ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
116-117ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1991
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Οι ιδιότητες του Χρυσού Αριθμού φ — ΔΑΚΟΓΛΟΥ, ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΠΠΙΟΚΡΑΤΗΣ ΤΠ. ΔΑΚΟΓΛΟΥ
Οἱ περίεργες καὶ «ὑπερφυσικὲς»
ἰδιότητες τοῦ Χρυσοῦ ᾿Αριθμοῦ «ὦ»
Α΄ ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ
'Ο χρυσοῦς ἀριθμὸς «Φ» εἶναι ὁ μοναδικὸς σταθερὸς ἀριθμός, ἁδιάστατος, ὁ
ὁποῖος δημιουργεῖται ἀπὸ τὸν εἰδικὸ λόγο δύο ὁμοιογενῶν μεγεθῶν κατὰ τὴν ἐ-
πίλυσι τοῦ μαθηματικοῦ προβλήματος τῆς «χρυσῆς» καλουμένης «τομῆς», τοῦ ὁ-
ποίου ἡ ἐκφώνησι μὲ ἁπλᾶ λόγια ἔχει ὡς ἑξῆς:
Δίδεται μιὰ εὐθεῖα γραμμὴ ΑΒ καὶ ζητεῖται νὰ ὁρισθῆ ἐπ᾿ αὐτῆς ἕνα σημεῖο
Γ τέτοιο, ποὺ νὰ τὴν διαιρῆ σὲ δύο τμήματα (ΑΓ) καὶ (ΓΒ), τὰ ὁποῖα συγκρινό-
μενα μεταξύ τους, τὸ μεγαλύτερο τμῆμα πρὸς τὸ μικρότερο, νὰ δίδουν τὸ αὐτὸ ἀ-
ποτέλεσμα (λόγο) μὲ τὸν λόγο τῆς ὅλης εὐθείας πρὸς τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῆς
ἤτοι νὰ ἰσχύη ἡ σχέσι:
(ΑΓ) (ΒΓ) Ξ (ΑΒ) (ΑΓ) ἢ (ΑΓ) Ξ (ΑΒ) (ΒΓ)
ἢ ἄλλως, μὲ μαθηματικὴ ἔκφρασι, τὸ τμῆμα (ΑΓ) νὰ εἶναι μέσο ἀνάλογο τῶν
τμημάτων (ΑΒ) καὶ (ΓΒ) ἤ, ὅπερ καὶ ταὐτόν, τὸ σημεῖο Γ νὰ διαιρῆ τὴν εὐθεῖα
(ΑΒ) σὲ ἄκρο καὶ μέσο λόγο. Οἱ ἴσοι λόγοι (ΑΓ) (ΓΒ) καὶ (ΑΒ):(ΑΓ) ὁρίζουν τὸν
ἀδιάστατο χρυσοῦν ἀριθμὸ «Φᾧ».
Τὸ μαθηματικὸ αὐτὸ πρόβλημα προτάθηκε καὶ λύθηκε ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους
Ἕλληνες μαθηματικούς, ἐμπεριέχεται δὲ στὸ βιβλίο 1 τῶν Στοιχείων τοῦ Εὐ-
κλείδη μὲ ἀριθμὸ 11, ὀνομάσθηκε δὲ ἀπὸ τὸν ἴδιο «τομὴ εἰς μέσον καὶ ἄκρον λό-
γον». Οἱ ἄλλες ὀνομασίες ποὺ δόθηκαν γιὰ τὸ ἴδιο πρόβλημα, ὅπως «χρυσῆ το-
μὴ», «χρυσοῦς ἀριθμός», καθὼς καὶ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἑλληνικοῦ γράμματος «ᾧ» σὰν
διεθνοῦς συμβόλου τοῦ χρυσοῦ ἀριθμοῦ, εἶναι πολὺ νεώτερες.
Ἢ ἐπίλυσι τοῦ προβλήματος αὐτοῦ ἀνάγεται στὴν γεωμετρικὴ κατασκευὴ
τῶν ριζῶν τῆς δευτεροβαθμίου ἐξισώσεως χ΄-χ-] Ξ 0, ὅπου ὡς χ λαμβάνεται τὸ μῆ-
κος (ΑΓ) καὶ μονὰς τὸ μῆκος (ΓΒ), ἢ ἄλλως ἀπὸ τὶς ῥίζες τῆς ἐξισώσεως χεαχ-αὖ
Ξ 0, ὅπου α Ξ (ΑΒ). ᾿Απὸ δὲ τὴν ἀλγεβρικὴ ἐπίλυσι αὐτῶν ὑπολογίζονται τελικὰ
οἱ ἀριθμητικὲς τιμὲς τοῦ χρυσοῦ ἀριθμοῦ
ᾧτ-τχεᾷκ( 5 - 1):2 Ξ 1,61803...
καθὼς καὶ τῆς ἀντιστρόφου αὐτῆς
Φ' - -- Ξ (νΜ45-1):2 Ξ 0,61803
Οἱ ὀνομασίες «χρυσῆ τομὴ» καὶ «χρυσοῦς ἀριθμὸς» ὑποστηρίζεται ἀπὸ μερι-
κούς, ὅτι εἶναι δημιουργήματα τῶν μεγάλων καλλιτεχνῶν τῆς ἐποχῆς τῆς ἀνα-
γεννήσεως, ὅπως τοῦ ΠεοπαΓάο ἁα Ὑ]ποι (1452-1519 μ.Χ.) κ.λπ., ἀπὸ ἄλλους δὲ ὅ-
τι καθιερώθηκαν τὸν [9ον αἰῶνα μ.Χ. Πάντως γιὰ τὸν συμβολισμὸ τοῦ χρυσοῦ ἀ-