ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ Ἢ ἑλληνικότητα τῶν Πομάκων-Θρακῶν κι ὁ ἀνθελληνισμὸς τοῦ Ρωμµέικου κράτους Ὃ «Τοῦρκος» βουλευτὴς --ἔτσι δηλώνει--- κ. Φαϊκογλου σὲ πρόσφατη ἀγό- ρευσή του στὴ Βουλὴ τῶν "Ἑλλήνων ἀναφέρθηκε στὶς μουσουλμανικὲς µειονό- τητες τῆς Θράκης, τὶς ὁποῖες ἔνεφάνισε συλλήβδην ὡς τουρκικῆς καταγωγῆς. ᾿Εξυπακούεται, ὅτι, πέραν τῶν συνηθισμένων κραυγῶν καὶ παραληρηµάτων, οὐ- δὲν στοιχεῖο περὶ τῆς τουρκικότητος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν προσεκόµισε. Συνδυά- ζοντας κανεὶς τὴ δήλωση αὐτὴ μὲ τὰ κατὰ καιροὺς δημοσιεύματα διαφόρων πρα- κτόρων τῆς Διεθνοῦς ᾿Εξουσίας ἢ τῆς Τουρκίας κι ἰδιαίτερα μὲ τὴν «ἐπίσημη ἐ- τήσια ἔκθεση»ρ τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ, ὅπου γίνεται λόγος περὶ Θρακο-μακε- δονικῶν μειονοτήτων, ὁδηγεῖται στὸ συμπέρασμα ὅτι σκοπὸς τῆς Λογοκρατίας εἶναι νὰ ἐμφανίση τὴν ᾿ Ελλάδα ὡς κατοικούµενη ἀπὸ μειονότητες, κι ἴσως ὅτι στὸν τόπο αὐτὸ µόνο "Ελληνες δὲν κατοικοῦν κι οὔτε ποτὲ κατοικοῦσαν... Κι ὅ- µως «ὁσονδήποτε πρὸς τὰ ὀπίσω ἐν τῷ χρόνῳ καὶ ἂν ἀνατρέξωμεν καὶ ὁσονδή- ποτε βαθύτερον ὑπὸ τὴν γῆν καὶ ἂν ἀνασκάψωμεν, µόνον τῆς φυσικῆς καὶ πολι- τιστικῆς ᾿Αρχαιοελληνικῆς- Ελληνικῆς ἑνότητος μνημεῖα ἀνακαλύπτομεν», ὅ- πως εὔστοχα παρατηρεῖ ὁ Ξέρξης Λίβας («Ἢ Αἰγηίς», σελ. 196). Γεννᾶται, λοι- πόν, τὸ ἐρώτημα: 'Ὑπάρχουν πράγματι μειονότητες στὴν "Ἑλλάδα, στὰ Βαλκά- νια, στὴν Τουρκία κ.ο.κ. καὶ ἂν ναί, τὶ εἴδους μειονότητες εἶν᾽ αὐτὲς καὶ ποιᾶς µεταχειρίσεως τυγχάνουν; ᾽Εκ πρώτης ὄψεως ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλῆ καὶ καταφατική’ μᾶς περιεργεύει ὅμως τὸ γεγονὸς ὅτι ὁμιλοῦν περί μειονοτήτων οἱ Τοῦρκοι καὶ οἱ Βούλγαροι --- ποὺ βέβαια δὲν θά ᾿πρεπε, γιατὶ τέτοιες ἀξιώσεις μόνο τὴν εἰρωνεία καὶ τὸν γέ- λωτα τῶν γνωριζόντων ἱστορίαν ἐπισύρουν. 'Ο σημερινὸς τουρκικὸς λαός, γιὰ παράδειγμα, σὲ καμμία περίπτωση δὲν ἐκφράζει τὴν φυλετικὴ κατάσταση τῆς χώρας αὐτῆς, γνωστοῦ ὄντος ὅτι ὁ τουρκικὸς λαὸς ἀποτελεῖ συγχώνευση διαφό- ρων ἐθνοτήτων, ποὺ μερικὲς χιλιάδες ᾿Οσμανλῆδες καὶ Σελτζουκίδες Τοῦρκοι κατέκτησαν. Τὸ «Τουρκικὸ Ἔθνος» εἶναι τὰ ἔθνη τῶν Ῥοὺμ (προσωνυμία τῶν ᾿Ἑλληνοχριστιανῶν), τὰ ὁποῖα οἱ Τοῦρκοι συγχώνευσαν καὶ μεταμόρφωσαν δη- μογραφικὰ εἴτε διὰ τοῦ βιαίου ἐξισλαμισμοῦ, τοῦ παιδομαζώματος καὶ τῶν ἐπιμι- ξιῶν εἴτε διὰ τῆς οἰκειοθελοῦς προσχωρήσεως δυσαρεστημένων καὶ ἐκφυλισμέ- νων στοιχείων. ᾿Επειδὴ ὅμως τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἶναι τεράστιο, θὰ περιορισθῶ στὶς λεγόμε- νες «τουρκικὲς μειονότητες» τῆς Θράκης καὶ πιὸ συγκεκριμένα στοὺς Πομάκους, τοὺς ὁποίους τὰ ὄργανα τῆς ἐξ-ουσίας χαρακτηρίζουν Τούρκους. κ κα “Ἢ Θράκη ἀπ᾽ τὰ πανάρχαια χρόνια κατοικεῖται ἀπὸ Πελασγούς-- «᾿Οδρύ- σας δὲ καλοῦσιν ἔνιοι πάντας τοὺς ἀπὸ Εβρου καὶ Κυψέλων µέχρι ᾿Οδησσοῦ