ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Σὲ μιὰ «ἐκδήλωση» μὲ θέμα «᾿Εθνικὰ Προβλήματα», ποὺ ὠργάνωσε ἕνας καλοπροαίρε- τος ἰδιωτικὸς σύνδεσμος νέων ἐ- πιστημόνων τὴν | Δεκεμβρίου 199] στὴν αἴθουσα τῆς ΕΣΗ- ΕΑ, οἱ ὁμιλητὲς ἰθύνοντες -ἐκ- πρόσωποι κομμάτων, κυβερνη- σάντων καὶ μή, ἠναλώθησαν στὰ συμβαίνοντα στὴν Κροα- τία, τὴν Σερβία, τὰ Σκόπια, τὸ Ντγιαρμπεκὶρ τοῦ Κουρδιστάν, στὸ πρόσφατο βιβλίο τοῦ κ. Τ. ᾿Οζάλ, ὅπου ὁ Τοῦρκος πρόε- ὄρος ἰσχυρίζεται ὅτι οἱ Τοῦρ- κοι πολέμησαν στὸν Τρωικὸ Πόλεμο καὶ στὰ τουρκικὰ σχο- λικᾶ βιβλία, ἀπὸ τὰ ὁποῖα οἱ Τουρκόπαιδες πληροφοροῦνται ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἵδρυσαν τὴν µι- νωικὴ Κνωσό. ᾽᾿Ανεξαρτήτως ὅ- τι ἡ συζήτηση παρέμεινε καθα- ρᾶ στὸ «ἐπίπεδο σαλονιοῦ», σὲ σημεῖο ποὺ νὰ διερωτᾶται κα- νεὶς ἂν οἱ κομματικοί µας ἄν- θρωποι μποροῦν νὰ σκεφθοῦν ἔ- στω λίγο βαθύτερα ἀπὸ ὅ,τι πληροφοροῦνται διαβάζοντας τὶς ἐφημερίδες, ἑλληνικὲς καὶ ξένες, ἀπορεῖ κανείς: Τί εἴδους «πολιτικὲς» (ἡ λέξη, ἔτσι, στὸν πληθυντικὸ τύπο της, ἀναμη- ρυκάστηκε δεκάδες φορὲς ἀπὸ τοὺς ὁμιλητὲς) μποροῦν να ἐ- φαρµόσουν ἐπὶ τῶν γραφομέ- νων τοῦ κ. ᾿᾽Οζαλ ἢ τῶν τουρ- κικῶν σχολικῶν βιβλίων ἢ τοῦ ζητήματος τῆς Κροατίας ἢ τοῦ Κουρδικοῦ (ἂν ὅλα αὐτά... ἄπο- Ἕνα καὶ μοναδικὸ τὸ «ἐθνικό µας πρόβλημα»: ᾿Εμεῖς οἱ ἴδιοι τελοῦν πράγματι τὰ «ἐθνικὰ προβλήματά» µας) "Όμως τὸ παρὸν σχόλιο δὲν θὰ ἀσχοληθῆ μὲ τὸν «πολιτικὸ αὐνανισμὸ» πού, ὅπως εἶπε ἕνας ἀκροατής, χαρακτήριόε τὰ λεγόμενα τῶν πολιτικῶν αὐτῶν «ταγῶν» µας. ᾿Απὸ τὰ σχολικὰ βιβλία ']- στορίας τῆς Α΄ καὶ Γ΄ τάξεως τοῦ Γυμνασίου, ποὺ ἐκδίδει τὸ Ρωμµέικο Κρατίδιο, ἀλλὰ καὶ στὰ Πανεπιστήµμιά µας, τὰ 'Ελληνόπουλα πληροφοροῦ- νται, ὅπως καταγγέλλει ἐδῶ καὶ χρόνια ὁ «Δαυλός»: ϱ ὅτι ὁ Ὅμηρος εἶναι «ἐξαιρε- τικὰ ἐπικίνδυνη ἱστορικὴ πη- γή», κι αὐτό, ἐνῶ ἔχει παρέλθει σχεδὸν ἕνας αἰῶνας ἀφ᾽ ὅτου ἡ ἀρχαιολογικὴ ἔρευνα, κυρίως στὴν Τροία, τὶς Μυκῆνες, τὴν Πύλο κ.λπ., ἀπέδειξε περίτρανα ὅτι τὰ ᾿Ομηρικὰ ἔπη ἀἄποτε- λοῦν ἴσα-ἴσα τὴν ἱστορία τῆς περιόδου ποὺ ἀναφέρονται" Φ ὅτι ἡ μινωϊκὴ Κνωσὸς κατοι- κεῖτο ἀπὸ «προέλληνες», «αἱ- γαίους», «μεσογειακούς», «ση- μίτες» κ.λπ., ἐνῶ οἱ Ἕλληνες κατέβηκαν... «ἀπὸ τὶς οὐγγρικὲς πεδιάδες» μετὰ τὸ 2.000 π.Χ. φέρνοντας μαζί τοὺς καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, κι αὐτὸ 100 χρόνια μετὰ τὶς ἀνασκαφὲς τοῦ ἜΒβανς καὶ 40 χρόνια ἀφ᾽ ὅτου ὁ Μ. Βέντρις διάβασε (τὸ 1952) τὴν κρητικὴ Γραμμικὴ Γραφὴ καὶ ἀπέδειξε ὅτι μὲ τὴν γραφὴ