ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ««ΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΧΩΡῚΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Ὃ «σιωνιστὴς) (μὲ εἰσαγωγικὰ) Στὸ ἄκουσμα τῆς λέξης «σιωνιστἠς» οἱ ἄνθρωποι καταλαμβάνονται ἀπὸ ποι- κίλα αἰσθήματα ἄλλοι νιώθουν ἀπέχθεια, φόβο ἢ ἀποτροπιασμό, πολλοὶ ἔκδη- λώνουν μῖσος καὶ ἀγανάκτηση, ἄλλοι πάλι δὲν κρύβουν τὴν περιφρόνησή τους. Παραταῦτα ἐλάχιστοι εἶναι σὲ θέση νὰ ποῦν ποιὰ εἶναι ἡ «ἐπίσημη» σημασία τῆς λέξεως, ὅπως αὐτὴ ἔχει ἐπιβληθη: Σύμφωνα, λοιπόν, μὲ τὰ λεξικὰ «σιωνι- στὴς» εἶναι «αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀποκατάσταση τῶν Εβραίων στὴν Παλαιστίνη». Ο ὁρισμὸς ὅμως αὐτὸς εἶναι παραπλανητικός' ἀπόδειξη. ὅτι «σιωνιστὲς» ὑπάρχουν καὶ σήµερα, 45 χρόνια μετὰ τὴν «ἐθνικὴ ἀποκατάσταση τῶν "Εβραίων στὴν Παλαιστίνη» καὶ ὅτι ὁ «σιωνιστής»... «ἔχωσε τὴν οὐρά του» καὶ στὰ Λεξικὰ ἀκόμη, τὰ ὁποῖα τείνουν νὰ καταστοῦν ἐξαιτίας του ἀναξιόπι- στα[.. Ἢ λέξη «σιωνιστὴς» ἀποτελεῖ δηλωτικὸν νοοτροπίας καὶ ἀντιλήψεως γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν κόσμο καὶ σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν ἀποτελεῖ δηλωτικὸν τῆς ἑβραϊ- κῆς ἐθνικότητος' σηµαίνει δὲ τὸν ἐξ-ουσιαστικὸ ἄνθρωπο, τὸν καταχθόνιο τύπο καὶ τὸν σατανιστή, τὸν ῥαδιοῦργο καὶ συνωµότη, τὸν ἀδίστακτο πράκτορα καὶ ἀ- λαζόνα κ.ο.κ. Τέτοιος μπορεῖ νὰ εἶναι ἄτομο οἱασδήποτε ἐθνικότητας καὶ θρη- σκείας καὶ ὄχι ἀποκλειστικὰ ᾿Ιουδαῖος. Ὃ «σιωνιστὴς» ἀποτελεῖ γρανάζι τῆς ἔξ-ουσίας, τὴν ὁποία συντηρεῖ καὶ ἀνα- παράγει. Στόχος του εἶναι ἡ ἐγκαθίδρυση στὸν κόσµο μιᾶς καὶ μοναδικῆς διε- θνιστικῆς ἐξ-ουσίας, ποὺ συμβατικὰ καὶ παραπλανητικὰ ἐπίσης ὀνομάζεται «Βα- σιλεία τῆς Σιὼν» καὶ πού, σημειωτέον, οὐδόλως σχετίζεται μὲ τὸ κράτος τοῦ ᾿Ισ- ραήλ, πρὸς τὸ ὁποῖο ὁ «σιωνιστἠὴς» διάκειται ἐξίσου ἐχθρικὰ μὲ τὰ ἄλλα ἔθνη, ὅ- σα τουλάχιστον διαθέτουν κάποιο πολιτιστικὸ ὑπόβαθρο. Ἁ κ Χ Ὃ «σιωνιστὴς» τελεῖ ὑπὸ τὸ κράτος τῆς γοητείας τοῦ «ἐκλεκτοῦ» τοῦ «θεοῦ» ἢ τῆς ἐξ-ουσίας, τὴν ὁποία ἔχει θεοποιήσει' γι᾿ αὐτὸ καὶ περιφρονεῖ καὶ θεωρεῖ ὑ- ποδεέστερους ὅλους τοὺς ἄλλους, δηλαδὴ ὅλους τοὺς λαούς, καθότι ὁ λεγόμενος «ἐκλεκτὸς λαὸς» (Ξ σιωνισμὸς καὶ ὄχι ἰουδαϊσμὸς) ἀποτελεῖ δημιούργημα τῶν ἐ- ξ-ουσιαστῶν --ὅπως γιὰ παράδειγμα κι οἱ «ἰνδοευρωπαῖοι»--- τοὺς ὁποίους ὁ «σιωνιστὴς» ὑπηρετεῖ μὲ τυφλὴ ἀφοσίωση. 'Ο «σιωνιστὴς» ἀποτελεῖ γρανάζι τῆς μηχανῆς τῆς διεθνοῦς ἐξ-ουσίας, μέλος τῆς διεθνοῦς ἐξουσιαστικῆς ὀργανώ- σεως' δυσαρεστημένος κι ἀποκομμένος ἀπ᾿ τὴν κοινότητά του, προσχωρεῖ στὶς τάξεις τῶν ὑπηρετῶν τῶν ἐξ-ουσιαστῶν, δίδει στὰ σκοτεινὰ τὸν κρυφὸ ὅρκο του καὶ τίθεται στὴν ὑπηρεσία τῶν «σοφῶν» τῆς ἀόρατης διεθνοῦς ἐξουσίας. ᾿Εξυπακούεται, ὅτι ὁ Τύπος µας αὐτὸς βρίσκεται παντοῦ, κι ἀπὸ πουθενὰ δὲν λείπει. ᾿Αξιοποιώντας στὸ ἔπακρον τὶς ἱκανότητές του, ἐπιτυγχάνει νὰ εἰσχωρῆ σ᾽ ὅλα τὰ δημόσια καταστήματα, σ᾽ ὅλες τὶς ὑπηρεσίες, στὰ σώματα ἀσφαλείας, σ᾽ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ πνεύματος καί... στὶς τρομοκρατικὲς