ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ Ὃ ἀναστηλωτὴς τῆς Πολιτείας τοῦ ̓Ολύμπου Μετὰ ἀπό σκληρὴ μάχη μὲ τὴν ἐπάρατο νόσο ἔφυγε ἀπ ̓ τὴ ζωὴ ὁ ̓Ηλίας Τσατσόμοιρος, ὁ πρωτοπόρος αὐτὸς ἐρευνητὴς τοῦ «πρὸ τῆς νῦν γενέσεως» κόσμου (Αριστοτέλης), ἀλλὰ καὶ τοῦ μόνου ζωντανοῦ κληροδοτήματός του, τῆς "Ἑλληνικῆς Γλώσσας, τῆς Πρωτογλώσσας, ὅπως ἐπεκράτησε ἤδη νά τὴν ἀποκαλοῦν. 'Ο Τσατσόμοιρος, ποὺ ἐπὶ πολὺν χρόνο ἐμάχετο σιωπηρὰ μὲ τὸ θάνατο, ἔφυγε ἀθόρυβα καὶ ἐνταφιάσθηκε ἀξιοπρεπῶς, ὅπως ὁ ἴδιος ἐπιθυμοῦσε, ἔπικυρώνοντας ἔτσι τὶς περὶ δωρικῆς σεμνότητος καὶ δίας αἰδοῦς ἀντιλήψεις του. Κι ὅμως τὸ ἔργο του δὲν θὰ μποροῦν ἐσαεὶ νὰ παρασιωποῦν: ὁ δαυλός ποὺ ᾱναψε στοὺς χώρους τῆς Γλωσσολογίας καὶ τῆς Πρωτο-ϊστορίας δὲν σβήνει πιά, ἀλλά, ὅπως ἡ προμηθεϊκὴ φλόγα, φωτίζει καὶ θὰ φωτίζει πρὸς τὴ σωστὴ κατεύθυνση τὶς ἔρευνες τῶν ̓Επιστημῶν, πυρπολῶντας συγχρόνως τὶς δογματικὲς θεωρίες περὶ συμβατικότητας τῆς Γλώσσας καὶ περὶ τῆς συνθήκῃ ὀνοματοποιίας' θὰ φωτίζει ὡσαύτως καὶ τοὺς ἐρευνητὲς τῆς πανάρχαιας ἑλληνικῆς - οἰκουμενικῆς ἱστορίας, τὴν ὁποία οἱ διαστρεβλωτὲς τῆς λογοκρατίας ἔλεγαν «παραμύθι» πρὸ τοῦ Ε. Σλῆμαν καὶ «μυθολογία» πρὸ τοῦ Η. Τσατσόμοιρου. «Λόγος ἔργου σκιά», ἔλεγε ὁ Δημόκριτος! ὅμως καὶ «εἰκόνες τοῦ ἀνδρὸς εἶναι τὰ ἔργα του», συμπλήρωνε ὁ μέγας ̓Αλέξανδρος τῆς Οἰκουμένης. Πράγματι τὸ Ἢ ἀνατροπὴ τῆς θεωρίας τῆς συμβατικότητας μέγιστη προσφορὰ στὴ σύγχρονη ἐπιστήμη Στὶς 20 Δεκεμβρίου [99], λίγες μέρες πρὶν τὴν Πρωτοχρονιὰ τοῦ 1992. ἔφυγε ἕνας ἀπ ̓ τοὺς μεγαλύτερους διανοούμενους τῆς Νεώτερης Ελλάδας: ὁ ̓Ηλίας Τσατσόμοιρος. Ο μεγάλος αὐτὸς πνευματικὸς ἄνθρωπος. συγκλονιστικὰ πρωτότυπος ὅσο καὶ ἀκριβέστατα ἐνημερωμένος. παρέμεινε ταυτόχρονα ἀφοπλιστικὰ σεμνὸς στὸ μνημειῶδες ἔργο του. Θὰ χρειασθεῖ πολὺς χρόνος καὶ κόπος, γιὰ νὰ ἀποτιμηθεῖ ἡ πολυσχιδής προσφορὰ στὴν ̓Ελληνικὴ Φιλολογία. Θὰ περάσουν, πιστεύουμε, ἀρκετὲς δεκαετίες, γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουν καὶ νὰ ἀξιολογήσουν οἱ ἁρμόδιοι ἐπιστημονικοὶ κύκλοι. ποὺ τώρα καθεύδουν!-- τὴν συγκλονιστικὴ «Ἱστορία Γενέσεως τῆς ̓Ελληνικῆς Γλώσσας». Τὸ ἔργο αὐτὸ τοῦ ̓Η. Τσατσόμοιρου εἶναι ἕνας καθοριστικὸς σταθμὸς ποὺ ἀλλάζει τὴν πορεία τῆς ̓Επιστημονικῆς Γλωσσολογίας --καὶ κατ ̓ ἐπέκταση τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας γιὰ τὴν ἀρχαιότητα. Ἢ Γλωσσολογία ὡς ἐπιστήμη θεωρεῖται ὅτι ἀρχίζει τὸ 86 μὲ τὸ ἔργο τοῦ ΕταπΖ Βορρ “Ὀρεγ (ὅς (οπ/αρβ({οηςςγσίεπι ἄεγ 58ΠΕΚΓΙΙΦΡΓΑΕΛΕ ἱπ γεγρΙείοβιαπρ πε 76 ποπὶ ΡγἰθεΠίσεμεῃ, ΙΑεἰπίσεμεῃ, βεΓοίσεῄβεπ πᾶ ρεγπιβπίςας