Ἢ « Ελλάδα» καὶ ἡ πορτοφόλα... Αν κατὰ τὶς τρεῖς τοὐλάχιστον τελευταῖες δεκαετίες γιὰ νὰ μὴν πῶ, ἀπὸ τὸ 1821] --- μιλοῦσε κανεὶς γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ παρελθόν της, εἶχε τὴν ἐντύπωση ὅτι ἀμέσως οἱ κάννες δύο περιστρόφων ἀκουμποῦσαν στὸ σβέρκο του: Τὸ ἕνα κρατοῦσε ἡ μαύρη χεὶρ τῆς Διεθνοῦς ̓Εξ-ουσίας καὶ τὸ ἄλλο ἡ γαλάζια χεὶρ τοῦ Ρωμαίικου μισελληνικοῦ Κρατιδίου. [Ὁ «Δαυλός», ποὺ ἐπὶ δέκα χρόνια ἀντιμετώπισε μόνος τὴν γενικὴ ἀφελλήνιση καὶ τὸ μῖσος τοῦ ἐγχωρίου καὶ διεθνοῦς Μισελληνισμοῦ, ἔχει γεμᾶτα τὰ ἀρχεῖα του ἀπὸ ἀποδείξεις τοῦ ᾱθλιου αὐτοῦ φαινομένου]. Πᾶνε τώρα τρεῖς, ἴσως καὶ πέντε μῆνες ποὺ ἡ «Ελλάδα» (ἐντὸς εἰσαγωγικῶν) καὶ τὸ «παρελθόν» της (ἐντὸς εἰσαγωγικῶν) ἔχουν ἀναγορευθῆ σὲ εἶδος ἐν ἀνεπαρκείᾳ ὄχι μόνο στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Ρωμαίικου Κρατιδίου ἀλλὰ καὶ διεθνῶς. Τὸ ἐμπόρευμα αὐτὸ προσφέρεται πιὰ εἰς πρώτην ζήτησιν ἀπ ̓ ὅλους καὶ γιὰ ὅλους καὶ κυκλοφορεῖ εὐρύτατα μὲ παχυλὴ πριμοδότηση. Λὲς καὶ κάποια ὑπερφουσκωμένη πορτοφόλα ἄνοιξε καὶ μοιράζει τὸ περιεχόμενό τῆς σ ὅλους τοὺς ἐνδιαφερόμενους, σὲ σημεῖο ποὺ καὶ οἱ πιὸ σεσημασμένοι μισέλληνες καὶ ἀκραῖοι διεθνιστὲς νὰ ἔχουν ἀνακηρυχθῆ σήμερα σὲ ἀναδόχους τῆς ἐπιχειρήσεως «Ελλάδα». ΧΧΧ κ Μιὰ πρόχειρη ἐξήγηση στὸ πράγματι καταπληκτικὸ αὐτὸ φαινόμενο τῶν τελευταίων μηνῶν θὰ ήταν, ὅτι «ζητήματα» ὅπως ἡ «Μακεδονία τῶν Σκοπίων», ὁ ̓Ισλαμισμός, ἡ ἑνοποίηση τῆς Διεθνοῦς ̓Εξ-ουσίας εἶναι οἱ αἰτίες τῆς ἐντυπωσιακῆς καὶ ραγδαίας «ἑλληνοποιήσεως» τῆς ἰδεολογικῆς ἀγορᾶς. Ὅμως ἐμεῖς στὸν «Δαυλὸ» στοιχηματίζουμε, ὅτι δὲν ἔχει ἔτσι τὸ πρᾶγμα. ̓Απλούστατα, διότι ἡ «Μακεδονία τῶν Σκοπίων» ὑπάρχει μὲ τὸ ἴδιο ὄνομα, τὸ ἴδιο ἐπεκτατικὸ σύνταγμα καὶ μὲ ἰσχυρότερη. ἀπὸ σήμερα ὑπόσταση ἀπὸ τὸ 1944, ὁ ἰσλαμικὸς φανατισμὸς εἶναι πολυαίωνο φαινόμενο καὶ ἡ μία καὶ ἑνιαία καὶ ὁμοούσια καὶ ὁμοιογενὴς Διεθνής ̓Εξ-ουσία εἶναι γεγονὸς προκατακλυσμιαῖο. καΧ κ Στοιχηματίζουμε ἐπίσης, ὅτι οἱ ἰδιοκτῆτες τῆς πορτοφόλας καὶ οἱ παραλἤπτες τοῦ περιεχομένου της εἶχαν λόγους ζωῆς ἢ θανάτου, οἱ πρῶτοι γιὰ νὰ τὴν ἀνοίξουν καὶ οἱ δεύτεροι γιὰ ν ἀλλάξουν ἐπάγγελμα: ὅπως καὶ ὅτι ἡ πριμοδότηση τοῦ προϊόντος «Ελλάδα» γίνεται ὄχι γιὰ τὴν διακίνησή του ἀλλὰ γιὰ τὴ νόθευση καὶ πλαστογράφησή του καὶ τελικὰ τὸ θάψιμό του στὶς δύσοσμες ἰδεολογικές τους χωματερές. ̓Αλλ ̓ ἐπ ̓ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθουμε ἐν συντόμῳ καὶ εὐθέτω χρόνῳ. Δ.Ι.Λ.