ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ««ΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΧΩΡῚΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Ὃ «σιωνιστὴς) (μὲ εἰσαγωγικὰ) Στὸ ἄκουσμα τῆς λέξης «σιωνιστἠς» οἱ ἄνθρωποι καταλαμβάνονται ἀπὸ ποικίλα αἰσθήματα ἄλλοι νιώθουν ἀπέχθεια, φόβο ἢ ἀποτροπιασμό, πολλοὶ ἔκδηλώνουν μῖσος καὶ ἀγανάκτηση, ἄλλοι πάλι δὲν κρύβουν τὴν περιφρόνησή τους. Παραταῦτα ἐλάχιστοι εἶναι σὲ θέση νὰ ποῦν ποιὰ εἶναι ἡ «ἐπίσημη» σημασία τῆς λέξεως, ὅπως αὐτὴ ἔχει ἐπιβληθη: Σύμφωνα, λοιπόν, μὲ τὰ λεξικὰ «σιωνιστὴς» εἶναι «αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀποκατάσταση τῶν Εβραίων στὴν Παλαιστίνη». Ο ὁρισμὸς ὅμως αὐτὸς εἶναι παραπλανητικός' ἀπόδειξη. ὅτι «σιωνιστὲς» ὑπάρχουν καὶ σήμερα, 45 χρόνια μετὰ τὴν «ἐθνικὴ ἀποκατάσταση τῶν "Εβραίων στὴν Παλαιστίνη» καὶ ὅτι ὁ «σιωνιστής»... «ἔχωσε τὴν οὐρά του» καὶ στὰ Λεξικὰ ἀκόμη, τὰ ὁποῖα τείνουν νὰ καταστοῦν ἐξαιτίας του ἀναξιόπιστα[.. Ἢ λέξη «σιωνιστὴς» ἀποτελεῖ δηλωτικὸν νοοτροπίας καὶ ἀντιλήψεως γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν κόσμο καὶ σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν ἀποτελεῖ δηλωτικὸν τῆς ἑβραϊκῆς ἐθνικότητος' σημαίνει δὲ τὸν ἐξ-ουσιαστικὸ ἄνθρωπο, τὸν καταχθόνιο τύπο καὶ τὸν σατανιστή, τὸν ῥαδιοῦργο καὶ συνωμότη, τὸν ἀδίστακτο πράκτορα καὶ ἀλαζόνα κ.ο.κ. Τέτοιος μπορεῖ νὰ εἶναι ἄτομο οἱασδήποτε ἐθνικότητας καὶ θρησκείας καὶ ὄχι ἀποκλειστικὰ ̓Ιουδαῖος. Ὃ «σιωνιστὴς» ἀποτελεῖ γρανάζι τῆς ἔξ-ουσίας, τὴν ὁποία συντηρεῖ καὶ ἀναπαράγει. Στόχος του εἶναι ἡ ἐγκαθίδρυση στὸν κόσμο μιᾶς καὶ μοναδικῆς διεθνιστικῆς ἐξ-ουσίας, ποὺ συμβατικὰ καὶ παραπλανητικὰ ἐπίσης ὀνομάζεται «Βασιλεία τῆς Σιὼν» καὶ πού, σημειωτέον, οὐδόλως σχετίζεται μὲ τὸ κράτος τοῦ ̓Ισραήλ, πρὸς τὸ ὁποῖο ὁ «σιωνιστἠὴς» διάκειται ἐξίσου ἐχθρικὰ μὲ τὰ ἄλλα ἔθνη, ὅσα τουλάχιστον διαθέτουν κάποιο πολιτιστικὸ ὑπόβαθρο. Ἁ κ Χ Ὃ «σιωνιστὴς» τελεῖ ὑπὸ τὸ κράτος τῆς γοητείας τοῦ «ἐκλεκτοῦ» τοῦ «θεοῦ» ἢ τῆς ἐξ-ουσίας, τὴν ὁποία ἔχει θεοποιήσει' γι ̓ αὐτὸ καὶ περιφρονεῖ καὶ θεωρεῖ ὑποδεέστερους ὅλους τοὺς ἄλλους, δηλαδὴ ὅλους τοὺς λαούς, καθότι ὁ λεγόμενος «ἐκλεκτὸς λαὸς» (Ξ σιωνισμὸς καὶ ὄχι ἰουδαϊσμὸς) ἀποτελεῖ δημιούργημα τῶν ἐξ-ουσιαστῶν --ὅπως γιὰ παράδειγμα κι οἱ «ἰνδοευρωπαῖοι»--- τοὺς ὁποίους ὁ «σιωνιστὴς» ὑπηρετεῖ μὲ τυφλὴ ἀφοσίωση. 'Ο «σιωνιστὴς» ἀποτελεῖ γρανάζι τῆς μηχανῆς τῆς διεθνοῦς ἐξ-ουσίας, μέλος τῆς διεθνοῦς ἐξουσιαστικῆς ὀργανώσεως' δυσαρεστημένος κι ἀποκομμένος ἀπ ̓ τὴν κοινότητά του, προσχωρεῖ στὶς τάξεις τῶν ὑπηρετῶν τῶν ἐξ-ουσιαστῶν, δίδει στὰ σκοτεινὰ τὸν κρυφὸ ὅρκο του καὶ τίθεται στὴν ὑπηρεσία τῶν «σοφῶν» τῆς ἀόρατης διεθνοῦς ἐξουσίας. ̓Εξυπακούεται, ὅτι ὁ Τύπος μας αὐτὸς βρίσκεται παντοῦ, κι ἀπὸ πουθενὰ δὲν λείπει. ̓Αξιοποιώντας στὸ ἔπακρον τὶς ἱκανότητές του, ἐπιτυγχάνει νὰ εἰσχωρῆ σ ̓ ὅλα τὰ δημόσια καταστήματα, σ ̓ ὅλες τὶς ὑπηρεσίες, στὰ σώματα ἀσφαλείας, σ ̓ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ πνεύματος καί... στὶς τρομοκρατικὲς