'Η ᾿Ηγεσία τῆς “Ελλάδος καὶ ὁ Θάνατος τῆς Ελλάδος Ἢ ἐπιβίωση καὶ προαγωγὴ τῆς ὁμάδος ἀποτελεῖ ἀποκλει- στικὰ ἔργο τῆς ἡγεσίας της. ᾿Η παρακμἢ καὶ ὁ θάνατος τῆς ὁ- μάδος ἀποτελεῖ ἐπίσης ἀποκλειστικὰ ἔργο τῆς ἡγεσίας της. Ἢ ὁμάδα καὶ ἡ ἡγεσία ὡς ἔννοιες μποροῦν νὰ γίνουν πλή- ρως ἀντιληπτὲς μόνον, ἂν νοηθοῦν στὴν καθολική τους ἐφαρ- μογὴ στὸ Σύμπαν. Τὸ πλανητικό µας σύστημα τ ὁ Ἥλιος, ἕνα σμῆνος ἐντόμων, πουλιῶν ἢ ψαριῶν : ὁ ἡγετικὸς κύκλος ποὺ τὸ ὁδηγεῖ, μιὰ ἀνθρώπινη κοινότης (δῆμος, κράτος, ἀνθρωπό- της) τ ἡ ἰθύνουσα τάξη της ὑπόκεινται ὅλα στοὺς ἴδιους ἀκρι- βῶς νόμους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται ἡ ὕπαρξή τους: ᾿Η ᾱ- πουσία τοῦ “Ἥλιου -τοῦ ἡγετικοῦ κύκλου- τῆς ἰθύνουσας τά- ξεως ἰσοδυναμεῖ μὲ τὴν καταστροφὴ τῆς ἀντίστοιχης ᾿Ομά- δας. ΧΧΧ Ἂν αὐτὸ ποὺ λέμε «Ελλάδα» νοηθῆ ὡς Ομάδα, νόμος ὁ ὁποῖος ἐξασφαλίζει τὴν ἐπιβίωση καὶ προαγωγή της εἶναι ἡ ὕ- παρξη τῆς "Ελληνικῆς Γλώσσας. {[ Ολόκληρη ἡ Ιστορία ᾱ- ποδεικνύει, ὅτι, ἂν ἐπὶ σειρὰν πολλῶν χιλιετιῶν ὑπάρχει ἄδια- λείπτως (καὶ σήµερα) «Ελλάδα», τοῦτο δὲν ὀφείλεται οὔτε στὴν ὕπαρξη «Ελληνικοῦ Κράτους» (ποὺ ἐπὶ σειρὰν πολλῶν αἰώνων δὲν ὑπῆρχε: Ρωμαιοκρατία, Τουρκοκρατία κ.λπ.) οὔτε στὴν ὕπαρξη κάποιας µόνιµης, ἀδιάλειπτης καὶ σταθερῆς «Ελληνικῆς Θρησκείας» οὔτε στὴν ὕπαρξη ἑνὸς σταθεροῦ «Ελληνικοῦ Λαοῦ» (;) οὔτε... "Ολόκληρη ἐπίσης ἡ Ιστορία ἀποδεικνύει, ὅτι, ἄν πάντοτε (καὶ σήµερα) μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ κάποια «Ὑπαρκτὴ Ελλάδα», τοῦτο ὀφείλεται ἀποκλει- στικᾶ καὶ µόνο στὸ σταθερὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὸ ἀπώτατο πα- ρελθὸν καὶ ἀδιαλείπτως ἔκτοτε (ἕως σήµερα) ὠμιλεῖτο καὶ ἐ- γράφετο αὐτὸ ποὺ ὀνομάόομε « Ελληνικὴ Γλῶσσα»]. 'Οποια-