ΕΙΠΠΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἢ διανόηση τῶν ΗΠΑ «ξαναβρίσκευ τὴν “Ελλάδα ᾿Αξιότιµε κ. διευθυντά, Εἶναι παρήγορο τὸ ὅτι στὴν ἐποχή µας, ἐποχὴ τῆς ἀλαλίας καὶ καταρρεύ- σεως τῶν μύθων, ὑπάρχουν ἀκαδημαϊκοὶ καὶ ἐρευνητές, πανεπιστημιακοὶ διδά- σκαλοι καὶ φοιτητές, οἱ ὁποῖοι βρίσκουν στὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό τὴν πηγὴ τῆς ἐμπνεύσεώς των. Ἢ θαυμασία ἐπιθεώρηση “"Αοαάεπιίς Ωιεςίίομς’' ἐκδίδεται στὶς Η.Π.Α. ἀπὸ διαπρεπεῖς πανεπιστημιακοὺς καὶ φοιτητές, οἱ ὁποῖοι ἐδῶ καὶ άρκε- τὸ καιρὸ ἔχουν ἱδρύσει τὴν ““Ναιίοπα ΑςςοσΙα!ίοπ οἵ ΦοΠμοίατς᾽ (᾿Εθνικὴ Ἔνωση ᾿Ακαδημαϊκῶν, σὲ ἐλεύθερη μετάφραση). Η ἐπιθεώρηση περιλαμβάνει ποικίλα ἄρθρα καὶ σχόλια διαπρεπῶν ἀμερικανῶν καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι διαδηλώνουν τὴν πίστη τους στὴν ᾿ Ελλάδα, τὶς ἀξίες της καὶ στὴν σημασία τῶν ἀνθρωπιστι- κῶν σπουδῶν γιὰ τοὺς καιρούς µας. ᾿ Η ᾿Εθνικὴ Ἔνωση ᾽ Ακαδημαϊκῶν σχηµα- τίσθηκε σὰν ὑγιὴς ἀντίδραση στὶς παράλογες τάσεις τῶν ἀμερικανικῶν πανεπι- στηµίων, τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ μελετοῦν πλέον ὄχι τὴν κλασσικὴ ᾿ Ελλάδα ἀλλὰ τὶς ὅποιες ἐπιδόσεις τῶν νέγρων στὸν παγκόσμιο πολιτισμό, τὴν ἱστορία τοῦ φε- μινιστικοῦ κινήματος ἢ καὶ αὐτῶν τῶν ὁμοφυλοφίλων. ( Η ἀναγωγὴ τοῦ ἕλληνι- κοῦ πολιτισμοῦ σὲ ἀφρικανικὲς ρίζες εἶχε κιόλας ἀρχίσει ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 60, ἀλλὰ τελευταῖα γνώρισε καινούργια «ἄνθηση». Οἱ διάφορες θεωρίες τῶν νε- γρόφιλων ἱστορικῶν, πανεπιστημιακῶν κ.λπ. εἶχαν ἀντικρουσθεῖ ἀποτελεσματι- κὰ ἀπὸ τὸν ἐπιφανῆ ἀνθρωπολόγο Οαγτε ο{ Οαγτε απά ΝΙρρ σὲ σειρὰ ἄρθρων του κατὰ τὰ ἔτη 1967-69 στὴν ἐπιθεώρηση “Τῆς ΜαπΚκίπά ΩματίετἰΥ. Αλλ᾽ ἐπ᾽ αὐ- τοῦ θὰ ἐπανέλθω σὲ προσεχὲς τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ἀναλυτικώτερα). Ἢ ἐπιθεώρηση '"Ασοαάσεπιίο ΩμεςΙΙοης᾽ βάλλει ἐναντίον ἐκείνων ποὺ προσπα- θοῦν νὰ ἀντικαταστήσουν τὶς κλασσικὲς σπουδὲς στὰ ἀμερικανικά πανεπιστήμια μὲ σπουδὲς γύρω ἀπὸ τοὺς νέγρους, τοὺς ὁμοφυλόφιλους ἢ ἄλλες ὁμάδες τοῦ πε- ριθωρίου. 'Ο καθηγητὴς Τζέραλντ Φλὺνν τοῦ Πανεπιστηµίου Οὐϊσκόνσιν - Μι- λουώκη ἀναφέρει τὰ ἑξῆς ἀξιοπρόσεκτα (΄““Α ἀἱςεεῃί οΓ αἰνοτο γ᾽", "Αοαάεπιῖς ΟιΙ- εσιῖοµς᾽, Φθινόπωρο 1990, σσ. 80-91): «Στὸ πανεπιστήμιο σήµερα τὸ μισὸ ἢ καὶ περισσότερο τοῦ συλλάβου βασίζεται στοὺς Ἕλληνες καὶ µόνο σ᾽ αὐτούς, ὄχι διότι ἀνῆκαν στὴν ἰνδοευρωπαϊκὴ ὁμοεθνία ἢ ἦταν πρόγονοί µας ἢ οἱ εὐνοούμε- νοί µας, ἀλλ᾽ ἁπλῶς διότι οἱ δημιουργίες τους ὑπερεῖχαν αὐτῶν τῶν ἄλλων ἐ- θνῶν. [Τὰ λοιπὰ ἔθνη, ᾿Ἐτροῦσκοι, Χετταῖοι κ.λπ.] μελετῶνται ἀπὸ μερικοὺς κα- θηγητὲς ποὔχουν ἀφιερώσει ὁλόκληρη τὴν ζωή τους στὴν γλῶσσα, τὴν άρχαιο- λογία καὶ τὴν ἱστορία τῶν λαῶν αὐτῶν. ᾽Αλλ ᾽ ὅταν πρόκειται γιὰ τὶς ἀπαιτήσεις μιᾶς γενικῆς παιδείας, τότε πρέπει νὰ ρίξουμε τὸ βάρος µας στοὺς Ἕλληνες. Εἷ- ναι θέµα ἐπιστημονικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς ἐπιλογῆς, ὄχι θέµα ἰδιοτροπίας ἣ πολιτικῆς προτιµήσεως. Οὔτε ἔχει τούτη ἡ ἐπιλογὴ κανένα ἴχνος ρατσισμοῦ». Τὰ σχόλια τοῦ καθηγητῆ Τζ. Φλὺνν ἀλλὰ καὶ τὰ ἄρθρα ποὺ κατὰ καιροὺς μπορεῖ νὰ διαβάση κάποιος στὴν ἐκλεκτὴ αὐτὴ ἐπιθεώρηση δείχνουν καθαρά, ὅ- τι οἱ κλασσικὲς σπουδὲς κάθε ἄλλο παρὰ «τελειωμένη ὑπόθεση» εἶναι. Τὸ ἀντί- θετο μάλιστα. Οἱ ἑστίες ἀντιστάσεως (στίες ἑλληνικοῦ φρονήματος, θὰ ἔλεγα) ὑπάρχουν, καὶ παρὰ τὴν προσπάθεια τῶν λογῆς-λογῆς διαστρεβλωτῶν τῆς ἵστο-