ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Τὸ «ἑλληνικὸ» κατεστημένο, ὁ Τσατσόμοιρος καὶ τὸ χρέος ἑνὸς ἑκάστου Ἕλληνος Τὸ «μέγα βιβλίον», ὅπως ὠνόμασε τὴν ριζοσπαστικὴ ἔρευνα τοῦ ̓Ηλία Λέων, Τσατσόμοιρου ὁ ἐξέχων φιλόλογος κ. Παναγιώτης Γεωργοῦντζος, τ. πρόεδρος τοῦ ̓Ανωτάτου ̓Εκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους (ὅταν ὑπῆρχε ἀκόμη Παιδεία στὴν "Ελλάδα...) καὶ νῦν πρόεδρος τῆς ̓Εταιρείας τῶν "Ελλήνων Φιλολόγων (βλ. «Δαυλόν». τ. 18. σελ. 6757) τὸ συνταρακτικὸ αὐτὸ ἔργο, πού ἐξελίσσεται, ὅσο κυκλοφορεῖ εὐρύτερα, ὄχι μόνο σὲ ἐπιστημονικὸ ἀλλὰ καὶ σὲ πολιτικὸ καταλύτη τῶν ἄθλιων πραγμάτων καὶ καταστάσεων τοῦ Ρωμμέικου (κι ὄχι μόνο...). τὸ ἔργο αὐτό βεβαίως γιὰ τὴν δῆθεν «ἰθύνουσα» τάξη τῶν νεοπλούτων ποὺ ἀποτελοῦν τὸ πολιτικό. διοικητικὀ, πνευματικό, ἐνπαιδευτικὸ καὶ ἐπιστημονικὸ Κατεστημένο τῆς ἐθνικῆς μειονεὺίας καὶ τῆς ἐθνικῆς προδοσίας... οὔτε ἐξεδόθη ποτὲ (ἂν καὶ κυκλοφορὴ ὡς τὸ «ἐγκόλπιον» ἀνάμεσα στοὺς μορφωμένους καὶ ἐλεύθερους ἀνθρώπους ἀπὸ τὶς 28 Μαρτίου 199) οὔτε σημαίνει τίποτε (ἂν καὶ τίναξε στὸν ἀέρα ἤδη πλεῖστα ἱστορικὰ δόγματα καὶ ἐπιστημονικὲς ἅπάτες) οὔτε ὑπάρχει (ἀφοῦ δὲν βρέθηκε οὔτε ἕνα ἔστω ὑπαλληλάκι-«ταγὸς»-«ἁρμόδιος» γ ́ κατηγορίας νὰ δείξη ὅτι ἀντελήφθη τὴν ὕπαρξη τοῦ ἔργου). Καὶ ὁ ̓Ηλίας Λεων. Τσατσόμοιρος ἐπέστρεψε τὴν 23η Δεκεμβρίου 199! στὴν ̓Ελληνίδα γῆ, χωρὶς μιὰ λέξη νὰ λεχθῆ γι ̓ αὐτὸν ἀπὸ τὰ ποικιλώνυμα καὶ πολυάριθμα (κρατικὰ καὶ μὴ) «ἕλληνικὰ» μέσα «ἐνημερώσεως», χωρὶς ἕνας ἐκπρόσωπος τῶν «ταγῶν» τοῦ Πνεύματος καὶ τῆς ̓Επιστήμης νὰ «χαμπαρίση» γιὰ τὴν μεγάλη ἀπώλεια τοῦ Ἕλληνος ἀνδρός, χωρὶς ἕνα ἄνθος νὰ ριφθῆ ἀπὸ ἐπίσημα χέρια στὸν ἄνοιχτὸ τάφο ποὺ κατέπιε τὸν μεγάλο ἐρευνητὴ κι ἀναστηλωτὴ τῆς ἀλήθειας γιὰ τὴν Γλῶσσα μας καὶ τὴν ̓[στορία μας. Κι αὐτά. ἐνῶ τὸ ἴδιο αὐτὸ Κατεστημένο τῶν βαλκανίων «χαλᾶει» τὸν κόσμο μὲ τὰ ἑρτζιανά του, μὲ τὰ μεγάφωνά του, μὲ τὶς φιέστες του καὶ μὲ τὶς «δημοσίᾳ δαπάνῃ» δακρύβρεκτες τελετές του, ὅταν κάποιος κίναιδος τῆς Λεωφόρου Συγγροῦ καὶ κραυγαλέος προπαγανδιστὴς τῆς διαστροφῆς μὲ τὸ «ἔργο» του. ὅταν κάποιος χασισοπότης -διαφημιστὴς τῆς μαστούρας μὲ τοὺς ᾱμανέδες του κι ὅταν κάποια πόρνη πολυτελείας ποὺ αὐτοανακηρύσσεται σὲ «καλλιτέχνιδα» ἐκδημήσουν εἰς Κύριον... ̓Αλλὰ τὸν ̓Ηλία Λεων. Τσατσόμοιρο «ὀρθῶς» δὲν θεωρεῖ «δικό» του καὶ «δικαίως» τὸν ἀντιμετωπίζει μὲ τὴ σιωπή. τὴν περιφρόνηση καὶ τὴν ἐχθρότητά του τὸ συνονθύλευμα τῆς «ἡγέτιδος» τάξεως τοῦ κατασκευάσματος ποὺ ὀνομάζεται «ἑλληνικὸ» κράτος: Ὃ Η.Λ. Ίσατσόμοιρος ἀπέδειξε μὲ συντριπτικὀ καὶ μαθηματικὸ τρόπο τὴν προτεραιότητα τῆς ̓Ελληνικῆς Γλώσσας ἔναντι πάσης ἄλλης Γλώσσας. τὴν ἑλληνικότητα τῆς γραφῆς (ὅλου τοῦ Δυτικοῦ τουλάχιστον Κόσμου), τὴν πανάρχαια ἐμφάνιση καὶ παγκόσμια οἰκουμενικὴ ἐξάπλωση τοῦ χαμένου Μεγάλου μας Πολιτισμοῦ, καὶ κυρίως ἔδωσε στοὺς Ἕλληνες νὰ καταλάβουν ὅτι μόνον ἡ Γλῶσσα τους κρύβει τὴν ᾱγνωστη βαθύτατη Σοφία-Λλόγο ποὺ μὲ πολλὴ δυσκολία προσπαθεῖ ιὰ ἴχνηλατήση ἡ σύγχρονη ̓Επιστήμη: καὶ αὐτά, ὅταν τὸ λεγόμενο «ἑλληνικὸ»