Ἢ «κοινὴ» φυσιογνωμία τοῦ γείτονα κ. Ζέλεφ Τὰ χρατικὰ καὶ ἰδιωτικὰ («ἐλεύθερα») Μ.Μ.Ε. τῆς ̓ Ελλάδος ἀρχίσανε ἐδῶ καὶ καιρὸ νὰ «ἐνημερώνουνε» καὶ μάλιστα νὰ «διαφωτίζουνε» τοὺς ταλαίπωρους συνέλληνες σχετικὰ μὲ τὰ ἀνησυχητικὰ τεχταινόμενα βορείως τῶν συνόρων μας. Μέχρι ἐδῶ καὶ ἕνα, δυὸ χρόνια κανένα ἀπὸ αὐτὰ τὰ Μ.Μ.Ε. δὲν ἀσχολήθηκε σοβαρὰ μὲ τοὺς γειτονικούς μας λαούς. Οἱ ἀπειροελάχιστες ἀναφορές τους στὴν περιοχὴ ἤτανε ὁλοκληρωτικὰ ἀναμάσημα ἀναφορῶν τῶν ξένων εἰδησεογραφικῶν πρακτορείων. 'Η ζωή, οἱ χῶρες, τὰ τραγούδια, ὁ πολιτισμός, οἱ βάρδοι, οἱ οἰκονομίες τῶν κρατῶν ποὺ ποτίζουνε τὰ ἴδια ποτάμια καὶ βρέχουνε οἱ ἴδιες θάλασσες ἤτανε «τέρρα ἰνκόγχνιτα» γιά ἐμᾶς. Ποιό ἑλληνόπαιδο δὲν γνώριζε τοὺς πρωταγωνιστὲς τῆς «Δυναστείας», τὴν δράση τῶν ἀόρατων τρομοχρατῶν, τοὺς «Σκληροὺς τοῦ Μαϊάμι», τοὺς σκληροὺς μας συνδικαλιστές, τοὺς φορεῖς τοῦ Αἴητζ; Καὶ ποιὸ γνώριζε κάτι, ἐλάχιστο, γιὰ τὰ ἑκατομμύρια τῶν γειτόνων ποὺ ἀναπνέουνε δίπλα μας; Τώρα, χάρη στὰ ΜΜΜΕῈ., ἀνακαλύπτουμε αὐτοὺς τοὺς λαοὺς καὶ μάλιστα στὴν χειρότερή τους μορφή, ἐκείνη τοῦ ἐπικείμενου ἐχθροῦ! ̓Ανήσυχοι ὑπουργοί, καθηγηταὶ πανεπιστημίων καὶ δημοσιογράφοι ἐμφανίζονται στὴν τηλεόβαση καὶ ἀναζητοῦνε τοὺς τρόπους, ποὺ θὰ πείσουμε τοὺς ἑταίρους μας τῆς Ε.Ο.Κ. καὶ τούς συμμάχους τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. γιὰ τὰ ἐθνικά μας δίκαια, ἐνῶ οἱ Υη: ραιότεροι τῶν κεχηνότων τηλεθεατῶν αἰσθάνονται δικαιολογημένα, πώς ἐπιστρέφουμε στὴν ἐποχὴ τοῦ 1912-13. Καὶ ἐνῶ ἐμεῖς ἀναζητοῦμε τοὺς φίλους, μᾶς ἔρχονται ἐπανωτὲς οἱ «μπηχτὲς» ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. τῶν ἑταίρων καὶ συμμάχων, μὲ μορφὴ ἐνδελεχῶν ἐχθέσεων καὶ ἀναλύσεων κέντρων «ἱστορικῆς» μελέτης καὶ πολιτικῆς πρακχτικῆς (ΠεαΙρο!1ι{Κ). Γιὰ ἕνα εἶναι σίγουροι οἱ μαχκρυνοὶ σύμμαχοι καὶ ἑταῖροι: Γιὰ τὸ ὅτι ἐδῶ στὰ Βαλκάνια ζῇ ἕνα συνονθύλευμα ξένων μεταξύ τους λαῶν, ποὺ στὴν συντριπτική τους πλειοψηφία φθάσανε ἐδῶ τὸν Μεσαίωνα (εἶναι πρόσφυγες, δηλαδή). ̓ Αναφέρονται πρωταρχικὰ στὶς διαφορετικὲς γλῶσσες καὶ θρησχεῖες τῆς περιοχῆς καὶ στὰ «ἀνθρώπινα δικαιώματα», ποὺ ἔχουνε οἱ ὁμάδες στὴν διατήρηση τῆς ἰδιαίτερής φυσιογνωμίας τους. ̓Εννοοῦν τὸ δικαίωμα ποὺ ἔχουν οἱ Βαλκάνιοι στὸ ἀλληλοφάγωμα καὶ (ξεχνώντας τὶς «τῶν οἴκων τους» ποικιλομορφίες) ποντάρουνε: (Α) στὴν ἱστορικὴ ἀμάθεια τῶν ὑποβαθμισμένων καὶ ἐξηρτημένων ἐπιστημονικά, πολιτικὰ καὶ οἰκονομικὰ Βαλκανίων καὶ (Β) στὰ οἰκονομοπολιτικὰ.ὀφέλη, ποὺ θὰ ἀντλήσουνε ἀπὸ μιὰ καταχερματισμένη Βαλκανική. Καὶ ὡς πρὸς τὸ (Α): Πρὸ καιροῦ ἀκούσαμε τὸν (μέχρι πρότινος φιλέλληνα) Πρόεδρο τῆς Βουλγαρίας κ. Ζέλεφ, νὰ δηλώνει, πώς θὰ ἀναγνωρίσει χωρὶς πολλά, πολλὰ τὴν «Μακεδονία» τῶν Σκοπίων (τοῦ κ. ΙΓ ληγόριεφ). Προσωπικὰ διερωτῶμαι, ἂν ὁ κ. Ζέλεφ ἔχει προσέξει ποτὲ τὴν φυσιογνωμία του στὸν καθρέφτη ἣ ἂν ἔχει ἀτενίσει ἐρευνητικὰ τὴν ἀνεπανάληπτη φυσιογνωμία τοῦ φίλου του κ. Γληγόριεφ. "Αν αὐτὸ τὸ εἶχε χάνει, θὰ διαπίστωνε τὸ πόσο ἡ ----