ι - ο] ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Γονεῖς καὶ Παιδεία Ὃ πρόεδρος τοῦ «Παιδαγωγικοῦ ᾿Ινστιτούτου» καθηγητὴς κ. Μπαμπινιώτης σὲ ἄρθρο του στὸ «Βῆμα» (25-5-9) σχολιάξει τὰ χάλια τῆς παιδείας στὴν ᾿Ελλά- δα καί, μεταξὺ ἄλλων, ἀπευθύνεται στοὺς ...γονεῖς, τοὺς ὁποίους ἐρωτᾶ: «Οἱ γο- νεῖς στὴν "Ελλάδα τί κάνουμε; Πόσο πιέζουµε ὡς πολίτες καὶ πόσο συμμετέχουμε ὡς γονεῖς στὴν ἀλλαγὴ τῆς ἀπαράδεκτης κατάστασης τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ µας συ- στήµατος; Γιατί ἀνεχόμαστε νὰ γίνονται τὰ μικροκομματικᾶ καὶ µικροσυντεχνια- κὰ συμφέροντα φραγμὸς στὴν ἀναβάθμιση τῆς Παιδείας µας; Πόσο ἀγωνιζόμαστε γιὰ καλύτερη ποιότητα Παιδείας,». Οἱ γονεῖς ὅμως θὰ μποροῦσαν νὰ ρωτήσουν ἀκριβῶς τὰ ἴδια στὸν κ. Μπαμπι- νιώτη, ὁ ὁποῖος στὸ κάτω-κάτω τῆς γραφῆς σὰν πρόεδρος τοῦ «Π.Ι.» εὐθύνεται γιὰ τὰ χάλια τῆς παιδείας καὶ ἰδίως γιὰ τὸ ποιοτικὀ κατάντημα της. Εν τούτοις θὰ τοῦ ἀπαντήσουν στὸ ἐρώτημά του «πόσο (ἐμεῖς οἳ γονεῖς) ἀγωνιζόμαστε γιὰ καλύτερη ποιότητα παιδείας» λέγοντάς του, ὅτι οἱ γονεῖς ἔχουν ἐπανειλημμένα ᾱ- γωνισθῆ γιὰ τὴν ποιότητα τῆς παιδείας’ καὶ μόνιμος ἀντίπαλός τους στέκει τὸ «Παιδαγωγικὸ ᾿Ινστιτοῦτο», τὸ ὁποῖο, ἀντὶ νὰ τοὺς συγχαίρη γιὰ τὸ ἐνδιαφέρον τους πρὸς βελτίωσιν τῆς παιδείας, ἀντιδρᾶ καὶ τοὺς κοροϊδεύει. Πρὸς ἐπιβεβαί- ὠσιν ὅτι τὸ «Π.Ι.» ἐξαπατᾶ τοὺς γονεῖς, ποὺ νοιάζονται γιὰ τὴν ποιότητα τῆς παιδείας, φέρνουμε χαρακτηριστικὰ παραδείγματα: Τὴν 17 Σεπτεμβρίου 1985 γονεὺς ἀπέστειλε συστηµένη ἐπιστολὴ στὸν τότε ὑ- πουργὀ Παιδείας κ. ᾿Απ. Κακλαμάνη καὶ τοῦ κατήγγειλε τὶς ἀντιφάσεις ποὺ ἔ- χουν τὰ σχολικᾶ βιβλία στὸ θέµα τῆς γραφῆς. Συγκεκριµένα στὴν «Ὁμήρου ᾿Οδύσσεια» τῆς Α΄ Γυμνασίου διδάσκεται ὅτι ἡ "Ελληνικὴ γραφὴ ἐπινοήθηκε μεταξὺ 000-800 π.Χ. (ἔνθ. ἀνωτ., εἰσαγωγὴ σελ. 9-6), ἐνῶ στὴν «Νεοελληνικὴ Γραμματικὴ» τῆς ἰδίας τάξεως διδάσκεται ὅτι ἡ "Ελληνικὴ γραφὴ ἀνάγεται στὴν «2α χιλιετηρίδα». ᾿Ο ὑπουργός, πρὸς τιμήν του, διαβίβασε τὴν ἐπιστολὴ στὸ «Π.Ι.» (τότε ἐλέγετο ΚΕΜΕ), μὲ τὴν παράκλησι νὰ μελετηθοῦν οἱ ἐπισημάνσεις καὶ σχετικὰ νὰ ἐνημερωθῆ ὁ γονεὺς (᾽Αριθμ. Πρωτ. 77/7/26-9-65). Τὸ «Παιδα- γωγικὸ ᾿Ϊνστιτοῦτο» δὲν καταδέχθηκε νὰ ἀπαντήση, μολονότι εἶχε νομικὴ καὶ πρώτιστα ἠθικὴ ὑποχρέωσι... Πάντοτε καὶ παντοῦ ὁ “Ὅμηρος ἀναγνωρίζεται ὡς ἀξιόπιστος πηγὴ ἱστορι- κῶν πληφοροριῶν. ἼΑλλως τε μὲ τὸν ΄Όμηρο ἀνὰ χεῖρας ὁ Σλῆμαν ἀνεκάλυψε τὴν Τροία, Τίρυνθα, Μυκῆνες κ.τ.λ. Ο Στράβων («Γεωγραφικὰ» Α, 5) δηλώνει κατηγορηματικὰ ὅτι ὁ Ὅμηρος παρέλαβε τὶς βάσεις τῆς ποιήσεώς του ἐκ τῶν πραγματικῶς ἱστορικῶν συμβάντων: «ἔλαβεν οὖν παρὰ τῆς ἱστορίας τὰς ἀρχάς...». Μολαταῦτα τὰ παιδιά µας στὴν ᾿Ελλάδα διδάσκονται τὸ καταπληκτικὸ ψεῦδος, ὅτι τὰ ἔργα τοῦ Ομήρου εἶναι σὰν «ἱστορικὴ πηγὴ ἐξαιρετικᾶ ἐπικίνδυνη». Γο- νεὺς διαμαρτυρήθηκε ἐγγράφως στὸ «ΠΠ.Ι.», τὸ ὁποῖο πάλι δὲν καταδέχθηκε νὰ ᾱ- παντήση! Νὰ σᾶς πῶ καὶ κάτι ἄλλο: Στὶς 9 Μαΐου 19δ6 ὁ τότε ὑπουργὸς Παιδείας δια- βιβάζει στὸ «Παιδαγωγικὸ ᾿Ινστιτοῦτο» (Φ. 21] Ι7/65/52 2143 - ἀπὸ φακέλ- λους καὶ πρωτόκολλα πᾶμε καλὰ) αἴτησι γονέως «ποὺ ἀναφέρεται σὲ παρατήρηση γιὰ τὸ διδακτικὸ βιβλίο “' Ἱστορία τῶν χρόνων ὡς τὸ .30 π.Χ.” τῆς Α΄ Γυμνασίου