Δημοκρατία καὶ δηµοκαπηλία Ὅταν ἡ ἀναίδεια σμίγει μὲ τὸ ψέμα, τὸ θράσος ἀγκαλιάζει τὴ δειλία καὶ ἡ ντροπὴ γαντζώνεται ἀπὸ τὴν ἀνέχεια, τότε κάποια ἐσωστρεφῆ πλά- σµατα στὴν "Ελλάδα γιορτάζουν τὰ 2.500 χρόνια δημοκρατίας. Τολμῆστε νὰ τὸ φωνάξετε, τολμῆστε νὰ ἀντισταθῆτε. '᾿Υψῶστε τὴν φωνή σας διαμαρτυρία σὲ αὐτοὺς ποὺ αἰῶνες τώρα καπηλεύονται τὴν δική µας ἐλευθερία. Στοὺς ἐξουσιαστὲς ἀνθρωπίνων συνειδήσεων. Στοὺς ἀντιρρησίες ἐλευθερίας, ἄλοίμονο ὄχι γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους, ἀλλὰ γιὰ τὸν δῆμο. 7 Δημοκαπηλία καὶ ὄχι δημοκρατία. Τότε ναί, μποροῦν νὰ τὴ γιορτά- σουν. Καὶ ἂς γλεντήσουν πάνω ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ἀληθινῆς δηµοκρα- τίας. "Ας ξεστοµίζουν µεγαλόστομα λόγια γι᾿ αὐτά, ποὺ ποτὲ στὴ ζωή τους δὲν τήρησαν. ᾿Ας ὑμνοῦν πρόσωπα καὶ καταστάσεις, ποὺ ποτὲ δὲν γνώρισαν’ τὸ κάνουν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς γνωρίζοντας ὅτι μετὰ ἀπὸ 2500 χιλιάδες χρόνια δὲν μποροῦν νὰ τοὺς ἀνταποδώσουν τοὺς χαρακτηρι- σµούς. Καὶ θὰ ἦταν ἀλήθεια πολὺ σκληροὶ αὐτοὶ οἱ χαρακτηρισμο(... Καὶ κάπου στὴν ἄκρη τῆς Πνύκας ἐμεῖς, ποὺ κυττᾶμε μὲ μάτια κλει- στὰ γι᾿ αὐτοὺς ἀλλὰ ἀνοικτὰ σὲ ἄλλες διαστάσεις γιὰ μᾶς, περασμένες" βαθειὰ σὲ ἀνεξερεύνητες πτυχὲς τοῦ ἐγκεφάλου μας, φανταστήκαμε καὶ εἴδαμε νὰ κάθεται περίλυπη ἐκεῖ καὶ ἡ δημοκρατία. Δὲν τὴν φώτιζαν οὗ προβολεῖς καὶ εἶχε τὰ μάτια χαμηλωμένα, δὲν ἄντεχε τὸ θέαμα τοῦ οἳ- κτροῦ διασυρμοῦ. ᾿Αναρωτιόταν, πότε θὰ τελειώσει ἡ μεγάλη φάρσα, ἡ αἰσχρὴ καὶ κακόγουστη ἀντιγραφή. Εὐτυχῶς ποὺ συμβαίνει κάθε 2500 χιλιάδες χρόνια... : Οἱ εἰκόνες ἄρχισαν νὰ διαδέχονται ἡ µία τὴν ἄλλη: Κάποτε ἐδῶ µι- λοῦσαν ἐλεύθεροι ἄνδρες σὲ ἐλεύθερους πολίτες, σήµερα μιλᾶνε ύπερ- φίαλα ὄντα σὲ ἀγέλες ἀνευθύνων πλασμάτων. Ψυχολογία τοῦ ὄχλου ἀπέ- ναντι σὲ συνεδητοποιηµένους πολίτες. Ο νόμος τῆς ἀγέλης ἀναγνωρί- ζει µόνο ἕνα ἀρχηγό. Οἱ ὑπόλοιποι καταδικασµένοι νὰ ἕρπουν. Καὶ κά- που µέσα στὴν ἀγέλη ξεχωρίζεις καὶ τὰ τσοπανόσκυλα. Θάναι καμμιὰ τριακοσιαριά, νομίζω, Προορισµένα γιὰ νὰ φυλᾶνε τὸ σύστημα, γιὰ νὰ λειτουργήσει σωστὰ ἡ οτάνη. Στάνη κατάντησε νὰ εἶναι ἡ δημοκρατία. Στάνη, ὅπου ἀρμέγουν ἀνθρώπινες συνειδήσεις καὶ δολοφονοῦν τὴν ἀν- θρώπινη ἀξιοπρέπεια. Ὃ ναός της ὅμως κτίστηκε στὸ ψηλότερο σημεῖο τῆς πόλεως. Προ- νόησαν οἱ ᾿Αθηναῖοι νὰ κτίσουν μνημεῖο πολιτισμοῦ ἀπρόσιτο στοὺς διάφορους οἰκοπεδοφάγους τῆς γῆς καὶ τοῦ πνεύματος. Γιατὶ ἡ πνευμα- τική µας ζωὴ σήµερα ἔχει καταντήσει ἕνα οἰκόπεδο. ᾽Αλλάζει ἰδιοκτῆ- τες, ποὺ κτίζουν ὁ καθένας ἐπάνω της ὄνειρα ποὺ γκρεµίζονται τὸ ἄλλο πρωί, γιὰ νἄρθει ὁ ἑπόμενος νὰ κτίσει λαθραῖα τὴν ἄλλη μέρα δίνοντας συνέχεια σὲ μιὰ ἄέναη ἐναλλαγὴ σάπιων, κατεστραμμένων ὑλικῶν-ἰδε- ὦν. Ψάχνουμε μιὰ σταθερά, μιὰ ἰδέα, ποὺ θὰ μπορέσει νὰ κάνει τὸ ὄνειρο πραγματικότητα, νὰ βάλει γερὰ θεμέλια στὴν σαθρὴ ἕως τώρα πνευμα- τική μας ὑπόσταση. ᾿Αρχαία ἀθηναϊκὴ δημοκρατία καὶ ἡ σημερινὴ τε- ρατογένεσις. Μήπως ὁ Καιάδας θὰ λειτουργοῦσε ὡς καθαρτήριο στὸ σημερινὸ ἀδιέξοδο; Ἔσβησαν τὰ 2.500 χιλιάδες κεράκια τῆς τούρτας καὶ πῆγαν μὲ ἥσυ- χες τὶς συνειδήσεις τους νὰ κοιμηθοῦν, βυθίζοντάς μας καὶ πάλι στὸ αἰ- ώνιο σκοτάδι. Πρέπει κι ἐμεῖς νὰ κάνουμε τὸ ἴδιο; Νέμεσις