ΤΟ ΧΡΟΝΟΙΓΡΑΦΙΙ)ΜΑ Τὸ τεῖχος τοῦ νέφους Πῆγα μιὰ νύχτα τὸ καλοκαίρι ποὺ πέρασε μὲ ἕνα μηχανόβιο φίλο μου μὲ ἕνα θηρίο (650 κυβικᾶ) στὸν ἀδελφό του ̓Αγαμέμνονα στὸ Μαρούσι. ́Ο ἀδελφὸς τοῦ φίλου μου, ὁ ̓Αγαμέμνων. μοῦ φάνηκε ἐνδιαφέρουσα περίπτωση: Διπλασίασε τὸν πληθυσμὀὸ τῆς 'Ελλάδας (εἶχε 4 παιδιά), ἤτανε ἔλλογο ὄν. ἔμπειρος μηχανικὸς-ἀντιπρόσωπος μὲ λαμπρὲς σπουδὲς στὴν ̓Αμερική. Δὲν ξέρω πῶς τὸ ἔφερε ἡ συζήτηση μετὰ τὸ φαΐ καὶ μιλήσαμε γιὰ τὸ νέφος καὶ τὸ δρόμὸ Σταυροῦ- ̓Ελευσίνας ποὺ θὰ ἔλυνε τὸ πρόβλημα. καθὼς καὶ τὰ καταλυτικᾶ αὐτοκίνητα. Ὃ ̓Αγαμέμνων μοῦ εἶπε πολλὰ ἐκπληκτικὰ πράγματα, πού, ἂν τὰ συνοψίσουμε, ἔχουν ὡς ἑξῆς: «Ὁ κύριος λόγος ποὺ δημιουργεῖται σήμερα τὸ νέφος στὴν ̓Αθήνα εἶναι τὰ παραφινοῦχα πετρέλαια. Γύρω στὸ 1978, ὅταν δημιουργήθηκε πρόβλημα διεθνῶς μὲ τοὺς “Αραβες γιὰ τὰ πετρέλαια, ἡ τότε ἑλληνικὴ κυβέρνηση, γιὰ νὰ περικόψει τὶς δαπάνες. παρήγγελνε φτηνὸ πετρέλαιο ἀπὸ τὴ Λιβύη, ποὺ δὲν τὸ ἔπαιρνε σχεδὸν κανείς, ἐπειδὴ ἦταν παραφινοῦχο. Καὶ ἐπέτρεψε καὶ τὴν πετρελαιοκίνηση τῶν ταξί. ̓Αργότερα ἡ ἑπόμενη κυβέρνηση ἔκανε 20ετὲς συμβόλαιο μὲ τὴ Ρωσία, γιὰ νὰ προμηθεύεται ἀπὸ ἐκεῖ πετρέλαιο ποὺ περιεῖχε θεῖο. Οἱ Ρῶσοι ὅμως σκέφτηκαν, ''γιατὶ νὰ πουλᾶμε πετρέλαιο, μπορεῖ κάποτε νὰ τὸ χρειαστοῦμε” καὶ πουλοῦσαν ὅπλα στὴ Λιβύη ἀγοράζοντας ἀπὸ αὐτὴν πετρέλαιο, τὸ ὁποῖο μεταπουλοῦσαν στὴν ̓ Ελλάδα. Ἔτσι ἔχουμε πάλι παραφινοῦχο πετρέλαιο. Τὸ πρόβλημα τοῦ νέφους στὴν πρωτεύουσά μας εἶναι ἡ αἰθαλομίχλη. Η παραφίνη κρυσταλλώνεται σὲ ἕνα ὁρισμένο ὕψος στὴν ἀτμόσφαιρα πάνω ἀπὸ τὴν πόλη καὶ συγκρατεὶ τὴν αἱθαλομίχλη. Ὅταν φυσᾶει βοριᾶς ἀπὸ τὰ βουνὰ περνάει πάνω καὶ δὲν διώχνει τὴν παραφίνη. Μόνο ὅταν φυσάει νοτιᾶς ἀπὸ τὴ θάλασσα πιὸ χαμηλᾶ τὴν διασκορπίζει καὶ χάνεται». «Καὶ τὰ καταλυτικὰ αὐὑτοκίνητα...:» ρώτησα ἐγώ. «Ὅσο κι ἂν φαίνεται περίεργο αὐτὰ αὐξάνουν τὸ πρόβλημα. Δὲν παρᾶγεται βέβαια μόλυβδος καὶ αὐτὸ εἶναι καλό, ἀλλὰ γιὰ πόλεις σὰν τὸ Λονδῖνο ἢ τὴ Νέα ̓Ὑόρκη, ὅπου δὲν χρησιμοποιεῖται παραφινοῦχο πετρέλαιο. Τὰ καταλυτικᾶ αὐτοκίνητα ὅμως γιὰ νὰ λειτουργήσουν. καταναλώνουν περισσότερο καύσιμο, ὁπότε ἐδῶ θὰ αὐξάνουν τὴν ἔκλυση παραφίνης, ποὺ δημιουργεῖ τὸ πρόβλημα. ̓ Επίσης τὰ αὐτοκίνητα μὲ καταλύτη παρᾶγουν περισσότερο ὅζον, ὅπως ἐπισήμαναν περιβαλλοντολόγοι στὴν Καλιφόρνια». Τότε τὸν ρώτησε ὁ ἀδελφός του: «Καὶ ὁ δρόμος ταχείας κυκλοφορίας Σταυροῦ- ̓Ελευσίνας, ποὺ ἀναγγέλθηκε καὶ προγραμματίζεται; Δὲν ἐλαττώνει, ὅπως λένε, τὸ πρόβλημα μὲ τὶς μεγάλες ταχύτητες,». ́Ο ̓Αγαμέμνων τοῦ ἀπάντησε: « ́Ο δρόμος αὐτὸς εἶναι ἑτεροχρονισμένος. "Ηταν ἕνα ̓Αμερικανικὸ σχέδιο τοῦ 1956. Οἱ ̓Αμερικανοί τότε, ἐπειδὴ φοβόντουσαν μὴν κατέβουν οἱ Ρῶσοι στὴ Μεσόγειο ἀπὸ τὰ Δαρδανέλλια, ἤθελαν νὰ ἑνώσουν τὰ πλοῖα τους ἀπὸ τὴν ̓Ελευσίνα μὲ τὴν ἐνδοχώρα καὶ συνέλαβαν τὸ σχέδιο αὐτοῦ τοῦ δρόμου, ποὺ θὰ ἦταν ἀνοιχτὸς μὰ σκαμμένος κάτω ἀπ ̓ τὸ ἐπίπεδο τῆς γῆς, γιὰ νὰ μὴν βομβαρδίζεται εὔκολα καὶ νὰ μποροῦν νὰ προσγειώνονται τὰ ἀἄεροπλᾶνα τους, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν τότε τεχνολογία δὲν μποροῦσαν νὰ ἀνεφοδιάζονται στὸν αέρα. Τώρα τὸ ̓Υπουργεῖο Δημοσίων Ἔργων (ΥΠΕΧΩΔΕ) βρυκολάκιασε αὐτὸ τὸν δρόμο-τάφρο, γιὰ νὰ γλυτώσουμε δῆθεν ἀπὸ τὸ νέφος καὶ τὸ κυκλοφοριακό. Εχει λεφτὰ ὅμως μόνο γιὰ τὶς ἀπαλλοτριώσεις. Γιὰ νὰ δελεάσει τὸν ὑποψήφιο χρημματοδότη-κατασκευαστή. τοῦ παρέχει σὰν ἀντισταθμιστικὰ ὀφέλη ἀκίνητα στοὺς τρεῖς-τέσσερις κόμβους. ποὺ μόνο αὐτοὶ θὰ ὑπάρχουν, γιὰ νὰ χτίσει ἐκεῖ ἐμπορικὰ κέντρα καὶ νὰ τὰ ἐκμεταλλεύεται καὶ ὅπου θὰ γίνεται φοβερὸς συνωστισμός. ́ Η πολεοδομική συγκοινωνιακἠ κίνηση ὅμως στὴν ̓ Αθήνα εἶναι βασικὰ ἀπὸ βορρᾶ πρὸς νότο καὶ ἀνάποδα καὶ μ ̓ αὐτὸ