ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

121ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1992

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 6966 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
5 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Πανάρχαια η Ελληνική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο — ΓΕΩΡΓΟΥΝΤΖΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 6966 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 121
  2. ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
    ἀρχή: σελ. 6966 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 121

Κείμενο φύλλου

ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Πανάρχαια ἡ "Ἑλληνικὴ παρουσία στὸν Εὔξεινο Κύριε διευθυντά, Εἶδα τελευταίως εἰς ̓ Αθηναϊκὴν ἐφημερίδα τὴν παρουσίασιν νεοεκδοθέντος βιβλίου ἀναφερομένου εἰς τὴν παρουσίαν τῶν "Ἑλλήνων εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Κατὰ τὴν εἴδησιν φέρεται πὼς τὸ μεγάλο συμπέρασμα ποὺ ἔδωσε ὁ παρουσιάσας τὸ βιβλίον ἱστορικὸς ̓ Ακαδημαϊκὸς ήτο, ὅτι «Οἱ Ἕλληνες ἔχουν συνεχῆ καὶ ἔντονη παρουσία στὴ Μαύρη Θάλασσα ἀπὸ τὸν δον αἰῶνα π.Χ. μέχρι σήμερα». ̓Αν ὄντως αὐτὸ τὸ συμπέρασμα βγαίνῃ ἀπὸ τὸ βιβλίον, αὖὐτὸ εἶναι ἀνακριβές, ἀφοῦ ἡ "Ἑλληνικὴ παρουσία εἰς τὸν Εὔξεινον πόντον εἶναι σήμερα ἱστορικῶς βεβαιωμένη ἀπὸ τοῦ 1500 π.Χ. τουλάχιστον. Κρίμα, ὅτι οἱ ἵδιοι οἱ Ἕλληνες ἐξ ἐλλείψεως ἀκριβοῦς ἱστορικῆς ἐνημερώσεως ὑποτιμῶμεν τὴν ἔκτασιν τῆς ἱστορικῆς καὶ πολιτιστικῆς μας δράσεως, Τὸ ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶχον ἐγκατασταθῆ εἰς τὰς χώρας τοῦ Καυκάσου εἰς ἐποχὴν πρὸ τῶν Τρωϊκῶν κατόπιν ἐπανειλημμένων ἐκστρατειῶν τοῦ Φρίξου καὶ τοῦ ̓Ιάσονος εἰς τὴν Κολχίδα, εἰς τὰς περιοχὰς Ζυγοί, ̓Αχαιοί, Λάκωνες- Ηνίοχοι, Μοσχική, ̓Αρμενία, αὐτὸ τὸ βεβαιώνει ὁ Στράβων, ἱστορικὸς ἐγκυρότατος, μὲ συγκεκριμένας ἀποδείξεις, ποὺ ἀποκλείουν μυθικὴν ἐκδοχήν. Σχετικῶς ὑπάρχει μελέτη ὑπὸ τὸν τίτλον «Τὰ ̓Ιασόνια ἡρῷα» δημοσιευμένη εἰς τὸ φιλολογικὸν περιοδικὸν τῆς "Εταιρείας ̓ Ελλήνων Φιλολόγων «Πλάτων» τόμ. 39 (1987) σελ. 39-48. Συγκεκριμένως ἀναφέρει ὁ Στράβων: 1) “ὍΟτι εἰς τὰς ἡμέρας του ὑπῆρχε πόλις εἰς τὰ ὅρια Κολχίδος καὶ Μοσχικῆς ὀνομαζομένη ̓Ιδήεσσα (Ἴδη, ̓Ιδαία μήτηρ). 2) “Οτι εἰς τὰς ἡμέρας του ὑπῆρχεν εἰς τὴν Μοσχικὴν ἕν «ἱερὸν Λευκοθέας, Φρίξου ἵδρυμα καὶ μαντεῖον ἐκείνου ὅπου καὶ κριὸς οὐ θύεται, πλούσιόν ποτε ὑπάρξαν συληθὲν ὑπὸ Φαρνάκου» (βιβλ. ΧΙ, 498). 'Η μαρτυρία αὐτή, ὅτι τὸ [80 ὁ Φαρνάκης τὸ ἐλεηλάτησε, ἔχει τεραστίαν ἀξίαν, ἀφοῦ ὁ Φαρνάκης, τοῦ ὁποίου ἐγγονὸς ἦτο ὁ Μιθριδάτης, ἦτο συγχρόνως καὶ πρόπαππος τοῦ ἰδίου τοῦ Στράβωνος καταγομένου ἐκ τοῦ ἰδίου πριγκιπικοῦ γένους. 3) 'Ὑφίστατο εἰς τὰς ἡμέρας τοῦ Στράβωνος ἡ παλαιὰ πόλις Οὐϊτία, ἡ ὁποία τώρα καλεῖται Αἰνιάν, ἀπὸ τοὺς Αἰνιᾶνας ἐποίκους της «καὶ σήμερον δείκνυσθαι ἐνταῦθα ὅπλα "Ελληνικα καὶ σκεύη χαλκοῦ καὶ ταφάς» (ΧΙ 508). 4) ἼΑλλη μαρτυρία εἶναι τὰ ̓Ιασόνια ἡρῷα, τιμώμενα σφόδρα ὑπὸ τῶν βαρβάρων (ΧΙ 526). Φαντάζεται κανεὶς νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἔτος [0 μ.Χ. πόλις μὲ τὸ ὄνομα ̓Ιδήεσσα καὶ ἄλλη Αἰνιὰν καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν κάτοικοι Ἕλληνες εἰς αὐτάς; Καὶ ἂς σημειωθῆ, ὅτι ὁ Στράβων ἦτο αὐστηρότατος εἰς τὴν διευκρίνησιν τῶν εἰδήσεων καὶ ἐστιγμάτιζε τοὺς ἱστορικοὺς ποὺ ἔλεγαν ἀνεξακρίβωτον εἴδησιν. Αἱ εἰδήσεις αὐταὶ τοῦ Στράβωνος εὑρῆκαν τὴν ἀπόλυτον ἐπαλήθευσίν των ἀπὸ τὰς νεωτέρας ἀρχαιολογικὰς ἐρεύνας. Πρῶτον, ἀπὸ τὰς μακροετεῖς ἐρεύνας εἰς Τροίαν, Μικρὰν ̓Ασίαν καὶ ̓Ανατολὴν τοῦ προϊστοριολόγου Καθηγητοῦ Μ. Κοτίπιαπ. Περίληψιν τῶν συμπερασμάτων τῆς ἐρεύνης ταύτης ἐδημοσίευσεν ὁ ̓Ελβετὸς καθηγητής 1. Γ8ί857 εἰς τὸ περιοδικὸν τῆς ΗειάεΙΌετρ '"Ουπιπαςίυπ] τ.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →