ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
124ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1992
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
- Η σημερινή Λευκάδα ήταν η Ομηρική Ιθάκη — ΦΙΛΙΠΠΑΣ, ΑΛΕΚΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΣΝ
Ἢ σημερινὴ Λευκάδα ήταν ἡ ᾿Ομηρικὴ ᾿Ιθάκη
Κύριε διευθυντά,
Σχετικὰ μὲ ὅσα γράφει ὁ κ. Κ.Β. Κουτρουβέλης γιὰ τὴ Λευκάδα καὶ σχολιάζει ὁ κ.
Η.Δ. Τσατσόμοιρος στὸ {19 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ἔχω νὰ προσθέσω τὰ παρακάτω:
΄Ο πρῶτος ποὺ ἀναφέρθηκε στὴν ταυτότητα τῆς Λευκάδας μὲ τὴν ᾿ Ομηρικὴ ᾿Ιθάκη εἰ-
ναι ὁ Πέτρος Βρυώνης, γυμνασιάρχης στὴ Λευκάδα, ὅπου καὶ γεννήθηκε τὸ 1822. 'Ο δεύ-
τερος εἶναι ὁ καθηγητὴς Η. Ὠταλείπι, ποὺ σχολιάζοντας τὴ μετάφραση στὰ Γερμανικὰ
τοῦ ἔργου “Ηοπιεγ’ τοῦ Κ.Ο.ΤεῦὈῦ τὸ [894 πρότεινε τὴ παραδοχἡ τῆς Λευκάδας ὡς ΄Οµη-
ρικῆς Ιθάκης. ᾽ Ο τρίτος εἶναι ὁ Γερμανὸς ἀρχαιολόγος ἨΝήπεπι Ὠδτρ[είἁ, Γουλιέλμος
Νταϊρπφελντ, ποὺ μαζὶ μὲ τὸν ᾿Ερρῖκο Σλῆμαν ἀνασκάψανε τὶς περιοχὲς τῆς Τροίας, τῶν
Μυκηνῶν, τῆς ᾿Ολυμπίας καὶ τῆς Τύρινθας. Συνέχισε τὸ ἀνασκαφικό του ἔργο στὴν ᾿ Αθή-
να, στὸ Θέρμο, στὴ σημερινὴ Ιθάκη, στὴ Λευκάδα. Στὶς 23-3-1900 ὁ Νταῖρπφελντι ἀνα-
κοινώνει στὸ Γερμανικὸ ᾿Αρχαιολογικὸ ᾿]νστιτοῦτο τῆς ᾿Αθήνας τὴ θεωρία του «Λευκά-
δα- Ομηρικὴ ᾿Ιθάκη», ἀφοῦ προηγουμένως ἀπελπισμένος ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀνα-
σκαφῶν στὴν ᾿Ιθάκη πέρασε στὴ Λευκάδα καὶ μὲ τὴν «᾿ Οδύσσεια» στὸ χέρι περιοδεύει τὸ
νησὶ καὶ ἐπαληθεύει τὴ ταυτότητα τῆς ᾿Ομηρικῆς περιγραφῆς μὲ τὰ τοπογραφικἀ δεδοµέ-
να. Τὸ 1901 ἄρχισε τὶς ἀνασκαφὲς στὴ Λευκάδα καὶ τὶς συνέχισε ὡς τὸ Ι913. Στὴν περιο-
χὴ Στενὸ τῆς πεδιάδας τοῦ Νυδριοῦ ἀνέσκαψε 33 τάφους, ποὺ τοὺς ὀνόμασε βασιλικοὺς
ἀπὸ τὸ περιεχόμενό τους. Στὴν ἴδια περιοχὴ ἐπισήμανε καὶ τὰ θεμέλια μεγάλου οἰκοδομή-
ματος. ποὺ τὸ ταύτισε μὲ τὰ ἀνάκτορα τοῦ ᾿Οδυσσέα. Τὴ θεωρία του γιὰ τὴ Λευκάδα-᾽ 1θά-
κη καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀνασκαφῶν κατέγραψε στὸ βιβλίο του “ΑΝ ΠιβαΚα”᾽, ποὺ µε-
ταφράστηκο ἀπὸ τὸν πρύτονη τοῦ Πολυτεχνείου Βασίλη Φραγκούλη καὶ δημοσιεύτηκε
στὸ Β΄ τόμο τῆς ᾿Επετηρίδας Λευκαδικῶν Μελετῶν τὸ Ι972. Καὶ ὁ Μ.Ι. ΕιπΙεγ στὸ βιβλίο
του :΄Ο κόσμος τοῦ ᾿Οδυσσέα» στὴ σελίδα 38 γράφει: «Ακόμη καὶ οἱ τοπογραφικὲς λε-
πτομέρειες, ποὺ ἀναφέρονται στι’ πατρίδα τοῦ ᾿Οδυσσέα. τὴν ᾿Ιθάκη, δημιουργοῦν σύγ-
χυση. ἀφοῦ ἀρκετὰ βασικᾶ σημεῖα ταιριάζουν περισσότερο στὸ γειτονικὀ νησί, τὴ Λευκά-
δα, καὶ δὲ σχετίζονται καθόλου μὲ τὴν ᾿Ιθάκη».
᾿Απὸ τὰ φοιτητικά µου χρόνια ἀσχολήθηκα μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ᾿Ομηρικῆς ᾿Ιθάκης
καὶ στὸ ἀνέκδοτο βιβλίο µου «Λευκάδα, ἡ ᾿Ομηρικὴ Ιθάκη» κατέγραψα νέα στοιχεῖα
ποὺ κατοχυρώνουν τὴν ταυτότητα τῆς Λευκάδας μὲ τὴν ᾿ Ομηρικὴ ᾿Ἰθάκη. Καὶ ἀπὸ τοῦτα
τὰ στοιχεῖα παραθέτω ἐδῶ δύο:
α) ᾽Ο Ὅμηρος τοποθετῶντας τὴν πόλη τῆς ᾿Ομηρικῆς ᾿Ιθάκης στὴν πεδιάδα τοῦ Νυ-
δριοῦ ἀναφέρει δυὸ πηγές: τὴν «Μελάνυδρον» (υ 158), ἀπὸ τὴν ὁποία ὑδρευόντανε τὰ ἀνά-
κτορα. καὶ τὴν ἀνώνυμη «τυκτὴν καὶ καλλίροον κρήνην» γιὰ τὴν ὕδρευση τῶν πολιτῶν (ρ
206). ΄Ο Νταῖρπφελντ ἀνασκάφτοντας στὰ δυτικὰ τῆς πεδιάδας τοῦ Νυδριοῦ ἀποκάλυψε
ἕνα μέρος ἀπὸ τὸν ἀγωγὸ ποὺ μετέφερνε στὸ ὑδραγωγεῖο τῶν ἀνακτόρων τὸ νερὸ τῆς πη-
γῆς Μαυρονέρι. Δὲν κατόρθωσε νὰ ἐπισημάνει τὴ τυκτὴ καὶ καλλίροο κρήνη καὶ ἀναγκά-
στηκε νὰ ταυτίσει τὶς δυὸ πηγὲς παρὰ τὴ θἐλησή του. γιατὶ κανένας δὲν τοῦ ὐπόδειξε τὴ
πηγὴ Ρωνιές, ποὺ σήµερα ὑδρεύει τὸ Νυδρὶ καὶ πρὶν δεξαμενοποιηθεῖ ἀνταποκρινόντανε
στὴν ᾿Ομηρικἡ περιγραφή:
«κατὰ δὲ ψυχρὸν ῥέειν ὕδωρ
ὑψόθεν ἐκ πέτρης,»
[κι᾿ ἔτρεχε κρύο τὸ νερὸ
ψηλὰ ἀπ᾿ τὸ βράχο]
(ρ 209-210)
β) Τὸ νοτιοδυτικὸ ἀκρωτήριο τῆς Λευκάδας, ὁ Λευκάτας, εἶναι ἡ «λευκάδα πέτρη» τοῦ
“Ομήρου. ᾿Ο Νταΐϊρπφελντ καὶ ὁ γεωλόγος [. Ρατγίξοῃ ἀρχικὰ ταλαντεύονται καὶ τελικὰ
δὲν παραδέχονται τὸν Δευκάτα ταυτόσηµο μὲ τὴ Λευκάδα πέτρη τοῦ ᾿ Ομήρου, γιατὶ ὁ
στίχος ὦ 11 τοποθετεῖ τὴν «Λευκάδα πέτρην» πέρα ἀπὸ τὸν ὠκεανό: