ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
125ΜΑΙΟΣ 1992
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Το αίμα του Αίμου — ΑΛΚΕΤΑΣ
Κείμενο φύλλου
Τὸ αἷμα τοῦ Αἵμου
Σὲ ἐλάχιστους μῆνες ἡ ἀνθρωπότητα θὰ καλεῖται νὰ παρακολουθήσει καὶ
τὴν ἀλληλοσφαγὴ τῆς «πανσπερμίας τῶν ἐθνοτήτων καὶ μειονοτήτων» τῆς
̓Αλβανίας, τοῦ Κοσσυφοπέδιου, τῆς «Μακεδονίας», τῆς Βουλγαρίας καὶ φυσικὰ
τῆς ̓ Ελλάδος. «Διαπρεπεῖς» ἱστορικοὶ θὰ μιλᾶνε γιὰ τὸ τάδε ἱστοριχὸ
ντοκουμέντο, ποὺ συνηγορεῖ γιὰ τὰ δίκαια τῆς δεῖνα ἐθνότητας, ἐνῶ διαπρεπεῖς
πολιτικοὶ θὰ μεσολαβοῦν «γιὰ νὰ εἰρηνεύσουν» (κατὰ τὰ πρότυπα τοῦ
Λιβάνου) τοὺς λαούς.
Τὸ παράδειγμα τῆς Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, ὅπου, χατὰ τοὺς πολιτικούς,
ζοῦνε τρεῖς ἐθνότητες, μὲ πολυπληθέστερη μάλιστα τὴν ...«Μουσουλμανικὴ ἐθνότητα»,
δίνει ἕνα μέτρο ἀξιοπιστίας τῶν πολιτικῶν καὶ ἱστορικῶν. Κοινὴ
συνισταμένη τῶν ἐπιδιώξεων τῶν διαπρεπῶν ὑποτίθεται πὼς εἶναι «ὁ σεβασμὸς
τῶν ἰδιαιτεροτήτων» τῆς πανσπερμίας, ποὺ κακὴ μοῖρα χάρισε στὰ μέρη
μας, ἀπὸ ὅπου πέρασαν καὶ ἐγκαταστάθηκαν χιλιάδες χατακτητές. Αὐτὰ «τὰ
περάσματα καὶ οἱ ξένες μαζικὲς ἐγκαταστάσεις» εἶναι τὸ σεβαστὸ καὶ φοβερὸ
«ἐπιστημονιχὸ» ταμποῦ κάθε πολιτικῆς ἐξουσίας, ποὺ ὑποτίθεται πὼς παραχολουθεῖ
τὰ ἱστορικὰ συγγράμματα, ἀλλὰ καὶ κάθε «ἱστορικοῦ συγγράμματος»,
ποὺ παρακολουθεῖται ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία. Σὰν νὰ ἤτανε μοῖρα
τῆς χερσονήσου τοῦ Αἴμου, νὰ βγάζει πληθυσμοὺς νοσηροὺς καὶ θνησιγενεῖς,
ποὺ ἐξαφανίζονται ἀπὸ ἐπιδημίες. Σὰν νὰ ἤτανε μοῖρα αὐτοῦ τοῦ τόπου νὰ
̓
ΝΜ
ι
-
9
ΘΝ
- ̓
ῇ
ΜΝ
βγάζει εὐνούχους (σὲ πεῖσμα τῶν σφριγηλῶν ἡρώων τῆς Μυθολογίας, τῆς ἱστορίας,
ἀλλὰ καὶ τῆς... σύγχρονης πραχτικῆῇς), ποὺ συρριχνώνονταν πληθυσμιακά,
ἀφήνοντας, ἀπὸ τὴν Προϊστορία μέχρι τὸν Μεσαίωνα, τὸν τόπο ἐλεύξρο
γιὰ ἐγκαταστάσεις ξένων ἐπιβητόρων ἀπὸ
̓Ανατολὴ καὶ Βορρᾶ...
Ἐπὶ δεκαετίες τὰ ἐπίσημα ἱστορικὰ ἐγχειρίδια, εἴτε γράφονται ἀπὸ «προοδευτικοὺς»
εἴτε ἀπὸ «χριστιανιστές», ἀσφυχτιοῦν ἀπὸ ἀναφορὲς γιὰ «ἐγκαταστάσεις
καταχτητῶν» καὶ «σπασίματα συνέχειας». ̓Αναφορὲς ποὺ προβάλλονται
μάλιστα μὲ σαδιστικὴ ἱκανοποίηση γιὰ τὴν «ἱστορικὴ ἄγνοια τοῦ
λαοῦ, ποὺ τὸ μόνο ποὺ τοῦ μένει εἶναι ἡ περηφάνεια γιὰ τὴν καταγωγή του».
Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο, κατὰ περίεργο τρόπο, πάντοτε συμφωνοῦνε «προοδευτιχοὶ»
καὶ «χριστιανιστές». Καὶ τὰ «ἱστορικὰ ἐγχειρίδια» γίνονται πραγματικὰ
ἐγχειρίδια, ποὺ στρέφονται κατὰ τῆς αὐτογνωσίας, τῆς αὐτοπεποίθησης καὶ
τῶν χ ̓ ρονομικῶν δικαίων τῶν κατοίκων τῆς ἐνδοχώρας καὶ τῶν παραλίων
τῆς χερσονήσου μας. Τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου, ποὺ πότισε μὲ ποτάμια αἵματος
καὶ πολιτισμοῦ τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὀρίζοντα. "Όσοι μάλιστα δὲν ἀποδέχονται
τὰ «σπασίματα» κατηγοροῦνται σὰν «ρατσιστές», «ἀγράμματοι»,
«σωβινιστὲς» κ.λπ.
Υπάρχει ὅμως γιὰ μᾶς τοὺς Ελληνες καὶ τὸ παρήγορο νεφελῶδες παραμύθι
γιὰ τὴν «ἀφομοιωτικὴ δύναμη τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος», ποὺ ἀφομοιώνει
ἐθνικὰ τοὺς πολυπληθέστερους ἀλλογενεῖς. Αὐτὸ τὸ παραμύθι φυσικὰ δὲν ἐξηγεῖ
τὸ τί ἀπέγιναν τὰ πλήθη τῶν ἑλληνικῶν ἀποικιῶν τῶν μεσογειακῶν
παραλίων, τῆς Μεγάλης
̓Ελλάδ
ῦ Εὔξ
λ
ὶ
ἆ
ἴ
τὴν
«ἀφος
,
τῆς Μεγάλης
ιάδος, τοῦ Εὔξεινου κ.λπ. καὶ ἀγνοεῖ τὴν «ἀφο
μοιωτικὴ δύναμη» τῶν ρωμαϊκῶν σχλαβοπάζαρων καὶ γαλερῶν καὶ τῶν σελτζούχικων
γιαταγανιῶν.
Καὶ ὅσο γιὰ τίς... περιπόθητες «μάζες τῶν κατακτητῶν», ποὺ μᾶς χατά---