ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Ἕνα καὶ μοναδικὸ τὸ «ἐθνικό μας πρόβλημα»: ̓Εμεῖς οἱ ἴδιοι Σὲ μιὰ «ἐκδήλωση» μὲ θέμα « ̓Εθνικὰ Προβλήματα», ποὺ ὠργάνωσε ἕνας καλοπροαίρετος ἰδιωτικὸς σύνδεσμος νέων ἐπιστημόνων τὴν | Δεκεμβρίου 199] στὴν αἴθουσα τῆς ΕΣΗΕΑ, οἱ ὁμιλητὲς ἰθύνοντες -ἐκπρόσωποι κομμάτων, κυβερνησάντων καὶ μή, ἠναλώθησαν στὰ συμβαίνοντα στὴν Κροατία, τὴν Σερβία, τὰ Σκόπια, τὸ Ντγιαρμπεκὶρ τοῦ Κουρδιστάν, στὸ πρόσφατο βιβλίο τοῦ κ. Τ. ̓Οζάλ, ὅπου ὁ Τοῦρκος πρόεὄρος ἰσχυρίζεται ὅτι οἱ Τοῦρκοι πολέμησαν στὸν Τρωικὸ Πόλεμο καὶ στὰ τουρκικὰ σχολικᾶ βιβλία, ἀπὸ τὰ ὁποῖα οἱ Τουρκόπαιδες πληροφοροῦνται ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἵδρυσαν τὴν μινωικὴ Κνωσό. ̓ ̓Ανεξαρτήτως ὅτι ἡ συζήτηση παρέμεινε καθαρᾶ στὸ «ἐπίπεδο σαλονιοῦ», σὲ σημεῖο ποὺ νὰ διερωτᾶται κανεὶς ἂν οἱ κομματικοί μας ἄνθρωποι μποροῦν νὰ σκεφθοῦν ἔστω λίγο βαθύτερα ἀπὸ ὅ,τι πληροφοροῦνται διαβάζοντας τὶς ἐφημερίδες, ἑλληνικὲς καὶ ξένες, ἀπορεῖ κανείς: Τί εἴδους «πολιτικὲς» (ἡ λέξη, ἔτσι, στὸν πληθυντικὸ τύπο της, ἀναμηρυκάστηκε δεκάδες φορὲς ἀπὸ τοὺς ὁμιλητὲς) μποροῦν να ἐφαρμόσουν ἐπὶ τῶν γραφομέ̓ ̓Οζαλ ἢ τῶν τουρνων τοῦ κ. κικῶν σχολικῶν βιβλίων ἢ τοῦ ζητήματος τῆς Κροατίας ἢ τοῦ Κουρδικοῦ (ἂν ὅλα αὐτά... ἄπο- τελοῦν πράγματι τὰ «ἐθνικὰ προβλήματά» μας) "Όμως τὸ παρὸν σχόλιο δὲν θὰ ἀσχοληθῆ μὲ τὸν «πολιτικὸ αὐνανισμὸ» πού, ὅπως εἶπε ἕνας ἀκροατής, χαρακτήριόε τὰ λεγόμενα τῶν πολιτικῶν αὐτῶν «ταγῶν» μας. ̓Απὸ τὰ σχολικὰ βιβλία ']στορίας τῆς Α ́ καὶ Γ ́ τάξεως τοῦ Γυμνασίου, ποὺ ἐκδίδει τὸ Ρωμμέικο Κρατίδιο, ἀλλὰ καὶ στὰ Πανεπιστήμμιά μας, τὰ 'Ελληνόπουλα πληροφοροῦνται, ὅπως καταγγέλλει ἐδῶ καὶ χρόνια ὁ «Δαυλός»: ρ ὅτι ὁ Ὅμηρος εἶναι «ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνη ἱστορικὴ πηγή», κι αὐτό, ἐνῶ ἔχει παρέλθει σχεδὸν ἕνας αἰῶνας ἀφ ̓ ὅτου ἡ ἀρχαιολογικὴ ἔρευνα, κυρίως στὴν Τροία, τὶς Μυκῆνες, τὴν Πύλο κ.λπ., ἀπέδειξε περίτρανα ὅτι τὰ ̓Ομηρικὰ ἔπη ἀἄποτελοῦν ἴσα-ἴσα τὴν ἱστορία τῆς περιόδου ποὺ ἀναφέρονται" Φ ὅτι ἡ μινωϊκὴ Κνωσὸς κατοικεῖτο ἀπὸ «προέλληνες», «αἱγαίους», «μεσογειακούς», «σημίτες» κ.λπ., ἐνῶ οἱ Ἕλληνες κατέβηκαν... «ἀπὸ τὶς οὐγγρικὲς πεδιάδες» μετὰ τὸ 2.000 π.Χ. φέρνοντας μαζί τοὺς καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, κι αὐτὸ 100 χρόνια μετὰ τὶς ἀνασκαφὲς τοῦ ἜΒβανς καὶ 40 χρόνια ἀφ ̓ ὅτου ὁ Μ. Βέντρις διάβασε (τὸ 1952) τὴν κρητικὴ Γραμμικὴ Γραφὴ καὶ ἀπέδειξε ὅτι μὲ τὴν γραφὴ