Δημοκρατία καὶ δημοκαπηλία Ὅταν ἡ ἀναίδεια σμίγει μὲ τὸ ψέμα, τὸ θράσος ἀγκαλιάζει τὴ δειλία καὶ ἡ ντροπὴ γαντζώνεται ἀπὸ τὴν ἀνέχεια, τότε κάποια ἐσωστρεφῆ πλάσματα στὴν "Ελλάδα γιορτάζουν τὰ 2.500 χρόνια δημοκρατίας. Τολμῆστε νὰ τὸ φωνάξετε, τολμῆστε νὰ ἀντισταθῆτε. ' ̓Υψῶστε τὴν φωνή σας διαμαρτυρία σὲ αὐτοὺς ποὺ αἰῶνες τώρα καπηλεύονται τὴν δική μας ἐλευθερία. Στοὺς ἐξουσιαστὲς ἀνθρωπίνων συνειδήσεων. Στοὺς ἀντιρρησίες ἐλευθερίας, ἄλοίμονο ὄχι γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους, ἀλλὰ γιὰ τὸν δῆμο. 7 Δημοκαπηλία καὶ ὄχι δημοκρατία. Τότε ναί, μποροῦν νὰ τὴ γιορτάσουν. Καὶ ἂς γλεντήσουν πάνω ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ἀληθινῆς δημοκρατίας. "Ας ξεστομίζουν μεγαλόστομα λόγια γι ̓ αὐτά, ποὺ ποτὲ στὴ ζωή τους δὲν τήρησαν. ̓Ας ὑμνοῦν πρόσωπα καὶ καταστάσεις, ποὺ ποτὲ δὲν γνώρισαν’ τὸ κάνουν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς γνωρίζοντας ὅτι μετὰ ἀπὸ 2500 χιλιάδες χρόνια δὲν μποροῦν νὰ τοὺς ἀνταποδώσουν τοὺς χαρακτηρισμούς. Καὶ θὰ ἦταν ἀλήθεια πολὺ σκληροὶ αὐτοὶ οἱ χαρακτηρισμο(... Καὶ κάπου στὴν ἄκρη τῆς Πνύκας ἐμεῖς, ποὺ κυττᾶμε μὲ μάτια κλειστὰ γι ̓ αὐτοὺς ἀλλὰ ἀνοικτὰ σὲ ἄλλες διαστάσεις γιὰ μᾶς, περασμένες" βαθειὰ σὲ ἀνεξερεύνητες πτυχὲς τοῦ ἐγκεφάλου μας, φανταστήκαμε καὶ εἴδαμε νὰ κάθεται περίλυπη ἐκεῖ καὶ ἡ δημοκρατία. Δὲν τὴν φώτιζαν οὗ προβολεῖς καὶ εἶχε τὰ μάτια χαμηλωμένα, δὲν ἄντεχε τὸ θέαμα τοῦ οἳκτροῦ διασυρμοῦ. ̓Αναρωτιόταν, πότε θὰ τελειώσει ἡ μεγάλη φάρσα, ἡ αἰσχρὴ καὶ κακόγουστη ἀντιγραφή. Εὐτυχῶς ποὺ συμβαίνει κάθε 2500 χιλιάδες χρόνια... : Οἱ εἰκόνες ἄρχισαν νὰ διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλη: Κάποτε ἐδῶ μιλοῦσαν ἐλεύθεροι ἄνδρες σὲ ἐλεύθερους πολίτες, σήμερα μιλᾶνε ύπερφίαλα ὄντα σὲ ἀγέλες ἀνευθύνων πλασμάτων. Ψυχολογία τοῦ ὄχλου ἀπέναντι σὲ συνεδητοποιημένους πολίτες. Ο νόμος τῆς ἀγέλης ἀναγνωρίζει μόνο ἕνα ἀρχηγό. Οἱ ὑπόλοιποι καταδικασμένοι νὰ ἕρπουν. Καὶ κάπου μέσα στὴν ἀγέλη ξεχωρίζεις καὶ τὰ τσοπανόσκυλα. Θάναι καμμιὰ τριακοσιαριά, νομίζω, Προορισμένα γιὰ νὰ φυλᾶνε τὸ σύστημα, γιὰ νὰ λειτουργήσει σωστὰ ἡ οτάνη. Στάνη κατάντησε νὰ εἶναι ἡ δημοκρατία. Στάνη, ὅπου ἀρμέγουν ἀνθρώπινες συνειδήσεις καὶ δολοφονοῦν τὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια. Ὃ ναός της ὅμως κτίστηκε στὸ ψηλότερο σημεῖο τῆς πόλεως. Προνόησαν οἱ ̓Αθηναῖοι νὰ κτίσουν μνημεῖο πολιτισμοῦ ἀπρόσιτο στοὺς διάφορους οἰκοπεδοφάγους τῆς γῆς καὶ τοῦ πνεύματος. Γιατὶ ἡ πνευματική μας ζωὴ σήμερα ἔχει καταντήσει ἕνα οἰκόπεδο. ̓Αλλάζει ἰδιοκτῆτες, ποὺ κτίζουν ὁ καθένας ἐπάνω της ὄνειρα ποὺ γκρεμίζονται τὸ ἄλλο πρωί, γιὰ νἄρθει ὁ ἑπόμενος νὰ κτίσει λαθραῖα τὴν ἄλλη μέρα δίνοντας συνέχεια σὲ μιὰ ἄέναη ἐναλλαγὴ σάπιων, κατεστραμμένων ὑλικῶν-ἰδεὦν. Ψάχνουμε μιὰ σταθερά, μιὰ ἰδέα, ποὺ θὰ μπορέσει νὰ κάνει τὸ ὄνειρο πραγματικότητα, νὰ βάλει γερὰ θεμέλια στὴν σαθρὴ ἕως τώρα πνευματική μας ὑπόσταση. ̓Αρχαία ἀθηναϊκὴ δημοκρατία καὶ ἡ σημερινὴ τερατογένεσις. Μήπως ὁ Καιάδας θὰ λειτουργοῦσε ὡς καθαρτήριο στὸ σημερινὸ ἀδιέξοδο; Ἔσβησαν τὰ 2.500 χιλιάδες κεράκια τῆς τούρτας καὶ πῆγαν μὲ ἥσυχες τὶς συνειδήσεις τους νὰ κοιμηθοῦν, βυθίζοντάς μας καὶ πάλι στὸ αἰώνιο σκοτάδι. Πρέπει κι ἐμεῖς νὰ κάνουμε τὸ ἴδιο; Νέμεσις