ση ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΙ]. ΏΟΝΕΒΕ, Ἢ ὁμοφυλοφιλία στὴν ̓Αρχαία "Ελλάδα «Εἶμαι τυχερὸς» -- δηλώνει, ἀνερυθρίαστα φαντάζομαι, ὁ καθηγητὴς καὶ συγγραφέας τοῦ βιβλίου «Η ὁμοφυλοφιλία στὴν ̓Αρχαία ̓ Ελλάδα», --- «γιατὶ δὲν αἰσθάνομαι καμμιᾶν ἠθικὴ ἀναστάτωση ἢ ἀποτροπιασμὸ γιὰ καμμιὰν ἀπολύτῶς γενετήσια πράξη, ὑπὸ τὸν ὅρο ὅτι εἶναι εὐπρόσδεκτη καὶ εὐχάριστη σὲ ὅλους ὅσους συμμετέχουν (εἴτε αὐτοί εἶναι ἕνας, δύο ἢ καὶ περισσότεροι ἀπὸ δύο)... (Πρόλογος πρῶτος, σελ. ΧΙ). κἁ Χ Ἀ Συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ ἐγὼ ὅτι ὁ καθηγητὴς Κ... Ώονετ στάθηκε πράγματι τυχερός, ὅμως γιὰ ἄλλο λόγο: Γιατὶ γεννήθηκε τὸν 20ὸν αἰῶνα στὴν ̓ Αγγλία κι ὄχι στὴν ̓Αρχαία "Ελλάδα --- τοῦ δου π.Χ., ἐπὶ παραδείγματι, αἰῶνα --- ὁπότε θὰ τὸν περίμενε ἐξορία ἢ θάνατος ἐξάπαντος, μετὰ μάλιστα ἀπὸ μιὰ τέτοια δήλωσηὁμολογία. Γιατὶ ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἡ παιδεραστία καὶ γενικὰ οἱ φοινικικὲς διαστροφὲς δὲν εἶχαν θέση στὴ χώρα τῶν θεῶν, ὅπως ἀρέσκονται νὰ διαλαλοῦν οἱ ἀνὰ τὸν κόσμο φοινικιστές, ἀλλ ̓ ἀντιμετώπιζαν τοὺς ὄντως ὁδρακόντειους νόμους τῶν ἑλληνικῶν πόλεων, τοὺς ὁποίους ὁ καθηγητὴς Ώονετ ἐπιμελῶς ἀποφεύγει νὰ ἀναφέρη στὸ ἐν λόγῳ βιβλίο του. ΧΧΧ Εἶναι ἀλήθεια, πὼς τὸ βιβλίο αὐτὸ ἔχει κάτι τὸ ἐντελῶς ξεχωριστό’ καὶ δὲν ἐννοῶ βέβαια τὴν πλουσιώτατη συλλογὴ εἰκόνων πορνογραφικοῦ περιεχομένου, ποὺ μὲ τόσο μεράκι συνέλεξε ὁ κ. καθηγητὴς «χάριν τῆς ἐπιστήμης», οὔτε φυσικὰ τὴν ὑπερπολυτελῆ ἔκδοσή του: Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικό, θά ̓λεγα, ποὺ ἀποφεύγει τὴν ἀναφορὰ στὶς πηγές. 'Ο Ἡρόδοτος, ὁ Θουκυδίδης, ὁ Αἰσχύνης, ὁ Ξενοφῶν, ὁ Πλούταρχος, ὁ Μάξιμος ὁ Τύριος, ὁ Διόδωρος Σικελιώτης κι ἕνα σωρὸ ἄλλοι ἱστορικοί, γεωγράφοι, περιηγητές, τῶν ὁποίων οἱ πληροφορίες φωτίζουν καὶ καλύπτουν τὸ θέμα ἀπόλυτα, παρασιωπῶνται καὶ ἀγνοοῦνται. ἸΑντ ̓ αὐτῶν ὁ συγγραφέας ἐπικαλεῖται τὶς «σοβαρὲς» μαρτυρίες «πολιτικῶν ἀνεκδότων καὶ λιβέλων», κάποιες «πρόχειρες ξυστὲς ἐπιγραφὲς σὲ βράχους τῆς Θήρας», μιὰ παράσταση «ἑνὸς τάφου στὴν Ποσειδωνία» κ.ο.κ. (σελ. 2). Γιὰ νὰ μὴν εἶμαι ἄδικος, πρέπει νὰ πῶ ὅτι ἀναφέρεται καὶ στὰ ἔργα τοῦ Πλάτωνος καὶ στὸν Αἰσχίνους «κατὰ Τιμάρχου» λόγον μ ̓ ἕνα τρόπο ὅμως ἐντελῶς πρωτότυπο καὶ καινοφανῆ: καὶ ἀπὸ μὲν τὰ «Συμπόσιον» καὶ «Φαῖδρος» ἀπομονώνει λέξεις μόνο, στὶς ὁποῖες δίνει τὰ νοήματα ποὺ τὸν βολεύουν, ὥστε νὰ ἓμφανίση τὰ ἔργα αὐτὰ ὡς περίπου «πορνογραφήματα», ἀπὸ δὲ τὸν λόγο τοῦ Αἷσχίνη ἀποσπᾶ δικανικὲς παραγράφους! ἀποφεύγει, πάντως, συστηματικὰ τὴν παράθεση τοῦ σχετικοῦ Νόμου, ποὺ περιέχεται στὸ λόγο (δ 21), καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς ἐπὶ λέξει: