ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΕΩΡΓΑΝΑΣ ὋὋ ̓Ηλίας Τσατσόμοιρος ὡς φαινόμενον π 'ευματικῆς ἀναγεννήσεως τῆς ̓Ελλάδος ὋὋ Ηλίας Τσατσόμοιρος ὑπῆρξεν ὁ αὐθεντικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ἐπερχομένης ὡς χιονοστιβάδος ἀναγεννήσεως τῆς ἀνθρωπότητος, μέσω τῆς ἐρεύνης τῶν ἑλληνικῶν ριζῶν, ριζῶν τοῦ παγκοσμίου πολιτισμοῦ. Τὴν 23 Δεκεμβρίου [99] ἡ “Ελληνικὴ γῆ ἐδέχθη στὰ σπλάγχνα της ἕνα γίγαντα ἐρευνητὴ τῶν ριζῶν μας, ἕνα ἀκάματο ἐργάτη τῆς ἀληθείας (τῆς ἀτλήθηξ μὴ λήθης Ξ τῆς ̓Ἱστορικῆς Μνήμης). ποὺ ἐπὶ χιλιετίες οἱ ἐξουσιασταὶ ἀποκρύπτουν καὶ διαστρέφουν. ̓Ο θάνατός του κλείει μίαν ἀναγεννητικὴ περίοδο, ἀλλὰ σηματοδοτεῖ τὴν ἀφετηρία νέας ἐποχῆς ἐξορμήσεως τῶν ἀξίων ̓ Ελλήνων συνεχιστῶν τοῦ ἀγῶνος ἀποκαλύψεως ἀδιῶν καὶ ἀρχῶν, ποὺ τροφοδοτοῦν οἱ βαθειὲς ἕλληνικὲς ρίζες, ἀλληγορούμενες ἀπὸ τὴν ̓Αθηνᾶ, ποὺ οἱ ξξουσιασταὶ προσπαθοῦν νὰ ἐπιχρίσουν μαύρη, ὥστε νὰ πείσουν τὴν ἀνθρωπότητα. πὼς ὁ πολιτισμὸς δὲν εἶναι ̓ Ελληνικὸς- ̓ Απολλώνιος. ἀλλὰ προῆλθεν ἀπὸ τὴν ̓Αφρικὴν τῶν μαύρων καὶ τὴν ̓Ασίαν τῶν δούλων. ἵΟ ̓Ηλίας Τσατσόμοιρος εὐτύχησε νὰ εὑρεθῆ στὴν αἰχμὴ τοῦ δόρατος ποὺ διογκοῦται ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ ἐκπνέοντος εἰκοστοῦ αἰῶνος, καὶ ἰσοπεδώνει μὲ δύναμι ἀνεπανάληπτη καὶ ἐπιστημοσύνη τοὺς ὑψηλοὺς πύργους τοῦ ψεύδους, τῆς ἀπάτης καὶ τῆς διαστρεβλώσεως τῆς ἀληθείας εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Μὲ τὴν ἔ- Ἢ γραφίδα ἐναντίον τῆς συνωμοσίας Ὃ ̓Ηλίας Τσατσόμοιρος ἦταν ἕνας γνήσιος γιὸς τῆς ̓Ελλάδας, ποὺ ἄκουσε τὴν κραυγὴ της σὲ ὦρες κινδύνου" ὁ ἴδιος ἀγωνίσθηκε νὰ τὴν ἀρθρώσει σὲ λόγο σαφῆ. βεβαιώνοντας τὰ κρίσιμα κατηγορήματα ποὺ τὴν συνιστοῦν. τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν ἀλήθεια. ὡς λόγος καὶ ὡς μορφή. ἢ τὴν πλαστικὴ ὀμορφιὰ ὡς παραδοχὴ αἰσθητικὴ τῆς εὐγένειας τοῦ πνεύματός της. ποὺ θάμιπωσε τοὺς ἐπήλυδες ἢ τοὺς ἐπίορκους τοῦ πολιτισμοῦ της. ̓Αγωνίσθηκε στὴ σφαῖρα τῆς ἱστορίας. ἐνῶ κι ἐκείνη τῆς ὕπαρξης τοῦ ἦταν τὸ ἴδιο ἐράσμια. Βίωσε ἔτσι τὸν κίνδυνο, ποὺ μὲ θυελλώδη ὁρμὴ χτυποῦσε τὶς παραδοχὲς τῆς ̓Ελλάδας. τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ τὴν ἀρχέγονη ρίζα της. Ὄρθωσε τὴν ἀνεξάντλητη γραφίδα του στὸ συνωμοτικὸ μένος διεθνιστικῶν συγκυριῶν καὶ ἱστορικὰ ἀθέμιτων ἐναντιώσεων, ἐνῶ μὲ δραματικότητα ἔβλεπε τὴν πραγματοποίηση σχεδίων τους ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ χέρια “Ελλήνων ἐπίορκων. ̓Υπερασπίστηκε τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ὡς τὸ μεγαλοφυέστατο ἐπίτευγμα τῶν "Ελλήνων. ποὺ ἕκανε δυνατὴ τὴν διατύπωση τῶν ἄνυπέρβλητων κλασσικῶν ἐπιτευγμάτων τοῦ πνεύματος, φερόμενος ἀπὸ τὴν πεποίθηση ὅτι μόνο ἡ ἀποκατάσταση τῆς γλώσσας ἀπὸ τὴν ἀνευλάβεια τῶν εἰδεχθῶν πολιτικῶν κακουργημάτων σὲ βάρος της θὰ μποροῦσε νὰ ἐγγυηθεῖ μιὰ καινούρ- α