Χο, ΟΥΤΗΕΙΕ, Οἱ Ἕλληνες φιλόσοφοι, ἀπὸ τὸ Θαλῆ ὡς τὸν ̓Αριστοτέλη Θὰ μποροῦσα νὰ πῶ χωρὶς καμμιὰ ἐπιφύλαξη, ὅτι τὸ βιβλίο αὐτὸ τοῦ καθηγητῆ Γκάθρυ δὲν προσθέτει ἀπολύτως τίποτα στὶς ἀρχαιοελληνικὲς σπουδές, ἀλλ ̓ οὔτε καὶ μπορεῖ νὰ μειώση κατά τι τὴν αἴγλη τῶν ̓Αρχαίων "Ἑλλήνων φιλοσόφων, τῶν ὁποίων τὸ ἔργο ἀνέλαβε ἐργολαβικὰ νὰ νοθεύση, ν ̓ ἁμαυρώση καὶ νὰ γελοιοποιήση, ἄρα δὲν ἀποτελεῖ ᾱντικείμενο ἄξιο σπουδῆς. Τὸ παρουσιάζω ὅμως μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ δοῦν οἱ ἀναγνῶστες μας μὲ τί πνευματικὰ σκύβαλα τρέφονται οἱ νέοι τῆς Εὐρώπης -- ἄρα καὶ οἱ δικοί μας νέοι --- πού χουν τὴν ἀτυχία νὰ «πέσουν» σὲ καθηγητὲς σὰν τὸν Γκάθρυ, τὸν συγγραφέα τοῦ βιβλίου ἐτούτου... Γιατὶ τὸ βιβλίο αὐτὸ «βασίζεται σὲ μιὰ σύντομη σειρὰ παραδόσεων προορισμένων γιὰ ἀκροατήριο φοιτητῶν, ποὺ σπουδάζουν ὁ,τιδήποτε ἄλλο παρὰ κλασσικὴ φιλολογία» (σελ. {1). ̓Επειδή, λοιπόν, οἱ φοιτητές, ποὺ «σπουδάζουν ὅ,τιδήποτε ἄλλο παρὰ κλασσικὴἡ φιλολογία», ἄρα δὲν ἔχουν τὴν ἀνάλογη ὑποδομὴ καὶ συνεπῶς εἶναι εὐάλωτοι, ἀκοῦνε διάφορα πράγματα περὶ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ «τούς δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωση ὅτι στὴ βάση μεγάλου μέρους τῆς νεότερης εὐρωπαϊκῆς σκέψης συναντᾶ κανεὶς τὶς ἑλληνικὲς ἰδέες...», ὁ «καλὸς» αὐτὸς καθηγητὴς ἀνέλαβε τὸ βαρὺ ἔργο νὰ τοὺς «προσγειώνη» καὶ νὰ τοὺς ἐπαναφέρη στὸ «σωστὸ δρόμο», γιατὶ αὐτὰ ποὺ ἀκοῦνε περὶ "Ἑλλάδος «εἶναι λάθος, ἀποτέλεσμα παραμορφωτικῶν φακῶν...» (ὅ.π.). ̓Ιδοὺ λοιπὸν ἡ «πραγματικότητα», ὅπως τουλάχιστον τὴν ἐννοεῖ καὶ τὴν παρουσιάζει στοὺς φοιτητές του ὁ καθηγητὴς Γκάθρυ: Οἱ Ελληνες τῆς ἀρχαϊκῆς ἐποχῆς (Παρμενίδης, ̓Ηράκλειτος. ̓Εμπεδοκλῆς, Πυθαγόρας κ.ο.κ.). ἀλλὰ καὶ τῆς κλασσικῆς τοιαύτης (Πλάτων, Πρωταγόρας, Φειδίας, ̓Αριστοτέλης κ.ο.κ.) «βρίσκονταν πολὺ κοντὰ στὸ μαγικὀ στάδιο τῆς σκέψης», γι ̓ αὐτὸ καὶ ὅταν ἀποφασίση νὰ τοὺς μελετήση κανείς. «ὀφείλει ὋὉ «Ωκεανός», ὁ πλοίαρχος καὶ ἡ τιμὴ τῶν ναυτικῶν «Καπετάνιο ̓Οκλεφόρ, ἔχετε τὰ πιστόλια σας; -- ̓Εκτελέστε ἐπί τόπου ὅποιον προσπαθήση νὰ περάση μπροστὰ ἀπὸ μιὰ γυναῖκα!» [Βίκτωρ Οὐγκὼ] Ἢ παραπάνω προσταγὴ τοῦ πλοιάρχου Χάρβεῦ, κυβερνήτου τοῦ ναυαγήσαντος ὑπερωκεανείου «Νορμανδία», ἀπὸ τὶς ἀρχές τοῦ περασμένου αἰῶνος πρὸς τὸν ἀντιπλοίαρχό του εἶναι ἕνα μνημεῖο γιὰ τὸν κώδικα ναυτικῆς τιμῆς, ποὺ μᾶς ἄφησε ὁ μεγάλος συγγραφεὺς τῶν « ̓Αθλίων» (1802-1565). Θυμήθηκα τὸ παραπάνω τώρα, ποὺ ἐσείσθη ὁ κόσμος μὲ τὸν δικό μας «Ωκεανό», ποὺ βυθίστηκε πρόσφατα στὸν ̓Ινδικὸ ὠκεανό. Ὃ κόσμος ἐβούηξε ᾱπομονώνοντας ὡρισμένα γεγονότα, ποὺ εἶναι ἐντελῶς χαρακτηριστικὰ καὶ δὲν ἐπιδέχονται ἄλλην ἐκδοχή: διότι προβάλλονται διάφορα συμφέροντα καὶ μεγαλοποιήσεις καὶ «συκοφαντίες» μὲ τὸ σχῆμα ὅτι ἡ ναυτιλιακὴ παράδοσις τῆς χώρας μας καὶ ἡ διάσωσις ὅλων (ἐπιβατῶν καὶ πληρωμάτων) δὲν προσφέρεται δι ̓ ἐκμετάλλευσιν καὶ χάριν ἀνομολογήτων συμφερόντων. Διετάχθη ἀνάκρισις καὶ ----