ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

114ΙΟΥΝΙΟΣ 1991

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 6603 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
42 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Γαία πανάρχαιη, σεβάσμια, ζωοδότρα — ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Φ. - ΛΕΟΥΤΣΑΡΑΚΟΣ, Ν.
    ἀρχή: σελ. 6603 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 114

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Φ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - - Ν. ΔΕΟΥΤΣΑΡΑΚΟΣ: Γαῖα πανάρχαιη. σεβάσμια. ζωοδότρα ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΩΕΠΙΣΤΗΜΕΣ 1. ΕΙΣ ΓΑΙΑΝ ΠΑΜΜΗΤΕΙΡΑ Εἰς Γαῖαν παμμήτειρα ὁ Ὅμηρος, ὑμνητὴς θεῶν, ἀνδρῶν, κλεῶν, πολέμων, πλόων, καταθέτει θαυμασμὸ καὶ τὴν τιμᾶ ὀνομάζοντάς την Μητέρα πάντων, Πα- νάρχαιη, Σεβασμία, Ζωοδότρα, Θεία Δύναμη, Σεμνὴ Θεά. Γαῖα, θεὰ τῆς Γῆς, θεοποίηση τῆς Γῆς, τὸ πρόσωπο καὶ τὸ σῶμα τῆς Γῆς, ἡ ζωὴ τῆς Γῆς, τὰ ἐδάφη, νερά, κλίματα, ἡ σφαῖρα τῆς Γῆς, ἡ ψυχὴ τοῦ πλανήτη τῆς Γῆς, τὸ πνεῦμα τῆς Γῆς. Γαῖα, ἡ Μεγάλη Ψυχή. Ἢ συγκλονιστικηὴ «Θεωρία ΓΑΙΑ» θέλει τὴ Γαῖα-Γῆ νὰ εἶναι ζωντανὸ ὄν, μὲ συμπεριφορὰ κι ἐκδηλώσεις ζωντανοῦ ὄντος. Η ΑΣΤΡΟΓΕΩΛΟΓΙΑ, ἡ μελέτη μὲ δορυφορικὲς εἰκόνες, δείγματα λιθολο- γίας κιλπ. τῶν ἄλλων πλανητῶν, προσπαθεῖ νὰ βρεῖ σήμερα συνδέσεις, πιθανό- τητες καταστροφῆς προηγούμενων κύκλων ζωῆς σὲ ἄλλους πλανῆτες (π.χ. ἐπι- στημονικὴ ὑπόθεση «Φαέθων»), ἀλλὰ καὶ βοηθᾶ στὴν κατανόηση τῆς ἱστορίας τῆς γῆς, ἀπὸ τὸ στάδιο τῆς κοσμικῆς σκόνης ἀστρικῆς ὕλης μέχρι σήμερα. Ἣ Γαῖα, λοιπόν, μέρος τοῦ σύμπαντος κόσμου. Ο ΚΟΣΜΟΣ παγκόσμια ψυχὴ --8ΠίπΙΒ πιωπαί --- καὶ οἱ προσδιορισμοὶ ἀπὸ τὶς θέσεις, φάσεις οὐρανίων σωμάτων ἔχοντας εἰσδύσει στὴν ὑλικὴ γῆ σὰν Γεω- ψυχή, εἶναι ζωντανὸ ρεῦμα, ποὺ γονιμοποιεῖ, τελετουργεῖ σὲ ὁρισμένα µέρη, μέ- ρες, χῶρες, ὧρες, ἐποχές, δρόμους (ἱερὰ τοπία καὶ χρονικὰ τμήματα σ᾽ ὅλους τοὺς λαοὺς π.χ. ϑίοπεπεηρε, (άγηῆδο, Δελφοί, Δωδώνη). ᾿Αρκετὲς ἐξηγήσεις σ᾽ αὐτὰ δίνει ἡ Γεωαρχαιολογία. 'Ο Πορφύριος μάλιστα ἔθεσε τὴ φυσικὴ γῆ σὰν ἕνα σύμβολο ἁπλὸ τῆς Γῆς, ὅπως εἶναι στὴν πραγματικότητα. Η ΓΕΩΨΥΧΗ͂, τὸ Γαιοπνεῦμα, ἡ Γαιοθέα, ἡ Γαιομητέρα, ἡ Γεωπαρθένος εἶ- ναι τὸ ἀρχαιότερο, τὸ πρώτιστο, τὸ βαθύτερο στοιχεῖο λατρείας, πίστης, τελε- τῆς, τέχνης, συμβολικῆς (οἱ φαλλικοὶ θεοὶ - ὄρθια πέτρα - ΡΠ ΑΓ - κολώνα - ψηλὸ δένδρο - ἀπολλώνια συνείδηση συνδιαλέγεται μετέπειτα, μέσα σ᾽ ἕνα γίν-γιάνγκ ὡς σήμερα, ὁπότε, μὲ τὴν εὐφυῆ τεχνολογία τὰ πάντα ρεῖ ἰλιγγιωδῶς). 2. ΓΑΙΑ - ΤΙΤΑΙΑ Γαῖα - Γῆ - Δῆ - Δᾶ, δῶμα - Δωμάτηρ (προστάτρια οἴκου), Δῆ-μήτρα, Δῆ-μή- τηρ. (Στὴν ᾿Αρκαδία γονιμοποιεῖ τὰ νερὰ στὰ σπλάγχνα τῆς γῆς, βιασμένη ἀπὸ τὸν Ποσειδῶνα (Πότνια-Ποτιδᾶν-Ποσειδῶν-πόσις σύζυγος (:) γεννᾶ τὸν Πλοῦ- το), δηή-κριθή, Τιταία-Τιθαία-Τιτὰἀν-Τιτυὸς-τίκτω-τίθ Ξ πηλός φοιν.- Τιθύς, ἼΑτ- Οἱ κ.κ. Φ,Π. καὶ Ν.Λ. εἶναι γεωλόγοι.
← καθαρισμένο κείμενο