ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
115ΙΟΥΛΙΟΣ 1991
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
- Καπιταλομαρξιστικές ιλαροτραγωδίες — ΝΟΝΙΚΑΣ, ΣΠΥΡΟΣ
Κείμενο φύλλου
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ
Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ, “Ὁ ἐπεκτατισμὸς στὴν τουρκικὴ ποίηση
“Ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Κέντρου ̓Ερεύνης καὶ Μελέτης
̓Ἑλληνισμοῦ (ΚΕΜΕ) κυκλοφόρησε
τὸ βιβλίο μὲ τίτλο: «Ὁ ἐπεκτατισμὸς στὴν τουρκικὴ ποίηση». Τὸ βιβλίο ἔγραψε ὁ
Γιάννης Μαγκριώτης, ὁ ὁποῖος ἐπεμελήθη τῶν μεταφράσεων καὶ τὶς διεμμόρφωσε σὲ ἔμμετρα
κείμενα. Σ ̓ αὐτὸ περιλαμβάνονται 41] ποιήματα Τούρκων ποιητῶν καὶ 7 τετράστιχα
δημώδη. Στὸν ἀναγνώστη προκαλεῖ ὀδυνηρὴ ἔκπληξη τὸ μῖσος κατὰ τῶν "Ἑλλήνων καὶ ἡ
ἐπεκτατικότης κατὰ τῆς "Ἑλλάδος, ποὺ διατρανώνουν τὰ ποιήματα αὐτά. ̓Απροκάλυπτα
ἐκδηλώνουν τὴν ἐπιθυμία τῶν Τούρκων νὰ κατακτήσουν ̓ Ἑλληνικὰ ἐδάφη στὴν Θράκη,
τὰ ̓ Ελληνικὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ τὴν Κύπρο.
Τὰ ποιήματα αὐτά, ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Παντουρκισμὸς ἔχει κατακτήσει ὄχι μόνο
τοὺς στρατιωτικοὺς κύκλους καὶ τοὺς πολιτικούς, ἀλλὰ καὶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ
πνευματικοῦ κόσμου τῆς γείτονος, εἶναι ἀνατριχιαστικὰ καὶ δηλητηριώδη. Καὶ τὸ χειρότερο
εἶναι, ὅτι ἔχουν δημοσιευθεῖ σὲ βιβλία καὶ ἔντυπα, τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον χρηματοδοτοῦνται
ἀπὸ τὴν τουρκικἡἠ Κυβέρνηση, ἀλλὰ συνιστᾶται ἡ ἀνάγνωσή τους στὰ σχολεῖα
καὶ στό στρατό. Τὰ περισσότερα ποιήματα συνοδεύονται ἀπὸ ἐπεξηγήσεις καὶ σχόλια τοῦ
συγγραφέως, ἀλλὰ καὶ ἀπαντήσεις στὶς θέσεις ποὺ ἐκφράζουν οἱ Τοῦρκοι ποιητές. Στὸ
βιβλίο περιέχονται δεκάδες δηλώσεις Τούρκων ἐπιστημόνων, πολιτικῶν, δημοσιογράφων,
στρατιωτικῶν ποὺ ἐκφράζουν τὶς τουρκικὲς διεκδικήσεις εἰς βάρος τοῦ "Ἑλλάδος στὴ
Θράκη, στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ στὰ Δωδεκάνησα. Στὸ τέλος τοῦ βιβλίου περιλαμβάνεται
παράρτημα, ὅπου ἀναγράφονται οἱ 50 κυριώτερες παραβιάσεις
τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης
ἀπὸ τὴν Τουρκία.
Καπιταλομαρξιστικὲς ἱλαροτραγώδίες
Ἢ περισυνὴ ἀστραπιαία αὐτοκατάλυση, σὰν χάρτινου πύργου, τοῦ
μαρξισμοῦ στὴν ̓ ̓Ανατολικὴ Εὐρώπη κατὰ τρόπον ἀπρόσμενο ἔχει πάρει
τὴν μορφὴ ἱλαροτραγωδίας -- καί ὅλοι τώρα τό ξέρουμε. Κάτι ὅμως ποὺ
δὲν ξέρουμε ἀκόμη ὅλοι, εἶναι μιὰ ἄλλη ἱλαροτραγώδία, ποὺ ἐκτυλίσσεται
τελευταῖα σὲ μιὰ χώρα ἀκραιφνῶς καπιταλιστική. τὴν ̓Ιαπωνία,
Σήμερα ἔχουμε δύο ἀκραῖες περιπτώσεις καπιταλομαρξισμοῦ: τὴν πανίσχυρη
̓Ιαπωνία, τὸ μεταπολεμικὸ θαῦμα τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ τὴν πυρηνικὴ
ὑπέρ-δύναμη ΕΣΣΔ, τὸ μεταοκτωβριανὸ θαῦμα τοῦ μαρξισμοῦ. ἫἪ
πρώτη ὑπεσκέλισε ἀκόμη καὶ τὶς ΗΠΙΑ σὲ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα καὶ σὲ
σκληρότητα νομίσματος, μιᾶς καὶ τὸ γιὲν «ἔφαγε» τὸ δολλάριο. ̓Η δεύτερη
ὑποσκελίσθηκε σὲ ἐπάρκεια τροφίμων, παπουτσιῶν, ἐνδύσεως καὶ στέγης
ἀκόμη καὶ ἀπὸ ὑποανάπτυκτες χῶρες, ἐνῶ τὸ ρούβλι ἀντικαταστάθηκε
μὲ τὸ δολλάριο στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας.