Ἢ «εἰρήνῃ» τοῦ τάφου Π εἰρήνη(1) εἶναι κατάσταση, πολι- τικοκοινωνικἡὴ ἢ ἀτομικὴ (ψυχι- κή), ἠθικὰ καὶ ἰδεολογικὰ ἄχροη. Ἡ εἰρήνη καθ᾽ ἑαυτὴν δὲν ἀναφέρεται σὲ ἀνώτερες ἀξίξις, ὅπως ἡ ἐλευθε- ρία, ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἀλήθεια δὲν προὔποθέτει ἢ δὲν ἐπιδιώκει τὴν ὕ- παρξη τῶν ἀξιῶν αὐτῶν μέσα σὲ μιὰ ἣ ἀνάμεσα σὲ πολλὲς ὁμάδες (ἢ ἄ- τοµα), ἀλλὰ ἀνεξάρτητα ἀπ᾿ αὐτὲς ἀναφύεται σὰν «ἰδανικό» ποὺ ἁπλῶς σκοπεύει στὴν ἐξασφάλιση τῆς ζωῆς τοῦ ἀτόμου ἢ τῆς ὁμάδας ἀπὸ τὸν κίνδυνο θιολογικῆς καταστροφής της, τὸν ὁποῖο συνεπάγεται ἡ ἀνατροπη τῆς εἰρήνης. Επομένως ἡ κατάσταση τῆς εἰρή- νης καθὼς στερεῖται, ἰδξολονικά, ἀ- ξιολογικῶν προεκτάσεων µπορεῖ νὰ συµθιθασθήη μὲ τὴν κατάσταση τῆς δουλείας, τῆς ἀδικίας, τῆς τυραννί- ας, τῆς διαστρεθλώσεως καὶ τοῦ ψεύ- ὅους κλπ. Ὁ ὀπαδὸς τῆς εἰρήνης (ἄτομο ἢ ὁμάδα) ἀπομονώνει τὸ «ἰ- δανικὀ» του, ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν ποι- ότητα τῆς ζωῆς, ἐντοπίζει τὸ ἐνδια- φέρον του στὴν (ἀτομικὴ ἢ ὁμαδική) ζωὴ καθ᾽ ἑαυτὴν σὰν φαινόμενο καὶ δυνητικὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ δεχθῆ οἱα- δήποτα (ἀτομικὴ ἢ ὁμαδικὴ) καταπί- εση, καταδυνάστευση, ἀτίμωση, ἀρ- κεῖ νὰ μὴν διαταράξουν αὐτὲς τὴν εἰρηνικὴ διαθίωσή του, ἔστω μιὰ κτη- νώδη εἰρηνικὴ διαδίωσή του. Ἡ εἰρήνη σὰν κατάσταση εἶναι αὐ- θαΐρετα, θίαια ἐπιθεθλημένος κοινω- νικὸς τύπος, διότι δὲν ἔχει ἀντίκρυ- σµα στὴ Φύση, στὴ ζωὴ καὶ στὴν ἱ- στορία. Ἢ κατὰ φύσιν, κατάσταση εἷ- ναι τὸ ἀντίθετο τῆς εἰρήνης, εἶναι ἡ δυναμικὴ οὐσία τοῦ "ΌΆντος, ἡ αἰώ- νια ἀναμέτρηση ποὺ Ισχύει στὸ Σύμ- Παν, ὁ ἀέναος «πόλεμος» μεταξὺ τῶν φυσικῶν δυνάµεων, ἡ ἀσταμάτη- τη σύγκρουση μεταξὺ τῶν στοιχεῖ- ων, ἀνοργάνων καὶ ὀργανικῶν, σύγ- κρουση. ποὺ µέσα, στὴν ἀπειροπληθη ποικιλία τῶν μορφῶν της παράγει τὴν ἁρμονία καὶ τὴν κίνηση τοῦ Κό- Τοῦ “-- Δ .Ι.Λ. σμου. (2) Ἡ εἰρήνη σὰν στατική ὄψη τοῦ "ὌΟντος, εἶναι ἀφύσικη, δὲν ὑ- πάρχει πουϑενά, παρὰ μόνο στοὺς νοσηροὺς ἐγκεφάλους τῶν ἐμπνευ- στῶν καὶ ὀπαδῶν της. Γι᾿ αὐτό, ἡ εἰρήνη ὡς σύλληψη. στερούμενη γε- νικης ἰσχύος καὶ κύρους. δὲν µπορεῖ νὰ εἶναι ἰδέα, δὲν μπορεῖ νὰ ἐμπεριέ- χει μέσα της ἀλήθεια. Αρα πρόκειται γιὰ ψεῦδοα, καὶ μάλιστα συνειδητὸ ψεῦδος ποὺ ὑπηρετεῖ τὴν ἐξουσιαστικὴ σκοπιμότητα, ὅπως θὰ δοῦμε πάρα κάτω, μ᾽ ἄλλα λόγια ἡ εἰρήνη ἀποτελεῖ δόγμ α. Βγαίνει καθαρὰ τὸ συμπέρασμα, συνεπῶς, ὅτι ὁ εἰρηνισμὸς σὰν «δε- (1) Οἱ ὅροι πόλεμος καὶ εἰρήνη χρησιμοποιοῦνται ἐδῶ μὲ τὴ γενικώτατη σημασία τους, δηλ. ἡ εἰρήνη σὰν ἀπουσία ἀγῶνος καὶ ἀναμετρήσεως καὶ ὁ πόλεμος σὰν ἀγῶνας καὶ ἀναμόέπρηση μεταξὺ ἀτόμων καὶ ὁμάδων. (2) «Πάντα κατ᾽ ἔριν γίγνεται, τὸ ἀντίξουν συμφέρον, καὶ ἐκ τῶν διαφερόντων ἡ καλλίστη ἁρμονία» (Ἡράκλειποα).