ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ Ὃ ἀναστηλωτὴς τῆς Πολιτείας τοῦ ᾿Ολύμπου Μετὰ ἀπό σκληρὴ μάχη μὲ τὴν ἐπάρατο νόσο ἔφυγε ἀπ᾿ τὴ ζωὴ ὁ ᾿Ηλίας Τσατσόμοιρος, ὁ πρωτοπόρος αὐτὸς ἐρευνητὴς τοῦ «πρὸ τῆς νῦν γενέσεως» κό- σµου (Αριστοτέλης), ἀλλὰ καὶ τοῦ μόνου ζωντανοῦ κληροδοτήµατός του, τῆς "Ἑλληνικῆς Γλώσσας, τῆς Πρωτογλώσσας, ὅπως ἐπεκράτησε ἤδη νά τὴν ἀπο- καλοῦν. 'Ο Τσατσόµοιρος, ποὺ ἐπὶ πολὺν χρόνο ἐμάχετο σιωπηρὰ μὲ τὸ θάνατο, ἔφυγε ἀθόρυβα καὶ ἐνταφιάσθηκε ἀξιοπρεπῶς, ὅπως ὁ ἴδιος ἐπιθυμοῦσε, ἔπικυ- ρώνοντας ἔτσι τὶς περὶ δωρικῆς σεμνότητος καὶ δίας αἰδοῦς ἀντιλήψεις του. Κι ὅμως τὸ ἔργο του δὲν θὰ μποροῦν ἐσαεὶ νὰ παρασιωποῦν: ὁ δαυλός ποὺ ᾱ- ναψε στοὺς χώρους τῆς Γλωσσολογίας καὶ τῆς Πρωτο-ϊστορίας δὲν σβήνει πιά, ἀλλά, ὅπως ἡ προμηθεϊκὴ φλόγα, φωτίζει καὶ θὰ φωτίζει πρὸς τὴ σωστὴ κατεύ- θυνση τὶς ἔρευνες τῶν ᾿Επιστημῶν, πυρπολῶντας συγχρόνως τὶς δογματικὲς θε- ωρίες περὶ συµβατικότητας τῆς Γλώσσας καὶ περὶ τῆς συνθήκῃ ὀνοματοποιίας' θὰ φωτίζει ὡσαύτως καὶ τοὺς ἐρευνητὲς τῆς πανάρχαιας ἑλληνικῆς - οἰκουμενι- κῆς ἱστορίας, τὴν ὁποία οἱ διαστρεβλωτὲς τῆς λογοκρατίας ἔλεγαν «παραμύθι» πρὸ τοῦ Ε. Σλῆμαν καὶ «μυθολογία» πρὸ τοῦ Η. Τσατσόµοιρου. «Λόγος ἔργου σκιά», ἔλεγε ὁ Δημόκριτος! ὅμως καὶ «εἰκόνες τοῦ ἀνδρὸς εἶναι τὰ ἔργα του», συμπλήρωνε ὁ μέγας ᾿Αλέξανδρος τῆς Οἰκουμένης. Πράγματι τὸ Ἢ ἀνατροπὴ τῆς θεωρίας τῆς συμβατικότητας μέγιστη προσφορὰ στὴ σύγχρονη ἐπιστήμη Στὶς 20 Δεκεμβρίου [99], λίγες μέρες πρὶν τὴν Πρωτοχρονιὰ τοῦ 1992. ἔφυγε ἕνας ἀπ᾿ τοὺς μεγαλύτερους διανοούμενους τῆς Νεώτερης Ελλάδας: ὁ ᾿Ηλίας Τσατσόμοιρος. Ο μεγάλος αὐτὸς πνευματικὸς ἄν- θρωπος. συγκλονιστικὰ πρωτότυπος ὅσο καὶ ἀκριβέστατα ἐνημερωμέ- νος. παρέμεινε ταυτόχρονα ἀφοπλιστικὰ σεμνὸς στὸ μνημειῶδες ἔργο του. Θὰ χρειασθεῖ πολὺς χρόνος καὶ κόπος, γιὰ νὰ ἀποτιμηθεῖ ἡ πολυ- σχιδής προσφορὰ στὴν ᾿Ελληνικὴ Φιλολογία. Θὰ περάσουν, πιστεύου- με, ἀρκετὲς δεκαετίες, γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουν καὶ νὰ ἀξιολογήσουν οἱ ἁρμόδιοι ἐπιστημονικοὶ κύκλοι. ποὺ τώρα καθεύδουν!-- τὴν συ- γκλονιστικὴ «Ἱστορία Γενέσεως τῆς ᾿Ελληνικῆς Γλώσσας». Τὸ ἔργο αὐ- τὸ τοῦ ᾿Η. Τσατσόμοιρου εἶναι ἕνας καθοριστικὸς σταθμὸς ποὺ ἀλλάζει τὴν πορεία τῆς ᾿Επιστημονικῆς Γλωσσολογίας --καὶ κατ᾽ ἐπέκταση τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας γιὰ τὴν ἀρχαιότητα. Ἢ Γλωσσολογία ὡς ἐπιστήμη θεωρεῖται ὅτι ἀρχίζει τὸ 86 μὲ τὸ ἔργο τοῦ ΕταπΖ Βορρ “Ὀρεγ (ὅς (οπ/αρβ({οηςςγσίεπι ἄεγ 58ΠΕΚΓΙΙΦΡΓΑΕΛΕ ἱπ γεγρΙείοβιαπρ πε 76 ποπὶ ΡγἰθεΠίσεµεῃ, ΙΑεἰπίσεμεῃ, βεΓοίσεῄβεπ πᾶ ϱεγπιβπίς- ας