ΕΟΒΕΕΚΤ ΚΟΟΤ-ΒΕΕΝΣΤΕΙΝ. Σοφία ξεχασμένη καὶ ὅμως ἀληθινὴ «Ὅ,τι παρῆλθεν, ζωντανὸν ἐμπρός μου κεῖται» (Γκαῖτε) Παλαιὲς γνώσεις ἀναγόμενες στὸ 12.000 π.Χ. καὶ ἄλλες λιγώτερο ἀρχαῖες ἀναγόμενες στὴν σοφία τῆς γιαγιᾶς μας ἀποδεικνύονται σημαντικές. Πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ στοὺς ἀβασάνιστους χαρακτηρισμούς, ὅπως «παρωχημένος», «κομπογιαννιτισμός», διότι ὁ χρόνος ἐργάζεται ὄχι ὑπὲρ τῆς μοντέρνας ἐπιστήμης ἀλλὰ ἁπλῶς ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας. Ὃ Γουΐϊλλιαμ Μπέμοντ, στρατιωτικὸς χειροῦργος στὶς ΗΠΑ, ἔγινε γνωστὸς ἀπὸ τὴν θεραπεία δυσιάτου τραύματος τοῦ ἐργάτου ̓Αλέξη Μάρτιν, προκληθέντος μὲ πυροβόλο ὅπλο. Καθάρισε τὸ τραῦμα μὲ σηπτικὴ τεχνικὴ (γυμνὰ δάκτυλα, ἀναποστείρωτο μαχαίρι) καὶ ἐπέδεσε, ἀφοῦ κάλυψε τὸ τραῦμα μὲ μαγιὰ-ἀλεύρι-ἄνθρακα. Κάποια ποσότητα αἵματος τοῦ ἀσθενοῦς τὴν ἄφησε νὰ διαφύγῃ, διότι παρετήρησε ὅτι αὐτὸ ἀνακούφιζε τὸν πυρετό. 'Ο ἀσθενὴς ἀνέρρωσε, παρέμεινε ὅμως ἀπὸ τὸ τραῦμα μιὰ τρύπα στὸ στομάχι του. 'Ο Μπέμοντ (καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ τὸν ἔκανε διάσημο) ἔρριχνε τροφὴ δεμένη μὲ σπάγγο στὸ στομάχι, π.χ. αὖγά, ρέγγα κ.λπ. καὶ τὴν ἀνέσυρε, γιὰ νὰ παρατηρήσῃ τὴν ἐπίδρασι ἐπὶ τῆς τροφῆς τοῦ γαστρικοῦ ὑγροῦ καὶ τὴν μερικὴ ἀπορρόφησή τῆς ἀπὸ τὸν ὀργανισμό. Ἢ ἐργασία αὐτὴ παραμένει καὶ μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα πρωτότυπη. ̓Απαρατήρητο πέρασε τὸ «πρωτόκολλο θεραπείας» (μαγιἀ-ἀλεύρι-ἄνθρακας) καὶ ἡ ἐσκεμμένως προκαλούμενη αἱμορραγία. Ἢ φλεβοτομία ἧτο θεραπευτικὴ μέθοδος στὴν ἀρχαιότητα πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν διαταραγμένων χυμῶν ὄχι ὅμως καὶ στοὺς νεωτέρους χρόνους. Μοντέρνος ἐρευνητής, ὁ φυσιολόγος Κάστινγκ, λέει, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ φλεβοτομία νὰ εἶναι ἐπωφελής. Κατὰ τὰ πρόσφατα ἔτη μελέτησε τοὺς διαβιβαστὲς τοῦ θερμορρυθμιστικοῦ κέντρου τοῦ ἀνθρωπίνου ἐγκεφάλου. Ἕνας διαβιβαστής, ἡ ἀγγειοπιεστίνη, εἶναι καὶ ὁρμόνη, ποὺ ἐκλύεται κατὰ τὴν αἱμορραγία, ὥστε νὰ πιέσῃ τὰ ἀγγεῖα καὶ νὰ διατηρήσῃ σταθερὴ τὴν ἀρτηριακὴ πίεσι. Αλλοι ἐρευνητὲς διαπίστωσαν, ὅτι χορηγούμενη ἡ ὀρμόνη αὐτὴ σὲ ὑγιῆ πειραματόζωα προλαμβάνει ἢ θεραπεύει τὸν πυρετό. Ὥστε αὐτὸ εἶναι τὸ θεωρητικὸ ὑπόβαθρο τῆς ἐσκεμμένης αἱμορραγίας ἢ φλεβοτομίας. Δεδομένου ὅτι ἡ σύγχρονος ἰατρικὴ ἔχει ἄγνοια τῆς μεθόδου καὶ ὅτι ἀπαγορεύονται τὰ πειράματα σὲ ἀνθρώπους, ὁ Κάστινγκ ἀνέτρεξε στὴν ἀρχαία βιβλιογραφία. ̓Ο Σωρανὸς ὁ ἐξ ̓Εφέσου ἐπιβεβαιώνει τὸ ἀντιπυρετικὸν ἀποτέλεσμα τῆς αἱμορραγίας, ὁμοίως ὁ Γαληνός. ̓Επὶ 2000 χρόνια ἡ ̓Ιατρικὴ χρησιμοποιοῦσε τὴν ἀφαίμαξη' καὶ ἀνεγνωρίσθη πρόσφατα ([9ος αἰὼν) ἀπὸ τὸν Κάρολο Βούντερλιχ, ὅτι πράγματι ἡ ἀφαίμαξη ρίχνει τὸν πυρετό. ̓Η ἀπὸ πολλῶν αἰώνων χρήση τῆς ἀφαίμαξης διδάσκει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπορρίπτεται ἀβασάνιστα. ̓Αξιοπαρατήρητη εἶναι καὶ ἡ θεραπεία ὑπὸ τοῦ Μπέμοντ διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως μαγιᾶς-ἀλεύρου-ἄνθρακος. Σήμερα οἱ ἀσθενεῖς ποὺ πάσχουν ἀπὸ μολύνσεις θεραπεύονται μὲ ζεστὰ καταπλάσματα. Χάρη στὸ ζεστὸ ἐπίθεμα περισσότερο αἷμα ἔρχεται στὴν πάσχουσα περιοχή, ἄρα καὶ λευκὰ αἱμοσφαίρια, τὰ ὁποῖα ἔχουν