Κύριον Ντυροζὲλ-- Γαλλίαν ̓ ̓Αγαπητὲ κύριε Ντυροέέλ, τὸ τελευταῖό σας πόνημα περὶ τῆς καταγωγῆς τῶν "Ελλήνων ἀπὸ τοὺς ̓Οθωμανοὺς Τούρκους ἐδημιούργησεν ἰδιαιτέραν αἴσθησιν εἰς τοὺς ἐγχωρίους καὶ διεθνεῖς ἐπιστημονικοὺς κύκλους. ̓Ενταῦθα οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν εἴχαμε (μετὰ τὰς δάφνας ποὺ σᾶς ἐχάρισεν ἡ Εὐρωπαϊκή σας “Ἱστορία, πόνημα περισπούδαστον, ἔνθα καταφέρατε νὰ διαγράψετε τὴν ̓Ελληνικὴν τοιαύτην), ὅτι θὰ ἐβαδίζατε πρὸς νέας ἐπιστημονικᾶς ἐπιτυχίας. Καὶ σᾶς συγχαίρομεν δι ̓ αὐτάς. ̓1διαιτέρως τώρα ποὺ πληροφοροῦμαι, ὅτι τὸ βιβλίον τῆς Εὐρωπαϊκῆς σας ἱστορίας ἔκανε θραῦσιν μεταξὺ τῶν Γάλλων ἐδωδιμοπωλῶν, ὡς κατάλληλον διὰ τὸ τύλιγμα τυροῦ. Λυπούμεθα ὅμως ἀφαντάστως, διότι δὲν ζῆ πλέον ὁ ̓Αχιλλεὺς Παράσχος να... ὑμνήσῃ τὸ ἔργον σας, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη καὶ μὲ τὸν συμπατριώτην σας Γκομπινώ... Ἡμεῖς, ἀγαπητὲ κύριε Ντυροζέλ, συμφωνοῦμε ἀπολύτως πρὸς τὰς θεωρίας σας. Τὸ ὅτι ἐντελῶς συμπτωματικῶς ἡ ̓Ελληνικὴ φυλὴ ἐδημιούργησε πολιτισμὸν δέκα χιλιάδες ἔτη πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῆς Τουρκικῆς ὀρδῆς δὲν εἶναι καὶ τίποτε σπουδαῖον. ̓Εξ ἄλλου, ἂν σκεφτῇ κανεὶς βαθύτατα, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι ὁ Ὅμηρος ἦταν ἀμανετζῆς, ὁ Αἰσχύλος δερβίσης, ὁ Θουκυδίδης ἕνα εἶδος Ναστρεδίν Χότζα καὶ ὁ Παρθενὼν χαρέμι. Αν δὲ προσέξῃ τις καὶ τὸν Περικλῆ, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι τὸ «τοῦτο του» φέρνει καὶ πρὸς τὸν Βαγιαζήτ. ̓Ακόμη δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε, ὅτι οἱ Νεοέλληνες ἀρέσκονται εἰς τὴν κατανάλωσιν μουσακᾶ, ἱμαὰμ-μπαϊλντὶ καὶ μπακλαβᾶ. Καὶ τοῦτο εἷναι ἕνα ἀκόμη πειστήριον διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν τεκμηρίωσιν. Μάλιστα δὲ ἂν προσθέσῃ τις καὶ τὴν εἰσπρακτικὴν ἐπιτυχίαν τῶν ταινιῶν τῆς περιφήμου Χούλια Χότξιγιτ, θὰ δυσπιστῇ ὅτι πράγματι οἱ Ελληνες ἐπιστρέφουν δι ̓ αὐτοῦ τοῦ τρόπου εἰς τὰς πολιτιστικάς τῶν ρίζας. Τέλος παρακαλῶ νὰ δώσετε τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ βαρύτητα ἐπὶ τοῦ γνωστοῦ σουξεδιάρικου ἄσματος βαρέων βαρῶν «Σὰν βγαίνει ὁ Χότζας στὸ τζαμί», τὸ ὁποῖον (ἐκτὸς ἀπὸ βαρυποινίτες) δημιουργεῖ καὶ τὴν πολιτισμικὴν πλατφόρμα προσεγγίσεως τῶν δύο ἀδελφῶν λαῶν. Κύριε Ντυροζέλ, κατανοοῦμε τὴν ἀγωνίαν σας πρὸς ἐπιβίωσίν σας, καθὼς ἐκ τῶν γραπτῶν σας εἶναι φανερὸν ὅτι τὸ κόστος ζωῆς ἐν ̓Εσπερίᾳ εἶναι ὑψηλὸν καὶ αἱ πενιχραί σας ἀπολαυαὶ δὲν ἐξαρκοῦν διὰ νὰ «τὰ φέρετε βόλταν». Μοιραίως δὲ ἀναζητεῖτε νὰ βγάλετε τὸ «κάτι τὶ» σας διὰ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος: δι ̓ ὃ καὶ εἶσθε ἄξιος παντὸς ἐπαίνου. Προφανῶς δὲν θέλετε νὰ πεθάνετε εἰς τὴν ψάθαν, ὅπως ἀκριβῶς ὁ φιλότουρκος ποιητὴς Λαμαρτῖνος. Εἰκάζω δέ, ὅτι καὶ οἱ «ἐργοδόται» σας πρέπει νὰ εἶναι (σχετικῶς) ἱκανοποιημένοι μὲ σᾶς" ἀφοῦ ὑφίστασθε πρὸς χάριν τους τόσους διασυρμούς, χλευασμοὺς καὶ κολάφους. Ὅσον δι ̓ ἡμᾶς, σᾶς καλοῦμεν εὐχαρίστως εἰς τὴν ὡραίαν μας χώραν διὰ περαιτέρω τεκμηρίωσιν τῶν ἀπόψεών σας καὶ ὑποσχόμεθα νὰ μὴ σᾶς ἀπογοητεύσωμεν... Καθότι, ὡς γνήσιοι ἀπόγονοι τῶν Τούρκων (ἐκτὸς τῶν ἄλλων), πιστεύομεν ὅτι θὰ σᾶς ἀρέσωμεν, ὅπως σᾶς ἀρέσει πᾶν «ὀθωμανικόν». Γιῶργος Πετρόπουλος