Φ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - - Ν. ΔΕΟΥΤΣΑΡΑΚΟΣ: Γαῖα πανάρχαιη. σεβάσμια. ζωοδότρα ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΩΕΠΙΣΤΗΜΕΣ 1. ΕΙΣ ΓΑΙΑΝ ΠΑΜΜΗΤΕΙΡΑ Εἰς Γαῖαν παμμήτειρα ὁ Ὅμηρος, ὑμνητὴς θεῶν, ἀνδρῶν, κλεῶν, πολέμων, πλόων, καταθέτει θαυμασμὸ καὶ τὴν τιμᾶ ὀνομάζοντάς την Μητέρα πάντων, Πανάρχαιη, Σεβασμία, Ζωοδότρα, Θεία Δύναμη, Σεμνὴ Θεά. Γαῖα, θεὰ τῆς Γῆς, θεοποίηση τῆς Γῆς, τὸ πρόσωπο καὶ τὸ σῶμα τῆς Γῆς, ἡ ζωὴ τῆς Γῆς, τὰ ἐδάφη, νερά, κλίματα, ἡ σφαῖρα τῆς Γῆς, ἡ ψυχὴ τοῦ πλανήτη τῆς Γῆς, τὸ πνεῦμα τῆς Γῆς. Γαῖα, ἡ Μεγάλη Ψυχή. Ἢ συγκλονιστικηὴ «Θεωρία ΓΑΙΑ» θέλει τὴ Γαῖα-Γῆ νὰ εἶναι ζωντανὸ ὄν, μὲ συμπεριφορὰ κι ἐκδηλώσεις ζωντανοῦ ὄντος. Η ΑΣΤΡΟΓΕΩΛΟΓΙΑ, ἡ μελέτη μὲ δορυφορικὲς εἰκόνες, δείγματα λιθολογίας κιλπ. τῶν ἄλλων πλανητῶν, προσπαθεῖ νὰ βρεῖ σήμερα συνδέσεις, πιθανότητες καταστροφῆς προηγούμενων κύκλων ζωῆς σὲ ἄλλους πλανῆτες (π.χ. ἐπιστημονικὴ ὑπόθεση «Φαέθων»), ἀλλὰ καὶ βοηθᾶ στὴν κατανόηση τῆς ἱστορίας τῆς γῆς, ἀπὸ τὸ στάδιο τῆς κοσμικῆς σκόνης ἀστρικῆς ὕλης μέχρι σήμερα. Ἣ Γαῖα, λοιπόν, μέρος τοῦ σύμπαντος κόσμου. Ο ΚΟΣΜΟΣ παγκόσμια ψυχὴ --8ΠίπΙΒ πιωπαί --- καὶ οἱ προσδιορισμοὶ ἀπὸ τὶς θέσεις, φάσεις οὐρανίων σωμάτων ἔχοντας εἰσδύσει στὴν ὑλικὴ γῆ σὰν Γεωψυχή, εἶναι ζωντανὸ ρεῦμα, ποὺ γονιμοποιεῖ, τελετουργεῖ σὲ ὁρισμένα μέρη, μέρες, χῶρες, ὧρες, ἐποχές, δρόμους (ἱερὰ τοπία καὶ χρονικὰ τμήματα σ ̓ ὅλους τοὺς λαοὺς π.χ. θίοπεπεηρε, (άγηῆδο, Δελφοί, Δωδώνη). ̓Αρκετὲς ἐξηγήσεις σ ̓ αὐτὰ δίνει ἡ Γεωαρχαιολογία. 'Ο Πορφύριος μάλιστα ἔθεσε τὴ φυσικὴ γῆ σὰν ἕνα σύμβολο ἁπλὸ τῆς Γῆς, ὅπως εἶναι στὴν πραγματικότητα. Η ΓΕΩΨΥΧΗ͂, τὸ Γαιοπνεῦμα, ἡ Γαιοθέα, ἡ Γαιομητέρα, ἡ Γεωπαρθένος εἶναι τὸ ἀρχαιότερο, τὸ πρώτιστο, τὸ βαθύτερο στοιχεῖο λατρείας, πίστης, τελετῆς, τέχνης, συμβολικῆς (οἱ φαλλικοὶ θεοὶ - ὄρθια πέτρα - ΡΠ ΑΓ - κολώνα - ψηλὸ δένδρο - ἀπολλώνια συνείδηση συνδιαλέγεται μετέπειτα, μέσα σ ̓ ἕνα γίν-γιάνγκ ὡς σήμερα, ὁπότε, μὲ τὴν εὐφυῆ τεχνολογία τὰ πάντα ρεῖ ἰλιγγιωδῶς). 2. ΓΑΙΑ - ΤΙΤΑΙΑ Γαῖα - Γῆ - Δῆ - Δᾶ, δῶμα - Δωμάτηρ (προστάτρια οἴκου), Δῆ-μήτρα, Δῆ-μήτηρ. (Στὴν ̓Αρκαδία γονιμοποιεῖ τὰ νερὰ στὰ σπλάγχνα τῆς γῆς, βιασμένη ἀπὸ τὸν Ποσειδῶνα (Πότνια-Ποτιδᾶν-Ποσειδῶν-πόσις σύζυγος (:) γεννᾶ τὸν Πλοῦτο), δηή-κριθή, Τιταία-Τιθαία-Τιτὰἀν-Τιτυὸς-τίκτω-τίθ Ξ πηλός φοιν.- Τιθύς, ἼΑτ- Οἱ κ.κ. Φ,Π. καὶ Ν.Λ. εἶναι γεωλόγοι.