ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

124ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1992

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 7165 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
12 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
    ἀρχή: σελ. 7165 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 124
  2. Η σημερινή Λευκάδα ήταν η Ομηρική Ιθάκη — ΦΙΛΙΠΠΑΣ, ΑΛΕΚΟΣ
    ἀρχή: σελ. 7165 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 124

Κείμενο φύλλου

ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΣΝ Ἢ σημερινὴ Λευκάδα ήταν ἡ ̓Ομηρικὴ ̓Ιθάκη Κύριε διευθυντά, Σχετικὰ μὲ ὅσα γράφει ὁ κ. Κ.Β. Κουτρουβέλης γιὰ τὴ Λευκάδα καὶ σχολιάζει ὁ κ. Η.Δ. Τσατσόμοιρος στὸ {19 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ἔχω νὰ προσθέσω τὰ παρακάτω: ́Ο πρῶτος ποὺ ἀναφέρθηκε στὴν ταυτότητα τῆς Λευκάδας μὲ τὴν ̓ Ομηρικὴ ̓Ιθάκη εἰναι ὁ Πέτρος Βρυώνης, γυμνασιάρχης στὴ Λευκάδα, ὅπου καὶ γεννήθηκε τὸ 1822. 'Ο δεύτερος εἶναι ὁ καθηγητὴς Η. Ὠταλείπι, ποὺ σχολιάζοντας τὴ μετάφραση στὰ Γερμανικὰ τοῦ ἔργου “Ηοπιεγ’ τοῦ Κ.Ο.ΤεῦὈῦ τὸ [894 πρότεινε τὴ παραδοχἡ τῆς Λευκάδας ὡς ́Ομηρικῆς Ιθάκης. ̓ Ο τρίτος εἶναι ὁ Γερμανὸς ἀρχαιολόγος ἨΝήπεπι Ὠδτρ[είἁ, Γουλιέλμος Νταϊρπφελντ, ποὺ μαζὶ μὲ τὸν ̓Ερρῖκο Σλῆμαν ἀνασκάψανε τὶς περιοχὲς τῆς Τροίας, τῶν Μυκηνῶν, τῆς ̓Ολυμπίας καὶ τῆς Τύρινθας. Συνέχισε τὸ ἀνασκαφικό του ἔργο στὴν ̓ Αθήνα, στὸ Θέρμο, στὴ σημερινὴ Ιθάκη, στὴ Λευκάδα. Στὶς 23-3-1900 ὁ Νταῖρπφελντι ἀνακοινώνει στὸ Γερμανικὸ ̓Αρχαιολογικὸ ̓]νστιτοῦτο τῆς ̓Αθήνας τὴ θεωρία του «ΛευκάδαΟμηρικὴ ̓Ιθάκη», ἀφοῦ προηγουμένως ἀπελπισμένος ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀνασκαφῶν στὴν ̓Ιθάκη πέρασε στὴ Λευκάδα καὶ μὲ τὴν « ̓ Οδύσσεια» στὸ χέρι περιοδεύει τὸ νησὶ καὶ ἐπαληθεύει τὴ ταυτότητα τῆς ̓Ομηρικῆς περιγραφῆς μὲ τὰ τοπογραφικἀ δεδομένα. Τὸ 1901 ἄρχισε τὶς ἀνασκαφὲς στὴ Λευκάδα καὶ τὶς συνέχισε ὡς τὸ Ι913. Στὴν περιοχὴ Στενὸ τῆς πεδιάδας τοῦ Νυδριοῦ ἀνέσκαψε 33 τάφους, ποὺ τοὺς ὀνόμασε βασιλικοὺς ἀπὸ τὸ περιεχόμενό τους. Στὴν ἴδια περιοχὴ ἐπισήμανε καὶ τὰ θεμέλια μεγάλου οἰκοδομήματος. ποὺ τὸ ταύτισε μὲ τὰ ἀνάκτορα τοῦ ̓Οδυσσέα. Τὴ θεωρία του γιὰ τὴ Λευκάδα- ̓ 1θάκη καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀνασκαφῶν κατέγραψε στὸ βιβλίο του “ΑΝ ΠιβαΚα” ̓, ποὺ μεταφράστηκο ἀπὸ τὸν πρύτονη τοῦ Πολυτεχνείου Βασίλη Φραγκούλη καὶ δημοσιεύτηκε στὸ Β ́ τόμο τῆς ̓Επετηρίδας Λευκαδικῶν Μελετῶν τὸ Ι972. Καὶ ὁ Μ.Ι. ΕιπΙεγ στὸ βιβλίο του : ́Ο κόσμος τοῦ ̓Οδυσσέα» στὴ σελίδα 38 γράφει: «Ακόμη καὶ οἱ τοπογραφικὲς λεπτομέρειες, ποὺ ἀναφέρονται στι’ πατρίδα τοῦ ̓Οδυσσέα. τὴν ̓Ιθάκη, δημιουργοῦν σύγχυση. ἀφοῦ ἀρκετὰ βασικᾶ σημεῖα ταιριάζουν περισσότερο στὸ γειτονικὀ νησί, τὴ Λευκάδα, καὶ δὲ σχετίζονται καθόλου μὲ τὴν ̓Ιθάκη». ̓Απὸ τὰ φοιτητικά μου χρόνια ἀσχολήθηκα μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ̓Ομηρικῆς ̓Ιθάκης καὶ στὸ ἀνέκδοτο βιβλίο μου «Λευκάδα, ἡ ̓Ομηρικὴ Ιθάκη» κατέγραψα νέα στοιχεῖα ποὺ κατοχυρώνουν τὴν ταυτότητα τῆς Λευκάδας μὲ τὴν ̓ Ομηρικὴ ̓Ἰθάκη. Καὶ ἀπὸ τοῦτα τὰ στοιχεῖα παραθέτω ἐδῶ δύο: α) ̓Ο Ὅμηρος τοποθετῶντας τὴν πόλη τῆς ̓Ομηρικῆς ̓Ιθάκης στὴν πεδιάδα τοῦ Νυδριοῦ ἀναφέρει δυὸ πηγές: τὴν «Μελάνυδρον» (υ 158), ἀπὸ τὴν ὁποία ὑδρευόντανε τὰ ἀνάκτορα. καὶ τὴν ἀνώνυμη «τυκτὴν καὶ καλλίροον κρήνην» γιὰ τὴν ὕδρευση τῶν πολιτῶν (ρ 206). ́Ο Νταῖρπφελντ ἀνασκάφτοντας στὰ δυτικὰ τῆς πεδιάδας τοῦ Νυδριοῦ ἀποκάλυψε ἕνα μέρος ἀπὸ τὸν ἀγωγὸ ποὺ μετέφερνε στὸ ὑδραγωγεῖο τῶν ἀνακτόρων τὸ νερὸ τῆς πηγῆς Μαυρονέρι. Δὲν κατόρθωσε νὰ ἐπισημάνει τὴ τυκτὴ καὶ καλλίροο κρήνη καὶ ἀναγκάστηκε νὰ ταυτίσει τὶς δυὸ πηγὲς παρὰ τὴ θἐλησή του. γιατὶ κανένας δὲν τοῦ ὐπόδειξε τὴ πηγὴ Ρωνιές, ποὺ σήμερα ὑδρεύει τὸ Νυδρὶ καὶ πρὶν δεξαμενοποιηθεῖ ἀνταποκρινόντανε στὴν ̓Ομηρικἡ περιγραφή: «κατὰ δὲ ψυχρὸν ῥέειν ὕδωρ ὑψόθεν ἐκ πέτρης,» [κι ̓ ἔτρεχε κρύο τὸ νερὸ ψηλὰ ἀπ ̓ τὸ βράχο] (ρ 209-210) β) Τὸ νοτιοδυτικὸ ἀκρωτήριο τῆς Λευκάδας, ὁ Λευκάτας, εἶναι ἡ «λευκάδα πέτρη» τοῦ “Ομήρου. ̓Ο Νταΐϊρπφελντ καὶ ὁ γεωλόγος [. Ρατγίξοῃ ἀρχικὰ ταλαντεύονται καὶ τελικὰ δὲν παραδέχονται τὸν Δευκάτα ταυτόσημο μὲ τὴ Λευκάδα πέτρη τοῦ ̓ Ομήρου, γιατὶ ὁ στίχος ὦ 11 τοποθετεῖ τὴν «Λευκάδα πέτρην» πέρα ἀπὸ τὸν ὠκεανό:
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →