δ΄ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Τὸ «οἰκόπεδο ᾿Ελληνισμὸς» καὶ τὸ ξεπούλημά του... ᾿Απὸ τὸν κ. Γεώργιο Β. Φάκο, ταξίαρχο ἐ.ἀ., πήραμε καὶ δημοσιεύομε τὴν ἀκό- λουθη ἐπιστολή: Κύριε διευθυντά, Παρουσιαζόμενοι οἱ σκοπιανοὶ σὰν «Μακεδόνες» δὲν ἐννοοῦν ὅτι ἔχουν πολι- τιστική, φυλετικὴ ἢ ἄλλης μορφῆς ὁμοιό- τητα μὲ τοὺς ἕλληνες. Σύµφωνα μὲ τὴ θεω- ρία τους αὐτοὶ ἀνήκουν σὲ ξεχωριστὴ ἐθνό- τητα, τὴ «μακεδονική». ᾿Η θέσις των ἕνα- ντι τῆς "Ἑλλάδος, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν πεντηκονταετῆ ἀναιδῆ ἐκστρατεία τους, χαρακτηρίζεται ἀπὸ μῖσος καὶ ἐχθρότητα. ᾿Ομιλοῦν γιὰ «τὸ εὐγενὲς καὶ ἀνδρεῖο ἔ- θνος τῶν Μακεδόνων ποὺ ὑπέταξε μὲ τὸ Μεγαλέξανδρο τοὺς ἕλληνες», γιὰ «κατοχὴ τῆς Μακεδονίας τοῦ Αἰγαίου ἀπὸ τοὺς βαρβάρους καὶ δολίους ἕλληνες», γιὰ «ᾱ- ποτίναξη τοῦ ἑλληνικοῦ ζυγοῦ» κ.λπ. Ἔ- χουν μεθοδικὰ ὁριοθετήσει μὲ βαθὺ χάσμα στὴ συνείδησή τους, ἀλλὰ καὶ σὲ µεγάλο τμῆμα τῆς διεθνοῦς (ἀκαδημαϊκῆς κυρίως) κοινότητας, τὶς ἔννοιες «ἕλλην» καὶ «µακε- δών», παρὰ τὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα, ποὺ ἐπιτάσσει τὸ ὁμόφυλον αὐτῶν. Πρα- κτικώτερον ἔναντι τοῦ ἑλληνισμοῦ διαπνέ- ονται ἀπὸ τὸ ἴδιο καὶ ἀπαράλλακτο πνεῦμα τοῦ κομιτατζηδισμοῦ. Τοῦ λόγου τὸ ἀσφα- λὲς βεβαιοῦν ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ἡ ἐξαφάνιση τῆς μάζας τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὴν σκο- πιανὴ -- καὶ τὴ βουλγαρικὴ βεβαίως ---ἐ- πικράτεια, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ ἡ ἀναβίωσις καὶ κραταίωσις τοῦ ΝΜΕΟ τόσο στὰ Σκόπια ὅ- σο καὶ στὴ Βουλγαρία ὡς διδύμων ἀδελφῶν. ὀργανώσεων. Τὰ ἐρωτήματα ποὺ διατυπώνει ὁ «Μετέ- ωρος» στὸ τεῦχος ἀριθ. [23 τοῦ «Δαυλοῦ» εἶναι εὔστοχα, φρονῶ ὅμως ὅτι θὰ πρέπει νὰ προηγηθοῦν ἄλλα ἐρωτήματα, ὅπως: Στοὺς ἀνδριάντες τοῦ Φιλίππου καὶ τοῦ Μ. ᾿Αλεξάνδρου σὲ ποιά γλῶσσα θὰ γράφουμε τὶς ἐπιγραφές; στὴν Ἑλληνικὴ ἢ στὴ «μα- κεδονική»; Θὰ δεχθοῦν οἱ σκοπιανοί, μὲ τὸ πανίσχυρο στὸ ἐσωτερικό τους ΝΜΒΕΟ, τὴν Ἑλληνικὴ πολιτιστική, οἰκονομικὴ κ.λπ. «διείσδυση» καὶ τὸ ἑλληνικὸ «καπέλλωμα», ὅπως περιγραφικἀ ὑπονοεῖ ὁ «Μετέωρος»; (Αλήθεια, γιατί ἐμεῖς ἀπορρίψαμε τὴν Τουρκικὴ πρόταση νὰ ὑδροδοτήσουν οἱ Τοῦρκοι τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου;). ᾿Εὰν οἱ «Μακεδόνες» δεχθοῦν τήν ἀφειδῆ ἐνίσχυση ποὺ θὰ τοὺς προσφέρουμε, θὰ ἐπιτευχθῆ αὐ- τὸ ποὺ ὑπονοεῖ ὁ «Μετέωρος» (ἃς τὸ βα- φτίσουµε «προσέγγιση») ἢ θὰ ἐκθρέψουμε ἕνα Σλαυικὸ κράτος, ποὺ θὰ καταστῆ ἱκανὸ νὰ «δαγκώση τὸ χέρι τοῦ εὐεργέτη» (σὲ 50 ἢ 100 χρόνια, µόνο του ἢ σὲ ὁμοσπονδία ἢ σὲ συμμαχία μὲ ἄλλα κράτη, ἀδιάφορο), κατὰ τὰ ἱστορικὰ πρότυπα τῶν Βουλγάρων ἔναντι τοῦ Βυζαντίου; ᾿Εὰν ἀπὸ τὴν ἕλλη- νικἡ ἱστορία ἀφαιρέσουμε τὶς σελίδες ποὺ ἀφοροῦν τὴ Μακεδονία καὶ τὶς παραδό- σουµε στοὺς σλαύους-σκοπιανούς, ὅπως αὖ- τοὶ διὰ τοῦ ὀνόματος ἀπαιτοῦν, τί ἀπομένει σὰν ὑπόλοιπο ἑλληνικῆς ἱστορίας; «᾿Αδελφὸ Κράτος», ἀποκαλεῖ ὁ «Μετέ- ωρος» τὸ τιτοϊκὸ κατασκεύασμα. ᾿Απὸ ποῦ ἀδελφό; Οἱ ἴδιοι οἱ σκοπιανοὶ δὲν ἀπορρί- πτουν τὴν ἀδελφότητα, διακηρύσσοντας τὸ ἀλλόφυλον ἑλλήνων καὶ μακεδόνων; Σκε- φθήκατε νὰ ἐρχόταν ἀντιπροσωπία Τούρ- κων στὴν ᾿ Ελλάδα μὲ ἀνάλογες «προσφο- ρὲς» ὡς πρὸς «ἀδελφὸ ἔθνος»; Καὶ ἐπειδὴ ὁ συνειρμὸς δὲν εἶναι ἄσχετος μὲ τὸν ὑπαι- νιγμὸ τοῦ «Μετεώρου», ποὺ ἀφορᾶ τὰ «φαι- νόμενα στὴν πνευματικὴ καὶ ἰδεολογικὴ ζωὴ τῆς σημερινῆς Τουρκίας», πολὺ φοβοῦ- μαι ὅτι ἐδῶ προβάλλει ἡ ἐσχάτη πλάνη. 'Η τάσις ποὺ διαμορφώνεται στὴν Τουρκία δὲν εἶναι τάσις ἀποδοχῆς τῆς ἑλληνικῆς ἢ βυζαντινῆς κληρονομιᾶς, ἀλλὰ τάσις οἱ- κειοποιήσεως τῆς πνευματικῆς κληρονο- μιᾶς ᾿Ιώνων, Αἰολέων καὶ ὅλων τῶν αὐτο-