7168 ΔΑΥΛΟΣ/ 124, ̓Απρίλιος [992 Οἱ «προσωπικότητες τῶν Μέσων Μαζικῆς ̓Ενημερώσεως Κύριε διευθυντά, 'Ο θάνατος τοῦ ̓Ηλία Τσατσόμοιρου συνεκλόνισε βαθειὰ ὅλους ὅσοι τὸν ἐγνώρισαν καὶ παρακολουθοῦσαν τὸ τιτάνιο ἔργο του. Ο «Δαυλὸς ἀφιέρωσε πρὸς τιμήν του ὁλόκληρο τὸ [22 τεῦχος του καὶ οἱ ἐκλεκτοὶ συνεργάτες του ἀπότισαν φόρον τιμῆς στὸν ἀπελθόντα. Δὲν ἀποτελεῖ σχῆμα λόγου, ἂν προσθέσω κι ἐγὼ πὼς ὁ θάνατός του ἀποτελεῖ ἐθνικὴ ἀπώλεια. Μὲ τὸν ἀείμνηστον ἅπαξ εἴχαμε συναντηθεῖ παλαιότερα. Μὴ γνωρίζοντας τίποτα γιὰ τὴν κατάσταση τῆς ὑγείας του, τοῦ τηλεφώνησα μερικὲς μέρες προτοῦ ἀποβιώσει γιὰ κάποιο ἄρθρο του στὸν «Δ». Μιλήσαμε ἀρκετὴ ὦρα γιὰ τὸ ἐν λόγω θέμα, ποὺ μὲ ἐνδιέφερε ἰδιαίτερα. Στὴ συνέχεια μοῦ ἐξῆρε τὸν ἄθλο τοῦ περιοδικοῦ καὶ τῶν συνεργατῶν του, χωρὶς ν ̓ ἀναφέρει τίποτα γιὰ τὴν ὑγεία του. Τοῦτο μοῦ θύμισε τὸν Σωκράτη, πού, ἐνῶ οἱ μαθητὲς καὶ φίλοι του ὀδύρονταν γιὰ τὸν ἐπερχόμενο ἄδικο θάνατό του, αὐτὸς ἔλαβε τὸ κύπελλο καὶ ἤπιε ἀγέρωχος τὸ κώνειο. Δὲν μᾶς ἄφησε μόνο παρακαταθήκη τὸ ἀνεπανάληπτο ἔργο του, ἀλλὰ μᾶς κληροδότησε μὲ τὸν τρόπο του καὶ τὸ μοναδικὸ στὴ σημερινὴ κοινωνία ἦθος του. Αἰωνία σου ἡ μνήμη, ὑπέροχε ἄνθρωπε ̓Ἠλία Τσατσόμοιρε. Δὲν μπορῶ ὅμως νὰ μὴν στιγματίσω μετὰ βδελυγμίας τὴν παγερὴ ἀδιαφορία τῆς πολιτείας καὶ τοῦ κράτους γενικώτερα. Καὶ ὅταν λέω κράτος, δὲν ἐννοῶ μόνο τοὺς ἑκάστοτε ἰθύνοντας πολιτικούς, ποὺ ἐμεῖς ὑποτίθεται πὼς ἐπιλέγουμε γιὰ νὰ μᾶς κυβερνήσουν (κι ὅπως ἀποδεικνύουν μὲ τὶς πράξεις τους καὶ τὴν ἀσυγχώρητη ἁδιαφορία τους, ἀντὶ νὰ ἐπιλύουν ἐθνικὰ θέματα, δημιουρ- γοῦν προβλήματα καὶ συμφορές), ἀλλὰ ψέγω, γιὰ νὰ μὴν μεταχειριστῶ ἄπρεπη λέξη, ὅλους τοὺς «ἐνημερωτάς» μας, δημοσιογράφους, ἐκφωνητάς, ἀνταποκριτὰς καὶ προπαντὸς αὐτοὺς ποὺ αὐτάρεσκα αὐτοαποκαλοῦνται ἄνθρωποι τῶν γραμμάτων καὶ δάσκαλοι τοῦ... Ἓθνους. Ὅλους αὐτοὺς δηλαδή, ποὺ πάντοτε συμπορεύονται ἁρμονικἁ μὲ τοὺς ἰθύνοντες ̓ΕἘκφράζουν τὴν θλίψη τους οἱ πατέρες τοῦ Ἔθνους γιὰ κάποιον ἀνθέλληνα ἢ ἀνώμαλο ποὺ ἀπῆλθε, σπεύδουν κι ὅλοι οἱ ἄλλοι ποὺ ἀνέφερα, γιὰ νὰ ἀναγγείλουν μὲ ὕφος θλιμμένο τὸ γεγονός. Προχθὲς ἄκουσα, γιὰ παράδειγμα, σὲ τηλεοπτικὸ παιχνίδι ἰδιωτικοῦ καναλιοῦ, ποὺ διατείνεται πὼς εἶναι ἀντικειμενικὸ καὶ κόπτεται γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα, νὰ ρωτάει τὸν καλεσμένο του γιὰ νὰ βρεῖ τὸ ὄνομα κάποιας «προσωπικότητας» --- καὶ ξέρετε ποιά ήταν; ̓Ο.Ταχτσῆς, παρακαλῶ. Θὰ τὸν θυμᾶσθε βέβαια, ἦταν αὖτὸς ποὺ κυκλοφόρησε κάποιο βιβλίο μὲ θέμα πῶς κατόρθωσε κι ἔγινε ...κίναϊιδος, αὐτὸς ποὺ στὴ κηδεία του οἱ κατάπτυστοι ἰθύνοντες ἐξέφρασαν ἐπίσημα τὴν βαθειά τους θλίψη. Εἶχα γράψει τότε στὸ «Δαυλό», πὼς αὐτοὶ ποὺ ὀδύρονται γιὰ τὴν ἀπώλεια τέτοιων ὑποκειμένων, ἀσφαλῶς θὰ πάσχουν ἀπ ̓ τὸ σύνδρομο τοῦ Καβάφειου πάθους (συγγνώμην, ἀγαπητὲς ἀναγνώστριες, ἀλλὰ δὲν βρίσκω ἐπιεικέστερη ἔκφραση). "Ὅλοι αὐτοὶ δὲν λένε λέξη, ὅταν ἀποβιώσει κάποιος τοῦ ἀναστήματος τοῦ Ἰ]. Πασᾶ ἢ ἕνὸς Η. Τσατσόμοιρου. Μετὰ τιμῆς ̓ΗἨλίας Γαζῆς ̓Ερέτρια Εὐβοίας Ὃ ἀπόστολος Παῦλος ἦταν ̓Ιουδαῖος ἢ "Αραψ; Δὲν εἶναι πολὺς καιρὸς πού... ἀνεκάλυψα τὸν θαυμάσιο «Δαυλό», ἀπὸ τὶς σελίδες τοῦ ὁποίου φωτίζονται πολλὲς πλευρὲς τοῦ ἱστορικοῦ μας βίου, καὶ ὁμολογῶ ὅτι μὲ μάγεψε ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμή. Θεωρῶ τὸν ἑαυτό μου ἀτυχῆ, ποὺ δὲν γνώρισα τὸ περιοδικό σας νωρίτερα. Χαίρω δὲ ἰδιαίτερα γιὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ «Δαυλὸς ἀκολουθεῖ τὸ πολυτονικὸ σύστημα, ποὺ ἄφρονες πολιτικοὶ μὲ ἀπερίγραπτη προχειρότητα κα- τήργησαν «ἐν μιᾷ νυκτὶ» καὶ ἔτσι ἀχρήστεψαν τὰ «ἄγκιστρα» τῆς ἑλληνικῆς παραδόσεως, κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ Βρεττάκου. ̓Εκεῖνο ὅμως ποὺ δὲν μὲ βρίσκει σύμφῶνο εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι κάποτε οἱ ἀρθρογράφοι σας ἐκφράζουν ἀτεκμηρίωτες ἀπόψεις σὰν ἱστορικὲς ἀλήθειες. Γιὰ παράδειγμα στὸ τεῦχος [18 (Οκτ. 199) ὁ κ. Τσίνας ἰσχυρίζεται (σέλ. 679), ὅτι ὁ ̓Από-