ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ «ἄΑΡΑΚΤΗΡΕ» ΧΩΡῚΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Ὃ πασιφιστὴς Πασιφιστἠς λέγεται αὐτὸς ποὺ πρεσβεύει τὸ δόγμα τοῦ πασιφισμοῦ (ρᾶςεπι {ασετε Ξ εἰρήνην ποιεῖν). ᾿Επαγγέλλεται, λοιπόν, τὴν εἰρήνη κι ἀγωνίζεται γιὰ τὴν κατάργηση τοῦ πολέμου καὶ τὴ διασφάλιση γενικῆς καὶ μόνιμης εἰρήνης µε- ταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν λαῶν. ΧΑ χ κ 'Ο πασιφιστὴς ἀποτελεῖ συνήθη τύπο τῆς ἀγελαίας κοινωνίας µας, προέρχεται δὲ ἀπ᾿ τὸ ἀνάριθμο πλῆθος τῶν ἀνθρώπων κι ἰδιαίτερα τῶν νικηµένων καὶ ἀδυνά- των, πού, μὴ ἔχοντας ἱκανότητες γιὰ νὰ ἐπικρατήσουν καὶ νὰ διακριθοῦν σ᾽ ὁ- ποιονδήποτε τοµέα καὶ ἐπιθυμοῦντες ὡσαύτως τὴ δύναμη καὶ τὴν προβολή, συ- γκροτοῦν ὁμάδες καὶ ἐπιτροπὲς καὶ διοργανώνουν πορεῖες, συλλαλητήρια καὶ διαμαρτυρίες γιὰ τὸν τερματισμὸ (συνήθως ἀνύπαρκτων) πολέμων, γιὰ τὴν κα- τάργηση ὅλων τῶν πολεμικῶν ὅπλων καὶ μηχανῶν (ἀπὸ πυρηνικὰ µέχρι παιδικὰ παιχνίδια) καὶ γιὰ τὴν «ἐπὶ γῆς εἰρήνη». ΧΧΧ Φιλοσοφικὰ ὁ τύπος µας εἶναι ἐπικούρειος, τουτέστιν ὑλιστής, «σοσιαλι- στής», «προοδευτικὸς» καὶ «δημοκρατικὸς» πολίτης. ᾿ Οραματίζεται, λοιπόν, καὶ κηρύττει τὴν κοινωνία ὄχι µόνο τῆς εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ τῆς ἰσότητας καὶ τῆς ᾱ- δελφοσύνης, τῆς ἀγάπης στὸν πλησίον καὶ τοῦ οἴκτου, τοῦ ἀλτρουϊσμοῦ καὶ τῆς ἀλληλεγγύης. "Ὅμως τὸ περίεργο εἶναι, ὅτι σχεδὸν ποτὲ δὲν φαίνεται νομιμό- φρων ἔναντι τῶν ἀξιῶν, ποὺ ἐνθουσιωδῶς κηρύττει, κι αὐτὸ μᾶς ἐκπλήττει, ὅπως ἐξέπληξε τοὺς πάντες κι ἡ περίφηµη διαθήκη τοῦ δασκάλου του ᾿Επικούρου... ΧΧΧ Οὐσιαστικὰ ὁ πασιφιστἠς εἶναι ἀτομιστὴς καὶ φίλαυτος κι ἐπιδιώκει τὴν ἐξ- ουσία καὶ τὴ διάκριση, πρᾶγμα ποὺ τὸν ἀποδεικνύει µαζάνθρωπο καὶ ὑποκριτή. Ἢ µαζικότητα τοῦ τύπου µας γίνεται καταφανὴς ἀπ᾿ τὴν ἀκαταμάχητη μανία του νὰ ὁμαδοποιῆται καὶ νὰ συστήνη ὀργανώσεις, ὅπως κι ἀπ᾿ τὴν ἐπιθυμία του νὰ ἐμφανίζεται καὶ νὰ τὸν προβάλλουν στὶς πάσης φύσεως ἐκδηλώσεις, κάτι ποὺ χαρακτηρίζει αὐτοὺς ποὺ πάσχουν ἀπὸ «ὑπαρξιακὰ προβλήματα», ὅπως λέμε σή- µερα. ὑποκριτική του ὡσαύτως γίνεται ἔκδηλη ἀπ᾽ τὰ µέσα καὶ τοὺς τρόπους ποὺ μετέρχεται, προκειµένου νὰ ἐπιβάλη τὴν κοσμοθεωρία του καὶ νὰ ἐπιτύχη τὸν «ἱερὸ» σκοπό του: Πιασμένος, ὡς γνωστόν, χέρι μὲ χέρι μὲ τοὺς ὁμοίους του κραυγάζει ἀπειλητικὰ τὰ «εἰρηνιστικά) του συνθήματα, τραγουδᾶ μὲ πάθος τοὺς «εἰρηνευτικούς» του παιᾶνες καὶ παντοιοτρόπως ἐπιδεικνύει τὶς «εἰρηναῖες» δια- θέσεις του ἐναντίον ὅποιου ἤθελε ἐκφράσει ἤ ἐκδηλώσει ἀντίθετη θέση ἢ ἄπο- ψη. Γι΄ αὐτὸ καὶ ἀποτελεῖ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος τύπο ὁ «φιλήσυχος» αὐτὸς ταραχοποιός, ποὺ μὲ τὴν ἀναταραχὴ ἐπιδιώκει τὴν πρόληψη καὶ τὴν καταστολὴ