶ νὰ ἐνδυθῆ τὸν νέον», τοῦ κοσμοπολίτου. 'Ο διεθνιστὴς ἐκφράζει ἀποκλειστικὰ τὴν ἄρνηση καὶ τὸ ψεῦδος: θέση δὲν ἔχει. Δὲν ἔχει θέση οὔτε στὸν κόσμο, ἀπ ̓ τὸν ὁποῖο αἰσθάνεται ἀποκομμένος, κι ἀποσυνδεμένος ἀπ ̓ τὸν φυσικό του περίγυρο! Τοιοῦτος ὄντας χαρίζεται ψυχῇ τε καὶ σώματι στὴν ἐξ-ουσία. Ὃ τύπος αὐτὸς μισεῖ τὴν ἐλευθερία’ δὲν ἀναγνωρίζει ἀπολύτως καμμία μορφὴ ἐλευθερίας παρὰ μόνο τὴν τυφλὴ πίστη στὰ ἐξουσιαστικὰ δόγματα. ̓ Αποποιούμενος ὁ ἴδιος τὴν ἐλευθερία του, ἀνακαλύπτει μιὰ ἄλλη μορφὴ «ἐλευθερίας»: Νὰ μισῆ, νὰ καταπιέζη, νὰ ψευδολογῆ, νὰ προδίδη, νὰ καταστρέφη μέσα πάντοτε στὴν ἀνωνυμία τῆς μάζας ἢ τὰ πολύμορφα, πολυσχιδῆ καὶ πολυποίκιλα «ὀργανωτικὰ σχήματα» τῆς ἐξ-ουσίας. 'Ο διεθνιστὴς εἶναι φανατικὸς χωρὶς ἄλλο. Μὲ φανατισμὸ ὑπηρετεῖ τὸν «ἱερό του σκοπό», ποὺ ἀποβλέπει στὸ γκρέμισμα τῶν θεμελίων ὅλων τῶν ἐθνῶν, στὸ χάλασμα τῶν πολιτισμῶν τους καὶ στὴν ἐγκαθίδρυση μιᾶς κάποιας «νέας τάξεως πραγμάτων», ποὺ ἡ ἔλευσή της, ἐξυπακούεται, προὐποθέτει τὴν καταστροφὴ κάθε ὑπαρκτοῦ πολιτιστικοῦ στοιχείου. 'Ο τύπος μας αὐτὸς ἀποτελεῖ δεινὸ ἐπικριτὴ καὶ συκοφάντη τῶν πάντων, ὅσα