Κύριον Ντυροζὲλ-- Γαλλίαν ᾿᾽Αγαπητὲ κύριε Ντυροέέλ, τὸ τελευταῖό σας πόνηµα περὶ τῆς κατα- γωγῆς τῶν "Ελλήνων ἀπὸ τοὺς ᾿Οθωμανοὺς Τούρκους ἐδημιούργησεν ἰδιαιτέραν αἴσθησιν εἰς τοὺς ἐγχωρίους καὶ διεθνεῖς ἐπιστημονικοὺς κύ- κλους. ᾿Ενταῦθα οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν εἴχαμε (μετὰ τὰς δάφνας ποὺ σᾶς ἐχάρισεν ἡ Εὐρωπαϊκή σας “Ἱστορία, πόνημα περισπούδαστον, ἔνθα κα- ταφέρατε νὰ διαγράψετε τὴν ᾿Ελληνικὴν τοιαύτην), ὅτι θὰ ἐβαδίζατε πρὸς νέας ἐπιστημονικᾶς ἐπιτυχίας. Καὶ σᾶς συγχαίρομεν δι᾽ αὐτάς. ᾿1- διαιτέρως τώρα ποὺ πληροφοροῦμαι, ὅτι τὸ βιβλίον τῆς Εὐρωπαϊκῆς σας ἱστορίας ἔκανε θραῦσιν μεταξὺ τῶν Γάλλων ἐδωδιμοπωλῶν, ὡς κα- τάλληλον διὰ τὸ τύλιγμα τυροῦ. Λυπούμεθα ὅμως ἀφαντάστως, διότι δὲν ζῆ πλέον ὁ ᾿Αχιλλεὺς Παράσχος να... ὑμνήσῃ τὸ ἔργον σας, ὅπως ἀκρι- βῶς συνέβη καὶ μὲ τὸν συμπατριώτην σας Γκομπινώ... Ἡμεῖς, ἀγαπητὲ κύριε Ντυροζέλ, συμφωνοῦμε ἀπολύτως πρὸς τὰς θεωρίας σας. Τὸ ὅτι ἐντελῶς συμπτωματικῶς ἡ ᾿Ελληνικὴ φυλὴ ἐδη- μιούργησε πολιτισμὸν δέκα χιλιάδες ἔτη πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῆς Τουρ- κικῆς ὀρδῆς δὲν εἶναι καὶ τίποτε σπουδαῖον. ᾿Εξ ἄλλου, ἂν σκεφτῇ κα- νεὶς βαθύτατα, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι ὁ Ὅμηρος ἦταν ἀμανετζῆς, ὁ Αἰσχύ- λος δερβίσης, ὁ Θουκυδίδης ἕνα εἶδος Ναστρεδίν Χότζα καὶ ὁ Παρθε- νὼν χαρέμι. Αν δὲ προσέξῃ τις καὶ τὸν Περικλῆ, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι τὸ «τοῦτο του» φέρνει καὶ πρὸς τὸν Βαγιαζήτ. ᾿Ακόμη δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε, ὅτι οἱ Νεοέλληνες ἀρέσκονται εἰς τὴν κατανάλωσιν μουσακᾶ, ἱμαὰμ-μπαϊλντὶ καὶ μπακλαβᾶ. Καὶ τοῦτο εἷ- ναι ἕνα ἀκόμη πειστήριον διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν τεκμηρίωσιν. Μάλι- στα δὲ ἂν προσθέσῃ τις καὶ τὴν εἰσπρακτικὴν ἐπιτυχίαν τῶν ταινιῶν τῆς περιφήμου Χούλια Χότξιγιτ, θὰ δυσπιστῇ ὅτι πράγματι οἱ Ελληνες ἐ- πιστρέφουν δι᾽ αὐτοῦ τοῦ τρόπου εἰς τὰς πολιτιστικάς τῶν ρίζας. Τέλος παρακαλῶ νὰ δώσετε τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ βαρύτητα ἐπὶ τοῦ γνω- στοῦ σουξεδιάρικου ἄσματος βαρέων βαρῶν «Σὰν βγαίνει ὁ Χότζας στὸ τζαμί», τὸ ὁποῖον (ἐκτὸς ἀπὸ βαρυποινίτες) δημιουργεῖ καὶ τὴν πολιτι- σμικὴν πλατφόρμα προσεγγίσεως τῶν δύο ἀδελφῶν λαῶν. Κύριε Ντυροζέλ, κατανοοῦμε τὴν ἀγωνίαν σας πρὸς ἐπιβίωσίν σας, καθὼς ἐκ τῶν γραπτῶν σας εἶναι φανερὸν ὅτι τὸ κόστος ζωῆς ἐν ᾿Εσπε- ρίᾳ εἶναι ὑψηλὸν καὶ αἱ πενιχραί σας ἀπολαυαὶ δὲν ἐξαρκοῦν διὰ νὰ «τὰ φέρετε βόλταν». Μοιραίως δὲ ἀναζητεῖτε νὰ βγάλετε τὸ «κάτι τὶ» σας διὰ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος: δι᾿ ὃ καὶ εἶσθε ἄξιος παντὸς ἐπαίνου. Προφανῶς δὲν θέλετε νὰ πεθάνετε εἰς τὴν ψάθαν, ὅπως ἀκριβῶς ὁ φιλότουρκος ποιητὴς Λαμαρτῖνος. Εἰκάζω δέ, ὅτι καὶ οἱ «ἐρ- γοδόται» σας πρέπει νὰ εἶναι (σχετικῶς) ἱκανοποιημένοι μὲ σᾶς" ἀφοῦ ὑ- φίστασθε πρὸς χάριν τους τόσους διασυρμούς, χλευασμοὺς καὶ κολά- φους. Ὅσον δι᾽ ἡμᾶς, σᾶς καλοῦμεν εὐχαρίστως εἰς τὴν ὡραίαν μας χώραν διὰ περαιτέρω τεκμηρίωσιν τῶν ἀπόψεών σας καὶ ὑποσχόμεθα νὰ μὴ σᾶς ἀπογοητεύσωμεν... Καθότι, ὡς γνήσιοι ἀπόγονοι τῶν Τούρκων (ἐ- κτὸς τῶν ἄλλων), πιστεύομεν ὅτι θὰ σᾶς ἀρέσωμεν, ὅπως σᾶς ἀρέσει πᾶν «ὀθωμανικόν». Γιῶργος Πετρόπουλος