πα ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ «ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Ὃ διεθνιστὴς Διεθνιστὴς λέγεται αὐτὸς ποὺ πρεσβεύει τὸ δόγμα τοῦ διεθνισμοῦ, ποὺ συνί- σταται στὴν πολτοποίηση καὶ κατάργηση τῶν ἐθνῶν, στὴν καταστροφὴ τῶν ἔ- θνικῶν πολιτισμῶν τους καὶ στὴ δηµιουργία μιᾶς ἀδιάκριτης κι ἀδιαφοροποίη- της μάζας, κατὰ τὸ πρότυπο τῆς «φάρµας τῶν ζώων» τοῦ "Οργουελ. 'Ο διεθνιστὴς --εἴτε ἀποτελεῖ ἔμμισθο ὄργανο τῆς ἐξουσίας εἴτε ὄχι--- εἶναι παρηκμασμένο καὶ ἐκφυλισμένο κύτταρο, ποὺ αἰσθανόμενος μειονεκτικὰ ἔναντι τοῦ ἔθνους του, ἐπειδὴ ἀδυνατεῖ ἢ φαντάζεται ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ παρακολουθήση τὴν ἰδεολογικο-πολιτικὴ καὶ οἰκονομικο-κοινωνικὴ πορεία του, τὸ ἀρνεῖται καὶ τὸ καταπολεμᾶ μ᾽ ὅλες του τὶς δυνάμεις. 'Ο τύπος αὐτὸς ὑποφέρει ἀπ᾿ αὐτὸ ποὺ λέγεται αἴσθημα ἐθνικῆς µειονεξίας. Οὐσιαστικὰ πιέζεται ἀπ᾽ τὸ αἴσθημα τῶν ἀλληλοδιαδόχων ἀποτυχιῶν καὶ τῆς ἀσημαντότητός του, ἐνῶ συγχρόνως ἀἆδυνα- τεῖ νὰ µεταβάλη στάση καὶ νὰ διορθώση τὴ λανθασμένη πορεία του" ἔτσι µετα- τοπίζει τὶς εὐθύνες κι ἀποδίδει τὴν κακοδαιµονία του στὸν ἐθνικὸ τρόπο ζωῆς καὶ σκέψης, στὴν ἐθνικὴ ἰδεολογία καὶ παιδεία, στὸν ἐθνικὸ ἐν γένει πολιτισμό. Ὃ διεθνιστὴς εἶναι καταβεβλημένος, ἡττημένος κι ἀπογοητευμένος ἄνθρω- πος. Τὸ αἴσθημα τῆς ἄγονης καὶ ἀσήμαντης ὑπάρξεώς του τοῦ ἐπιβάλλει τὴν ἀ- ναζήτηση κάποιου σκοποῦ, ποὺ τοῦ δίνει νόημα στὴ ζωή του’ ἀνίκανος ὅμως κα- θὼς εἶναι καὶ γι᾿ αὐτὸ ἀκόμη, καταφεύγει στὴν ἐξ-ουσία, πού, ὡς γνωστόν, διαθέ- τει ἀφθονίαν «λύσεων» γιὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, Μέσα στοὺς κόλπους τῆς λογοκρατίας, πού χει δημιουργηθεῖ ἀπὸ καὶ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῆς παρακμῆς, ὁ τύπος µας ἀποκτᾶ κάθε δυνατότητα ν᾿ ἀποτινά- ξη τὸ βάρος τῆς θλιβερῆς ἀτομικότητάς του, νὰ παραλλάξη τὴ µισητή του ταυτό- τητα, «ν᾿ ἀποθέση τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον, καὶ νὰ ἐνδυθῆ τὸν νέον», τοῦ κοσµο- πολίτου. 'Ο διεθνιστὴς ἐκφράζει ἀποκλειστικὰ τὴν ἄρνηση καὶ τὸ ψεῦδος: θέση δὲν ἔχει. Δὲν ἔχει θέση οὔτε στὸν κόσµο, ἀπ᾽ τὸν ὁποῖο αἰσθάνεται ἀποκομμέ- νος, κι ἀποσυνδεμένος ἀπ᾿ τὸν φυσικό του περίγυρο! Τοιοῦτος ὄντας χαρίζεται ψυχῇ τε καὶ σώματι στὴν ἐξ-ουσία. Ὃ τύπος αὐτὸς μισεῖ τὴν ἐλευθερία’ δὲν ἀναγνωρίζει ἀπολύτως καμμία μορφὴ ἐλευθερίας παρὰ µόνο τὴν τυφλὴ πίστη στὰ ἐξουσιαστικὰ δόγματα. ᾽ Αποποιού- μενος ὁ ἴδιος τὴν ἐλευθερία του, ἀνακαλύπτει μιὰ ἄλλη μορφὴ «ἐλευθερίας»: Νὰ μισῆ, νὰ καταπιέζη, νὰ ψευδολογῆ, νὰ προδίδη, νὰ καταστρέφη μέσα πάντοτε στὴν ἀνωνυμία τῆς μάζας ἢ τὰ πολύμορφα, πολυσχιδῆ καὶ πολυποίκιλα «ὀργα- νωτικὰ σχήματα» τῆς ἐξ-ουσίας. 'Ο διεθνιστὴς εἶναι φανατικὸς χωρὶς ἄλλο. Μὲ φανατισμὸ ὑπηρετεῖ τὸν «ἱερό του σκοπό», ποὺ ἀποβλέπει στὸ γκρέμισμα τῶν θεμελίων ὅλων τῶν ἐθνῶν, στὸ χά- λασµα τῶν πολιτισμῶν τους καὶ στὴν ἐγκαθίδρυση μιᾶς κάποιας «νέας τάξεως πραγμάτων», ποὺ ἡ ἔλευσή της, ἐξυπακούεται, προὐποθέτει τὴν καταστροφὴ κά- θε ὑπαρκτοῦ πολιτιστικοῦ στοιχείου. 'Ο τύπος µας αὐτὸς ἀποτελεῖ δεινὸ ἐπικριτὴ καὶ συκοφάντη τῶν πάντων, ὅσα