ΕΟΒΕΕΚΤ ΚΟΟΤ-ΒΕΕΝΣΤΕΙΝ. Σοφία ξεχασμένη καὶ ὅμως ἀληθινὴ «Ὅ,τι παρῆλθεν, ζωντανὸν ἐμπρός µου κεῖται» (Γκαῖτε) Παλαιὲς γνώσεις ἀναγόμενες στὸ 12.000 π.Χ. καὶ ἄλλες λιγώτερο ἀρχαῖες ἀ- ναγόμενες στὴν σοφία τῆς γιαγιᾶς µας ἀποδεικνύονται σημαντικές. Πρέπει νὰ εἴ- μεθα προσεκτικοὶ στοὺς ἀβασάνιστους χαρακτηρισμούς, ὅπως «παρωχημένος», «κομπογιαννιτισμός», διότι ὁ χρόνος ἐργάζεται ὄχι ὑπὲρ τῆς μοντέρνας ἐπιστή- µης ἀλλὰ ἁπλῶς ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας. Ὃ Γουΐϊλλιαμ Μπέμοντ, στρατιωτικὸς χειροῦργος στὶς ΗΠΑ, ἔγινε γνωστὸς ἀ- πὸ τὴν θεραπεία δυσιάτου τραύματος τοῦ ἐργάτου ᾿Αλέξη Μάρτιν, προκληθέ- ντος μὲ πυροβόλο ὅπλο. Καθάρισε τὸ τραῦμα μὲ σηπτικὴ τεχνικὴ (γυμνὰ δάκτυ- λα, ἀναποστείρωτο μαχαίρι) καὶ ἐπέδεσε, ἀφοῦ κάλυψε τὸ τραῦμα μὲ μαγιὰ-ἀλεύ- ρι-ἄνθρακα. Κάποια ποσότητα αἵματος τοῦ ἀσθενοῦς τὴν ἄφησε νὰ διαφύγῃ, διό- τι παρετήρησε ὅτι αὐτὸ ἀνακούφιζε τὸν πυρετό. 'Ο ἀσθενὴς ἀνέρρωσε, παρέμει- νε ὅμως ἀπὸ τὸ τραῦμα μιὰ τρύπα στὸ στομάχι του. 'Ο Μπέμοντ (καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ τὸν ἔκανε διάσημο) ἔρριχνε τροφὴ δεμένη μὲ σπάγγο στὸ στομάχι, π.χ. αὖ- γά, ρέγγα κ.λπ. καὶ τὴν ἀνέσυρε, γιὰ νὰ παρατηρήσῃ τὴν ἐπίδρασι ἐπὶ τῆς τρο- φῆς τοῦ γαστρικοῦ ὑγροῦ καὶ τὴν μερικὴ ἀπορρόφησή τῆς ἀπὸ τὸν ὀργανισμό. Ἢ ἐργασία αὐτὴ παραμένει καὶ μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα πρωτότυπη. ᾿Απαρατή- ρητο πέρασε τὸ «πρωτόκολλο θεραπείας» (μαγιἀ-ἀλεύρι-ἄνθρακας) καὶ ἡ ἐσκεμ- μένως προκαλούμενη αἱμορραγία. Ἢ φλεβοτομία ἧτο θεραπευτικὴ μέθοδος στὴν ἀρχαιότητα πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν διαταραγμένων χυμῶν ὄχι ὅμως καὶ στοὺς νεωτέρους χρόνους. Μοντέρνος ἐρευνητής, ὁ φυσιολόγος Κάστινγκ, λέει, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ φλεβοτομία νὰ εἶναι ἐπωφελής. Κατὰ τὰ πρόσφατα ἔτη μελέτησε τοὺς διαβιβα- στὲς τοῦ θερμορρυθμιστικοῦ κέντρου τοῦ ἀνθρωπίνου ἐγκεφάλου. Ἕνας διαβι- βαστής, ἡ ἀγγειοπιεστίνη, εἶναι καὶ ὁρμόνη, ποὺ ἐκλύεται κατὰ τὴν αἱμορραγία, ὥστε νὰ πιέσῃ τὰ ἀγγεῖα καὶ νὰ διατηρήσῃ σταθερὴ τὴν ἀρτηριακὴ πίεσι. Αλ- λοι ἐρευνητὲς διαπίστωσαν, ὅτι χορηγούμενη ἡ ὀρμόνη αὐτὴ σὲ ὑγιῆ πειραματό- ζωα προλαμβάνει ἢ θεραπεύει τὸν πυρετό. Ὥστε αὐτὸ εἶναι τὸ θεωρητικὸ ὑπό- βαθρο τῆς ἐσκεμμένης αἱμορραγίας ἢ φλεβοτομίας. Δεδομένου ὅτι ἡ σύγχρονος ἰατρικὴ ἔχει ἄγνοια τῆς μεθόδου καὶ ὅτι ἀπαγορεύονται τὰ πειράματα σὲ ἀνθρώ- πους, ὁ Κάστινγκ ἀνέτρεξε στὴν ἀρχαία βιβλιογραφία. ᾿Ο Σωρανὸς ὁ ἐξ ᾿Εφέ- σου ἐπιβεβαιώνει τὸ ἀντιπυρετικὸν ἀποτέλεσμα τῆς αἱμορραγίας, ὁμοίως ὁ Γα- ληνός. ᾿Επὶ 2000 χρόνια ἡ ᾿Ιατρικὴ χρησιμοποιοῦσε τὴν ἀφαίμαξη' καὶ ἀνε- γνωρίσθη πρόσφατα ([9ος αἰὼν) ἀπὸ τὸν Κάρολο Βούντερλιχ, ὅτι πράγματι ἡ ἀ- φαίμαξη ρίχνει τὸν πυρετό. ᾿Η ἀπὸ πολλῶν αἰώνων χρήση τῆς ἀφαίμαξης διδά- σκει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπορρίπτεται ἀβασάνιστα. ᾿Αξιοπαρατήρητη εἶναι καὶ ἡ θεραπεία ὑπὸ τοῦ Μπέμοντ διὰ τῆς χρησιμοποιή- σεως μαγιᾶς-ἀλεύρου-ἄνθρακος. Σήμερα οἱ ἀσθενεῖς ποὺ πάσχουν ἀπὸ μολύνσεις θεραπεύονται μὲ ζεστὰ καταπλάσµατα. Χάρη στὸ ζεστὸ ἐπίθεμα περισσότερο αἷ- μα ἔρχεται στὴν πάσχουσα περιοχή, ἄρα καὶ λευκὰ αἱμοσφαίρια, τὰ ὁποῖα ἔχουν