ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΣΤΑΟΟΠΟΥΛΟΣ3Σ ΓΗΡΑΣ: Ἢ ἀναπότρεπτη πορεία 9 Ἆ ἀπὸ τὴν σύλληψη μέχρι τὸν θάνατο «Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἀνασταίνει, μὲ πεθαίνει κι ὅλας» Τὸ [989 ἐκυκλοφόρησε στὴν Γερμανία γραμματόσημο, τὸ ὁποῖο δείχνει τὰ ποσοστὰ συνταξιοδοτήσεων ἀρρένων-θηλέων κατὰ τὴν προβιομηχανικἡ ἐποχὴ (ἔτος 1889), τὴν σύγχρονη (ἔτος 1989), καὶ τὴν μελλοντικὴ (ἔτος 2000). Παρατη- ροῦμε, ὅτι ὀλιγώτεροι συνταξιοδοτούµενοι ὑπάρχουν κατὰ τὴν προβιομηχανικἡ ἐποχή, γιὰ τὴν ὁποία ἡ γραφικὴ παράστασι τῆς κατανομῆς ἔχει σχῆμα ἔλατου καὶ περισσότεροι κατὰ τὴν σύγχρονη ἐποχή, γιὰ τὴν ὁποία ἡ παράστασι τῆς κα- τανομῆς ὁμοιάζει μὲ μπαλλόνι καὶ ἀκόμη περισσότεροι κατὰ τὴν μελλοντική, ὅ- που τὸ μπαλλόνι εἶναι πιὸ φουσκωμένο στὸ ἐπάνω µέρος. Τὸ προσδόκιμον τῆς ἐπιβιώσεως, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, κατὰ παράδοσιν συνδέεται μὲ τὸ ἀκαθάριστο ἐθνικὸ προϊὸν ἢ ἀκόμα καλύτερα κατὰ ΊΜΙεδεΓ μὲ τὴν κατανάλωσι ἐνέργειας. 'Ἡ ἀνεξέλεγκτη ὅμως αὔξησι τῆς ἐνέργειας ἔχει καὶ δυσάρεστες ἐπιπτώσεις, ὅπως ἀποδεικνύουν οἱ Κονν]απα-]δακςεπ2. Σχετικὰ μὲ τὴν αὐτοδηλητηρίασι τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τὶς συνεπαγόµενες ἀρνητικὲς συνέπειες ἐπὶ τοῦ προσδοκίµου ἐπιβιώσεως ἔρχονται στὴν ἐπιφάνεια ἐντονώτερα παρὰ πο- τὲ οἱ σκέψεις τοῦ «Δαυλοῦ», σελ. 6601, στὴ στήλη «᾿ Εθνικά», κατὰ τὶς ὁποῖες τὸ τέλος τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς φιλοσοφίας καὶ ἀξιολογίας εἶχε ὡς ἀναπόφευκτο ἐ- πιχείριο τὴν τρομερὴ οἰκολογικὴ καταστροφή, τῆς ὁποίας ὅλοι εἴμεθα µάρτυ- ρες. ᾿Επίκαιρο καθίσταται καὶ τὸ ἄρθρο τοῦ Ν]πίεί («Δαυλὸς» σελ. 6554) περὶ τῶν μὴ καταστροφικῶν μορφῶν ἐνέργειας. Γίνεται φανερὸ ἀπὸ τὴν προσεκτικώτερη παρατήρησι τοῦ Γερμανικοῦ γραμ- µατοσήµου, ὅτι παρερχοµένου τοῦ χρόνου αὐξάνεται περισσότερο ἡ παρουσία τῶν μεγαλυτέρων ἡλικιῶν στὴν κοινωνία µας. ὍὍλοι ἐμπειρικῶς γνωρίζουμε, τί σηµαίνει ἡ λέξι γῆρας, ὅμως προσεκτικώτερη ἐξέτασι τοῦ θέματος μᾶς ὁδηγεῖ σὲ ἀξιοσημείωτα συμπεράσματα. Ο καθηγητὴς Κ. Σπετσιέρης στὸ βιβλίο του «Ἢ ψυχικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου» ὁρίζει ὡς πρώτη γεροντικὴ ἡλικία τὴν ἡλικία μεταξὺ 60-75 ἐτῶν καὶ ὡς ἔσχατη τὴν ἀπὸ 75 ἐτῶν καὶ ἄνω. "Αλλοι συγγραφεῖς ὡς ὁ Ε.Β. Ηυτ]οοΚκ" καὶ ὁ Κ.Ι. Δημητρόπουλος! δίδουν ἄλλους ἀριθμούς. Η ἀντίφασι αὐτὴ τῶν ἀριθμῶν θυμίζει αὐτὸ ποὺ ὁ λαὸς ἐκφράζει ὡς ἑξῆς: «' Ὑπάρχουν νέοι ἑξῆντα ἐτῶν καὶ γέροι εἴκοσι ἐτῶν». ᾿Η σύγχυσι προκύπτει ἀπὸ τὴν ἐξίσωσι τοῦ µαθη- ματικοῦ χρόνου μὲ τὸν βιολογικὸ χρόνο, ἡ ὁποία συχνὰ ὁδηγεῖ σὲ ἄτοπα συμπε- ράσματα. 'Ο μαθηματικὸς χρόνος ὑπολογίζεται συμβατικὰ μὲ τὸ ρολόι, ἐνῷ ὁ βιολογικὸς εἶναι μιὰ σταθερὰ διάστασι, ἡ ὁποία σχηματίζεται ἀπὸ τὴν σειρὰ ὅ- λων τῶν ὀργανικῶν μεταβολῶν καὶ τροποποιήσεων ἀπὸ τῆς συλλήψεως μέχρι τοῦ θανάτου. 'Ο ρυθμὸς τοῦ βιολογικοῦ χρόνου διαφέρει κατὰ ἄτομον, ἡλικίαν καὶ φυλήν. Ο βιολογικὸς χρόνος ὡς σταθερὰ διάστασι ἀποδίδει τὴν ζωὴ τοῦ ἘΠῚ κ. Κλ. Στ. εἶναι ἰατρὸς μαιευτήρας-γυναικολόγος.