Γιὰ τί ψάχνει ἡ ἀνθρωπότητα; Παγκόσμια ἀναξήτηση. Γιατί αὐτὸ τὸ φαινόμενο; Εἶναι ἁπλῶς ἡ γνωστὴ διαδικασία τῆς ἀνιδρύσεως νέων θεῶν, ποὺ παρατήηρεῖται ὁσάκις γκρεμίζονται ἢ ἐκφυλίζονται οἱ παλαιοί; Ὄχι, εἶναι κάτι βαθύτερο. Καὶ εἶναι πρωτοφανὲς στὴν Ἱστορία. Τὸ πρωτοφανὲς προκύπτει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν «νῦν γένεσιν» κατ ̓ ̓Αριστοτέλη, δηλαδὴ στὴν μετὰ τὸν Κατακλυσμὸ περίοδο τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, γιὰ πρώτη φορὰ τώρα τὸ ἀνθρώπινο εἶδος ψαύει χειροπιαστὰ τὸ Ὅραμα τῆς Παγκοσμιότητας. Τὸ βαθύτερο ἔγκειται στὴν ἀπόλυτη ἀνάγκη ζωῆς ἢ θανάτου, ἀνάγκη ποὺ ἐξ ἀντικειμένου πῆρε ἱστορικὴ ὑπόσταση λόγω τῆς ἀναπτύξεως τῆς τεχνολογίας σὲ βαθμὸ θανάσιμης «τελειότητας». Ὅσοι δὲν καταλαβαίνουν ποιὰ εἶναι ἡ (ἄνευ προηγουμένου) φύση τῆς ̓Ιστορικῆς Στιγμῆς γαάχνουν σκοπιμοθηρικὰ ἢ «τεχνοκρατικᾶ», γιὰ νὰ ἀνιδρύσουν κάποιον, ὁποιονδήποτε, νέο θεό, ὅπως ἔκαναν πάντοτε, γιὰ νὰ τὸν βάλουν στὴν θέση τῶν καταρρεόντων. Αὐτοὶ οἱ «ἀναζητοῦντες» βρίσκονται ἐκτὸς παιχνιδιοῦ, εἶναι χαμένοι «ἀπὸ χέρι»: Δὲν ἔχουν ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀδυσώπητη πραγματικότητα. Ὅσοι συνέλαβαν τὴν τρομακτικὴ ἀπειλὴ ποὺ ᾱντιπροσωπεύει ἡ σημερινὴ “Ιστορικὴ Καμπὴ προσπαθοῦν ἐν μέρει διὰ τῆς Λογικῆς καὶ ἐν μέρει διὰ τῆς «ἐκ θεμελίων» ἀνασκοπήσεως τῆς “Ιστορίας νὰ βροῦν τὴν Λύση τῆς Ζωῆς. Ἢ Λογική (ὁ Λόγος), ἂν λειτουργήση, ἔχει τὴν ᾱπάντηση. Οἱ ἔλ-λογοι τὴν «βλέπουν», τὴν κατέχουν. Ἢ ἐξ ὑπαρχῆς θεώρηση τῆς “Ἱστορίας ἔχει ἐπίσης τὴν ἀπάντηση: Πρόβλημα Οἰκουμενικότητας ἢ Παγκοσμιότητας τῆς “Ιστορίας εἶχε ἀντιμετωπίσει καὶ ἄλλοτε ἡ ̓Ανθρωπότητα. ταν στὴν «πρὸ τῆς νῦν γενέσεως» περίοδο, τὴν περίοδο τοῦ χαμένου Μεγάλου Πολιτισμοῦ. Τύχη ἀγαθὴ μερίμνησε, γιὰ νὰ ἔχουμε στὰ χέρια μας σήμερα ἐπαρκῆ-πλήρη στοιχεῖα ἀπὸ τὴ λύση ποὺ δόθηκε τότε, λύση ἐπὶ τῆς ὁποίας θεμελιώθηκε