Διπλωματικὸ παρασκήνιο μιᾶς συμφωνίας Ἢ ἐντολὴ τῆς Δυνάμεως ἦταν σαφής: «Νὰ ἐπιστρέψουν οἱ τσάμηδες τῆς Ελλάδος στὴν ̓Αλβανία, ἀφοῦ ἀποζημιωθοῦν γιὰ τὶς ἐδῶ περιουσίες τους». Ταραχὴ μεγάλη εἰς τοὺς ἐνταῦθα ἐκπροσώπους τῆς ἐξουσίας. Δύναμις εἶναι αὐτή... Συμβούλια, συσκέψεις, φασαρία. ̓Η ἄποψη νὰ ἀποσταλῇ ἡ σποδὸς τοῦ ἀγωνιστῆ τοῦ 82] Τσάμη Καρατάσου ἀπερρίφθη ὡς ἀδόκιμος, ἐνῷ ὁ τέως διεθνὴς παίκτης τῆς Α.Ε.Κ. κύριος Τσάμης βάσει τῶν διεθνῶν ποδοσφαιρικῶν κανονισμῶν δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ παίξῃ εἰς τὴν ἐθνικὴν ὁμάδα ἄλλης χώρας. Τὴν ἴδια στιγμὴν ἔκλεισαν καὶ τὰ σύνορα μὲ τὴν γείτονα, γιὰ νὰ μὴ ὑλοποιηθῆ ἡ ἰδέα μιᾶς ἐφημερίδος, ποὺ προέτρεπε νὰ δηλώσουν τσάμηδες οἱ Ἕλληνες φορολογούμενοι, μπὰς καὶ γλυτώσουν ἀπὸ τὴν «περιποίηση» τοῦ καθ ̓ ὕλην ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Αἱ διαβουλεύσεις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ̓Αλβανῶν ὑπῆρξαν πυρετικὲς καὶ κοπιώδεις, γιατὶ οἱ ̓Αλβανοὶ ἦταν ἀνυποχώρητοι: ἤθελαν ὁπωσδήποτε νὰ ᾱποζημιωθοῦν γιὰ τὸν πασᾶ τοῦ Μπερατιοῦ, τὸν Ταχὴρ καὶ τὸν Βελῆ-Γκέκα. Ἡ :Ελλὰς τὸ ἀπεδέχθη. Τὸ θέμα ὅμως «κόλλησε» στὸν ̓Αλῆ Πασᾶ! « ̓Ωρὲ καλοί μου, ὠρὲ κακοί μου, αὐτὸν τὸν ἔφαγαν οἱ Τοῦρκοι. Τί φταῖμε ἐμεῖς" ραγιᾶδες ἤμασταν τότε». Τίποτε αὐτοί: Νὰ πουλήσετε, ὠρέ, τὴ μισὴ Κύπρο στοὺς Τούρκους καὶ μ ̓ αὐτὰ ποὺ θά πάρετε, σχεδὸν ξοφλᾶμε. "Αν καὶ μένουν κάτι ὑπόλοιπα ἀπὸ τὴν ἐκστρατεία τοῦ ̓Ομὲρ Βρυώνη, ποὺ θὰ τὰ βροῦμε ἀργότερα. Τελικά, καὶ ὕστερα ἀπὸ τὴν φιλικὴ παρέμβαση τῆς Ε.Ο.Κ., κατηρτίσθη ἡ κατ ̓ ἀρχὴν συμφωνία τῶν δύο μερῶν ποὺ προέβλεπε; 1) Τὴν μετατόπιση πρὸς νότον τῶν συνόρων τῆς Αλβανίας μέχρι τῶν Θηβῶν. 2) ̓Ελεύθερο πλιάτσικο τῶν τσάμηδων στὸν ὑπόλοιπο "Ελλαδικὸ χῶρο. 3) Τὴν καταβολὴ χρηματικῆς ᾱποζημίωσης σὲ προεπαναστατικὰ χρυσᾶ ναπολεόνεια. 4) Τὸν ἀναδρομικὸ (ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ̓Αλῆ Πασᾶ καὶ ἐντεῦθεν) βασανισμό, ἀνασκολοπισμὀ καὶ σουβλισμὸ ἡμετέρων πολιτῶν, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἱστορικῆς φήμης τῶν ̓Αλβανῶν. Καὶ 5) τὴν διακήρυξη ὅτι οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀνήκουν στὴν φυλὴ τῶν Μαμελούκων. Φυσικὰ μιὰ τέτοια διπλωματικἢ ἐπιτυχία πανηγυρίστηκε ἔντονα. Λόγοι, παρελάσεις καὶ καταθέσεις στεφάνων στοὺς ἀνδριάντες. Καὶ κάθε κόμμα διεκδικοῦσε γιὰ τὸν ἑαυτό του τὸ μεγαλύτερο μερίδιο τῆς δόξας. Κυβέρνηση καὶ ἄξιωματικὴ ἀντιπολίτευση προέβησαν σὲ κινητοποιήσεις ὀπαδῶν τους. « ̓Εμεῖς δώσαμε τὰ πιὸ πολλά», ἔλεγαν οἱ μέν. «Οχι! ̓Εμεῖς σώσαμε τὴν εἰρήνη», ἀντέτειναν οἱ ἄλλοι. Κάποιοι πρότειναν νὰ ὀνομάσουν τὸν ̓Αλία ἐθνικὸ εὐεργέτη. Τελικὰ συνεστήθη διακομματικὴ ἐπιτροπὴ γιὰ τὴν μελέτη τοῦ θέματος. Παρ” ὅλα αὐτὰ τὰ νέα ἀπὸ τὴν «'Υπερδύναμη» δὲν ἦταν εὐχάριστα. Σαφῶς δυσαρεστημένη ἐπεδίωξε μέσα στοὺς ὅρους τῆς διακρατικῆς αὐτῆς συμφωνίας νὰ προστεθῆ καὶ ἡ ἀποστολὴ ἐξ ̓Αθηνῶν στὰ Τίρανα τεσσάρων ταψιῶν σάμαλι. Τοῦτο ὅμως ἐθεωρήθη ὡς παρέμβαση στὰ ἐσωτερικά μας καὶ ἀπερρίφθη ὁμοφώνως. Κατόπιν τούτου ἡ Δύναμις ἐξέδωσε «ταξιδιωτικὴ ὁδηγία» γιὰ τὴν "Ἑλλάδα, ὅπου ἔκανε λόγο γιὰ τὶς κάτωθι μειονότητες στὴν χώρα μας κατὰ περιοχή: Κοινότης Δροσιᾶς 300.000 Γροιλλανδοί: Δῆμος Κηφισιᾶς: 200.000 Χαναανῖτες καὶ Δῆμος Παλαιοῦ Φαλήρου: 600.000 ἰνδιάνοι Τσερόκι. Φυσικὰ καὶ μᾶς ἀπεστάλη ἔντονη διαμαρτυρία γιὰ τὴν καταπίεση αὐτῶν τῶν μειονοτήτων, ἐνῷ ὁ πρέσβυς τῆς Δυνάμεως στὸ Τιμπουκτοῦ προέβη σὲ σχετικὲς δηλώσεις, καταδικάζοντας τὴν προσβολὴ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων στὴν "Ελλάδα. Γιῶργος Πετρόπουλος