'Η ̓Ηγεσία τῆς “Ελλάδος καὶ ὁ Θάνατος τῆς Ελλάδος Ἢ ἐπιβίωση καὶ προαγωγὴ τῆς ὁμάδος ἀποτελεῖ ἀποκλειστικὰ ἔργο τῆς ἡγεσίας της. ̓Η παρακμἢ καὶ ὁ θάνατος τῆς ὁμάδος ἀποτελεῖ ἐπίσης ἀποκλειστικὰ ἔργο τῆς ἡγεσίας της. Ἢ ὁμάδα καὶ ἡ ἡγεσία ὡς ἔννοιες μποροῦν νὰ γίνουν πλήρως ἀντιληπτὲς μόνον, ἂν νοηθοῦν στὴν καθολική τους ἐφαρμογὴ στὸ Σύμπαν. Τὸ πλανητικό μας σύστημα τ ὁ Ἥλιος, ἕνα σμῆνος ἐντόμων, πουλιῶν ἢ ψαριῶν : ὁ ἡγετικὸς κύκλος ποὺ τὸ ὁδηγεῖ, μιὰ ἀνθρώπινη κοινότης (δῆμος, κράτος, ἀνθρωπότης) τ ἡ ἰθύνουσα τάξη της ὑπόκεινται ὅλα στοὺς ἴδιους ἀκριβῶς νόμους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται ἡ ὕπαρξή τους: ̓Η ᾱπουσία τοῦ “Ἥλιου -τοῦ ἡγετικοῦ κύκλου- τῆς ἰθύνουσας τάξεως ἰσοδυναμεῖ μὲ τὴν καταστροφὴ τῆς ἀντίστοιχης ̓Ομάδας. ΧΧΧ Ἂν αὐτὸ ποὺ λέμε «Ελλάδα» νοηθῆ ὡς Ομάδα, νόμος ὁ ὁποῖος ἐξασφαλίζει τὴν ἐπιβίωση καὶ προαγωγή της εἶναι ἡ ὕπαρξη τῆς "Ελληνικῆς Γλώσσας. {[ Ολόκληρη ἡ Ιστορία ᾱποδεικνύει, ὅτι, ἂν ἐπὶ σειρὰν πολλῶν χιλιετιῶν ὑπάρχει ἄδιαλείπτως (καὶ σήμερα) «Ελλάδα», τοῦτο δὲν ὀφείλεται οὔτε στὴν ὕπαρξη «Ελληνικοῦ Κράτους» (ποὺ ἐπὶ σειρὰν πολλῶν αἰώνων δὲν ὑπῆρχε: Ρωμαιοκρατία, Τουρκοκρατία κ.λπ.) οὔτε στὴν ὕπαρξη κάποιας μόνιμης, ἀδιάλειπτης καὶ σταθερῆς «Ελληνικῆς Θρησκείας» οὔτε στὴν ὕπαρξη ἑνὸς σταθεροῦ «Ελληνικοῦ Λαοῦ» (;) οὔτε... "Ολόκληρη ἐπίσης ἡ Ιστορία ἀποδεικνύει, ὅτι, ἄν πάντοτε (καὶ σήμερα) μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ κάποια «Ὑπαρκτὴ Ελλάδα», τοῦτο ὀφείλεται ἀποκλειστικᾶ καὶ μόνο στὸ σταθερὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὸ ἀπώτατο παρελθὸν καὶ ἀδιαλείπτως ἔκτοτε (ἕως σήμερα) ὠμιλεῖτο καὶ ἐγράφετο αὐτὸ ποὺ ὀνομάόομε « Ελληνικὴ Γλῶσσα»]. 'Οποια-