ι - ο] ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Γονεῖς καὶ Παιδεία Ὃ πρόεδρος τοῦ «Παιδαγωγικοῦ ̓Ινστιτούτου» καθηγητὴς κ. Μπαμπινιώτης σὲ ἄρθρο του στὸ «Βῆμα» (25-5-9) σχολιάξει τὰ χάλια τῆς παιδείας στὴν ̓Ελλάδα καί, μεταξὺ ἄλλων, ἀπευθύνεται στοὺς ...γονεῖς, τοὺς ὁποίους ἐρωτᾶ: «Οἱ γονεῖς στὴν "Ελλάδα τί κάνουμε; Πόσο πιέζουμε ὡς πολίτες καὶ πόσο συμμετέχουμε ὡς γονεῖς στὴν ἀλλαγὴ τῆς ἀπαράδεκτης κατάστασης τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ μας συστήματος; Γιατί ἀνεχόμαστε νὰ γίνονται τὰ μικροκομματικᾶ καὶ μικροσυντεχνιακὰ συμφέροντα φραγμὸς στὴν ἀναβάθμιση τῆς Παιδείας μας; Πόσο ἀγωνιζόμαστε γιὰ καλύτερη ποιότητα Παιδείας,». Οἱ γονεῖς ὅμως θὰ μποροῦσαν νὰ ρωτήσουν ἀκριβῶς τὰ ἴδια στὸν κ. Μπαμπινιώτη, ὁ ὁποῖος στὸ κάτω-κάτω τῆς γραφῆς σὰν πρόεδρος τοῦ «Π.Ι.» εὐθύνεται γιὰ τὰ χάλια τῆς παιδείας καὶ ἰδίως γιὰ τὸ ποιοτικὀ κατάντημα της. Εν τούτοις θὰ τοῦ ἀπαντήσουν στὸ ἐρώτημά του «πόσο (ἐμεῖς οἳ γονεῖς) ἀγωνιζόμαστε γιὰ καλύτερη ποιότητα παιδείας» λέγοντάς του, ὅτι οἱ γονεῖς ἔχουν ἐπανειλημμένα ᾱγωνισθῆ γιὰ τὴν ποιότητα τῆς παιδείας’ καὶ μόνιμος ἀντίπαλός τους στέκει τὸ «Παιδαγωγικὸ ̓Ινστιτοῦτο», τὸ ὁποῖο, ἀντὶ νὰ τοὺς συγχαίρη γιὰ τὸ ἐνδιαφέρον τους πρὸς βελτίωσιν τῆς παιδείας, ἀντιδρᾶ καὶ τοὺς κοροϊδεύει. Πρὸς ἐπιβεβαίὠσιν ὅτι τὸ «Π.Ι.» ἐξαπατᾶ τοὺς γονεῖς, ποὺ νοιάζονται γιὰ τὴν ποιότητα τῆς παιδείας, φέρνουμε χαρακτηριστικὰ παραδείγματα: Τὴν 17 Σεπτεμβρίου 1985 γονεὺς ἀπέστειλε συστημένη ἐπιστολὴ στὸν τότε ὑπουργὀ Παιδείας κ. ̓Απ. Κακλαμάνη καὶ τοῦ κατήγγειλε τὶς ἀντιφάσεις ποὺ ἔχουν τὰ σχολικᾶ βιβλία στὸ θέμα τῆς γραφῆς. Συγκεκριμένα στὴν «Ὁμήρου ̓Οδύσσεια» τῆς Α ́ Γυμνασίου διδάσκεται ὅτι ἡ "Ελληνικὴ γραφὴ ἐπινοήθηκε μεταξὺ 000-800 π.Χ. (ἔνθ. ἀνωτ., εἰσαγωγὴ σελ. 9-6), ἐνῶ στὴν «Νεοελληνικὴ Γραμματικὴ» τῆς ἰδίας τάξεως διδάσκεται ὅτι ἡ "Ελληνικὴ γραφὴ ἀνάγεται στὴν «2α χιλιετηρίδα». ̓Ο ὑπουργός, πρὸς τιμήν του, διαβίβασε τὴν ἐπιστολὴ στὸ «Π.Ι.» (τότε ἐλέγετο ΚΕΜΕ), μὲ τὴν παράκλησι νὰ μελετηθοῦν οἱ ἐπισημάνσεις καὶ σχετικὰ νὰ ἐνημερωθῆ ὁ γονεὺς ( ̓Αριθμ. Πρωτ. 77/7/26-9-65). Τὸ «Παιδαγωγικὸ ̓Ϊνστιτοῦτο» δὲν καταδέχθηκε νὰ ἀπαντήση, μολονότι εἶχε νομικὴ καὶ πρώτιστα ἠθικὴ ὑποχρέωσι... Πάντοτε καὶ παντοῦ ὁ “Ὅμηρος ἀναγνωρίζεται ὡς ἀξιόπιστος πηγὴ ἱστορικῶν πληφοροριῶν. ἼΑλλως τε μὲ τὸν ́Όμηρο ἀνὰ χεῖρας ὁ Σλῆμαν ἀνεκάλυψε τὴν Τροία, Τίρυνθα, Μυκῆνες κ.τ.λ. Ο Στράβων («Γεωγραφικὰ» Α, 5) δηλώνει κατηγορηματικὰ ὅτι ὁ Ὅμηρος παρέλαβε τὶς βάσεις τῆς ποιήσεώς του ἐκ τῶν πραγματικῶς ἱστορικῶν συμβάντων: «ἔλαβεν οὖν παρὰ τῆς ἱστορίας τὰς ἀρχάς...». Μολαταῦτα τὰ παιδιά μας στὴν ̓Ελλάδα διδάσκονται τὸ καταπληκτικὸ ψεῦδος, ὅτι τὰ ἔργα τοῦ Ομήρου εἶναι σὰν «ἱστορικὴ πηγὴ ἐξαιρετικᾶ ἐπικίνδυνη». Γονεὺς διαμαρτυρήθηκε ἐγγράφως στὸ «ΠΠ.Ι.», τὸ ὁποῖο πάλι δὲν καταδέχθηκε νὰ ᾱπαντήση! Νὰ σᾶς πῶ καὶ κάτι ἄλλο: Στὶς 9 Μαΐου 19δ6 ὁ τότε ὑπουργὸς Παιδείας διαβιβάζει στὸ «Παιδαγωγικὸ ̓Ινστιτοῦτο» (Φ. 21] Ι7/65/52 2143 - ἀπὸ φακέλλους καὶ πρωτόκολλα πᾶμε καλὰ) αἴτησι γονέως «ποὺ ἀναφέρεται σὲ παρατήρηση γιὰ τὸ διδακτικὸ βιβλίο “' Ἱστορία τῶν χρόνων ὡς τὸ .30 π.Χ.” τῆς Α ́ Γυμνασίου