Τὸ αἷμα τοῦ Αἵμου Σὲ ἐλάχιστους μῆνες ἡ ἀνθρωπότητα θὰ καλεῖται νὰ παρακολουθήσει καὶ τὴν ἀλληλοσφαγὴ τῆς «πανσπερµίας τῶν ἐθνοτήτων καὶ μειονοτήτων» τῆς ᾿Αλβανίας, τοῦ Κοσσυφοπέδιου, τῆς «Μακεδονίας», τῆς Βουλγαρίας καὶ φυ- σικὰ τῆς ᾿ Ελλάδος. «Διαπρεπεῖς» ἱστορικοὶ θὰ μιλᾶνε γιὰ τὸ τάδε ἱστοριχὸ ντοκουμέντο, ποὺ συνηγορεῖ γιὰ τὰ δίκαια τῆς δεῖνα ἐθνότητας, ἐνῶ διαπρε- πεῖς πολιτικοὶ θὰ μεσολαβοῦν «γιὰ νὰ εἰρηνεύσουν» (κατὰ τὰ πρότυπα τοῦ Λιβάνου) τοὺς λαούς. Τὸ παράδειγµα τῆς Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, ὅπου, χατὰ τοὺς πολιτικούς, ζοῦνε τρεῖς ἐθνότητες, μὲ πολυπληθέστερη μάλιστα τὴν ...«Μουσουλμανικὴ ἐ- θνότητα», δίνει ἕνα μέτρο ἀξιοπιστίας τῶν πολιτικῶν καὶ ἱστορικῶν. Κοινὴ συνισταμένη τῶν ἐπιδιώξεων τῶν διαπρεπῶν ὑποτίθεται πὼς εἶναι «ὁ σεβα- σμὸς τῶν ἰδιαιτεροτήτων» τῆς πανσπερµίας, ποὺ κακὴ μοῖρα χάρισε στὰ µέρη µας, ἀπὸ ὅπου πέρασαν καὶ ἐγκαταστάθηκαν χιλιάδες χατακτητές. Αὐτὰ «τὰ περάσματα καὶ οἱ ξένες μαζικὲς ἐγκαταστάσεις» εἶναι τὸ σεβαστὸ καὶ φοβερὸ «ἐπιστημονιχὸ» ταμποῦ κάθε πολιτικῆς ἐξουσίας, ποὺ ὑποτίθεται πὼς παρα- χολουθεῖ τὰ ἱστορικὰ συγγράμματα, ἀλλὰ καὶ κάθε «ἱστορικοῦ συγγράµµα- τος», ποὺ παρακολουθεῖται ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία. Σὰν νὰ ἤτανε μοῖρα τῆς χερσονήσου τοῦ Αἴμου, νὰ βγάζει πληθυσμοὺς νοσηροὺς καὶ θνησιγενεῖς, ποὺ ἐξαφανίζονται ἀπὸ ἐπιδημίες. Σὰν νὰ ἤτανε μοῖρα αὐτοῦ τοῦ τόπου νὰ ᾿ ΝΜ ι - 9 ΘΝ -᾿ ῇ ΜΝ βγάζει εὐνούχους (σὲ πεῖσμα τῶν σφριγηλῶν ἡρώων τῆς Μυθολογίας, τῆς ἱ- στορίας, ἀλλὰ καὶ τῆς... σύγχρονης πραχτικῆῇς), ποὺ συρριχνώνονταν πληθυ- σμιακά, ἀφήνοντας, ἀπὸ τὴν Προϊστορία μέχρι τὸν Μεσαίωνα, τὸν τόπο ἐλεύ- ξρο γιὰ ἐγκαταστάσεις ξένων ἐπιβητόρων ἀπὸ ᾿Ανατολὴ καὶ Βορρᾶ... Ἐπὶ δεκαετίες τὰ ἐπίσημα ἱστορικὰ ἐγχειρίδια, εἴτε γράφονται ἀπὸ «προ- οδευτικοὺς» εἴτε ἀπὸ «χριστιανιστές», ἀσφυχτιοῦν ἀπὸ ἀναφορὲς γιὰ «ἐγκα- ταστάσεις καταχτητῶν» καὶ «σπασίματα συνέχειας». ᾿Αναφορὲς ποὺ προ- βάλλονται μάλιστα μὲ σαδιστικὴ ἱκανοποίηση γιὰ τὴν «ἱστορικὴ ἄγνοια τοῦ λαοῦ, ποὺ τὸ μόνο ποὺ τοῦ μένει εἶναι ἡ περηφάνεια γιὰ τὴν καταγωγή του». Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο, κατὰ περίεργο τρόπο, πάντοτε συμφωνοῦνε «προοδευτι- χοὶ» καὶ «χριστιανιστές». Καὶ τὰ «ἱστορικὰ ἐγχειρίδια» γίνονται πραγματικὰ ἐγχειρίδια, ποὺ στρέφονται κατὰ τῆς αὐτογνωσίας, τῆς αὐτοπεποίθησης καὶ τῶν χ᾽ ρονομικῶν δικαίων τῶν κατοίκων τῆς ἐνδοχώρας καὶ τῶν παραλίων τῆς χερσονήσου μας. Τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου, ποὺ πότισε μὲ ποτάμια αἵ- ματος καὶ πολιτισμοῦ τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὀρίζοντα. "Όσοι μάλιστα δὲν ἀ- ποδέχονται τὰ «σπασίματα» κατηγοροῦνται σὰν «ρατσιστές», «ἀγράμματοι», «σωβινιστὲς» κ.λπ. Υπάρχει ὅμως γιὰ μᾶς τοὺς Ελληνες καὶ τὸ παρήγορο νεφελῶδες παραμύ- θι γιὰ τὴν «ἀφομοιωτικὴ δύναμη τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος», ποὺ ἀφομοιώνει ἐθνικὰ τοὺς πολυπληθέστερους ἀλλογενεῖς. Αὐτὸ τὸ παραμύθι φυσικὰ δὲν ἐ- ξηγεῖ τὸ τί ἀπέγιναν τὰ πλήθη τῶν ἑλληνικῶν ἀποικιῶν τῶν μεσογειακῶν παραλίων, τῆς Μεγάλης ᾿Ελλάδ ῦ Εὔξ λ ὶ ἆ ἴ τὴν «ἀφο- ς , τῆς Μεγάλης ιάδος, τοῦ Εὔξεινου κ.λπ. καὶ ἀγνοεῖ τὴν «ἀφο μοιωτικὴ δύναμη» τῶν ρωμαϊκῶν σχλαβοπάζαρων καὶ γαλερῶν καὶ τῶν σελ- τζούχικων γιαταγανιῶν. Καὶ ὅσο γιὰ τίς... περιπόθητες «μάζες τῶν κατακτητῶν», ποὺ μᾶς χατά- ---