ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

116-117ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1991

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 6703 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
14 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Οι ιδιότητες του Χρυσού Αριθμού φ — ΔΑΚΟΓΛΟΥ, ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 6703 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 116

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΠΠΙΟΚΡΑΤΗΣ ΤΠ. ΔΑΚΟΓΛΟΥ Οἱ περίεργες καὶ «ὑπερφυσικὲς» ἰδιότητες τοῦ Χρυσοῦ ᾿Αριθμοῦ «ὦ» Α΄ ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ 'Ο χρυσοῦς ἀριθμὸς «Φ» εἶναι ὁ μοναδικὸς σταθερὸς ἀριθμός, ἁδιάστατος, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖται ἀπὸ τὸν εἰδικὸ λόγο δύο ὁμοιογενῶν μεγεθῶν κατὰ τὴν ἐ- πίλυσι τοῦ μαθηματικοῦ προβλήματος τῆς «χρυσῆς» καλουμένης «τομῆς», τοῦ ὁ- ποίου ἡ ἐκφώνησι μὲ ἁπλᾶ λόγια ἔχει ὡς ἑξῆς: Δίδεται μιὰ εὐθεῖα γραμμὴ ΑΒ καὶ ζητεῖται νὰ ὁρισθῆ ἐπ᾿ αὐτῆς ἕνα σημεῖο Γ τέτοιο, ποὺ νὰ τὴν διαιρῆ σὲ δύο τμήματα (ΑΓ) καὶ (ΓΒ), τὰ ὁποῖα συγκρινό- μενα μεταξύ τους, τὸ μεγαλύτερο τμῆμα πρὸς τὸ μικρότερο, νὰ δίδουν τὸ αὐτὸ ἀ- ποτέλεσμα (λόγο) μὲ τὸν λόγο τῆς ὅλης εὐθείας πρὸς τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῆς ἤτοι νὰ ἰσχύη ἡ σχέσι: (ΑΓ) (ΒΓ) Ξ (ΑΒ) (ΑΓ) ἢ (ΑΓ) Ξ (ΑΒ) (ΒΓ) ἢ ἄλλως, μὲ μαθηματικὴ ἔκφρασι, τὸ τμῆμα (ΑΓ) νὰ εἶναι μέσο ἀνάλογο τῶν τμημάτων (ΑΒ) καὶ (ΓΒ) ἤ, ὅπερ καὶ ταὐτόν, τὸ σημεῖο Γ νὰ διαιρῆ τὴν εὐθεῖα (ΑΒ) σὲ ἄκρο καὶ μέσο λόγο. Οἱ ἴσοι λόγοι (ΑΓ) (ΓΒ) καὶ (ΑΒ):(ΑΓ) ὁρίζουν τὸν ἀδιάστατο χρυσοῦν ἀριθμὸ «Φᾧ». Τὸ μαθηματικὸ αὐτὸ πρόβλημα προτάθηκε καὶ λύθηκε ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες μαθηματικούς, ἐμπεριέχεται δὲ στὸ βιβλίο 1 τῶν Στοιχείων τοῦ Εὐ- κλείδη μὲ ἀριθμὸ 11, ὀνομάσθηκε δὲ ἀπὸ τὸν ἴδιο «τομὴ εἰς μέσον καὶ ἄκρον λό- γον». Οἱ ἄλλες ὀνομασίες ποὺ δόθηκαν γιὰ τὸ ἴδιο πρόβλημα, ὅπως «χρυσῆ το- μὴ», «χρυσοῦς ἀριθμός», καθὼς καὶ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἑλληνικοῦ γράμματος «ᾧ» σὰν διεθνοῦς συμβόλου τοῦ χρυσοῦ ἀριθμοῦ, εἶναι πολὺ νεώτερες. Ἢ ἐπίλυσι τοῦ προβλήματος αὐτοῦ ἀνάγεται στὴν γεωμετρικὴ κατασκευὴ τῶν ριζῶν τῆς δευτεροβαθμίου ἐξισώσεως χ΄-χ-] Ξ 0, ὅπου ὡς χ λαμβάνεται τὸ μῆ- κος (ΑΓ) καὶ μονὰς τὸ μῆκος (ΓΒ), ἢ ἄλλως ἀπὸ τὶς ῥίζες τῆς ἐξισώσεως χεαχ-αὖ Ξ 0, ὅπου α Ξ (ΑΒ). ᾿Απὸ δὲ τὴν ἀλγεβρικὴ ἐπίλυσι αὐτῶν ὑπολογίζονται τελικὰ οἱ ἀριθμητικὲς τιμὲς τοῦ χρυσοῦ ἀριθμοῦ ᾧτ-τχεᾷκ( 5 - 1):2 Ξ 1,61803... καθὼς καὶ τῆς ἀντιστρόφου αὐτῆς Φ' - -- Ξ (νΜ45-1):2 Ξ 0,61803 Οἱ ὀνομασίες «χρυσῆ τομὴ» καὶ «χρυσοῦς ἀριθμὸς» ὑποστηρίζεται ἀπὸ μερι- κούς, ὅτι εἶναι δημιουργήματα τῶν μεγάλων καλλιτεχνῶν τῆς ἐποχῆς τῆς ἀνα- γεννήσεως, ὅπως τοῦ ΠεοπαΓάο ἁα Ὑ]ποι (1452-1519 μ.Χ.) κ.λπ., ἀπὸ ἄλλους δὲ ὅ- τι καθιερώθηκαν τὸν [9ον αἰῶνα μ.Χ. Πάντως γιὰ τὸν συμβολισμὸ τοῦ χρυσοῦ ἀ-
← καθαρισμένο κείμενο