Διπλωματικὸ παρασκήνιο μιᾶς συμφωνίας Ἢ ἐντολὴ τῆς Δυνάμεως ἦταν σαφής: «Νὰ ἐπιστρέψουν οἱ τσάµηδες τῆς Ελλάδος στὴν ᾽Αλβανία, ἀφοῦ ἀποζημιωθοῦν γιὰ τὶς ἐδῶ περιουσίες τους». Ταραχὴ µεγάλη εἰς τοὺς ἐνταῦθα ἐκπροσώπους τῆς ἐξουσίας. Δύναμις εἶναι αὐ- τή... Συμβούλια, συσκέψεις, φασαρία. ᾿Η ἄποψη νὰ ἀποσταλῇ ἡ σποδὸς τοῦ ἀ- γωνιστῆ τοῦ 82] Τσάµη Καρατάσου ἀπερρίφθη ὡς ἀδόκιμος, ἐνῷ ὁ τέως διε- θνὴς παίκτης τῆς Α.Ε.Κ. κύριος Τσάµης βάσει τῶν διεθνῶν ποδοσφαιρικῶν κα- νονισμῶν δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ παίξῃ εἰς τὴν ἐθνικὴν ὁμάδα ἄλλης χώρας. Τὴν ἴδια στιγμὴν ἔκλεισαν καὶ τὰ σύνορα μὲ τὴν γείτονα, γιὰ νὰ μὴ ὑλοποιηθῆ ἡ ἰδέα μιᾶς ἐφημερίδος, ποὺ προέτρεπε νὰ δηλώσουν τσάμηδες οἱ Ἕλληνες φορολο- γούμενοι, μπὰς καὶ γλυτώσουν ἀπὸ τὴν «περιποίηση» τοῦ καθ᾿ ὕλην ἁρμοδίου ὑ- πουργοῦ. Αἱ διαβουλεύσεις μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ᾽Αλβανῶν ὑπῆρξαν πυρετικὲς καὶ κοπιώδεις, γιατὶ οἱ ᾽Αλβανοὶ ἦταν ἀνυποχώρητοι: ἤθελαν ὁπωσδήποτε νὰ ᾱ- ποζημιωθοῦν γιὰ τὸν πασᾶ τοῦ Μπερατιοῦ, τὸν Ταχὴρ καὶ τὸν Βελῆ-Γκέκα. Ἡ :Ελλὰς τὸ ἀπεδέχθη. Τὸ θέµα ὅμως «κόλλησε» στὸν ᾽Αλῆ Πασᾶ! «᾿Ωρὲ καλοί µου, ὠρὲ κακοί µου, αὐτὸν τὸν ἔφαγαν οἱ Τοῦρκοι. Τί φταῖμε ἐμεῖς" ραγιᾶδες ἤ- µασταν τότε». Τίποτε αὐτοί: Νὰ πουλήσετε, ὠρέ, τὴ μισὴ Κύπρο στοὺς Τούρ- κους καὶ μ᾽ αὐτὰ ποὺ θά πάρετε, σχεδὸν ξοφλᾶμε. "Αν καὶ μένουν κάτι ὑπόλοι- πα ἀπὸ τὴν ἐκστρατεία τοῦ ᾿Ομὲρ Βρυώνη, ποὺ θὰ τὰ βροῦμε ἀργότερα. Τελικά, καὶ ὕστερα ἀπὸ τὴν φιλικὴ παρέμβαση τῆς Ε.Ο.Κ., κατηρτίσθη ἡ κατ᾽ ἀρχὴν συμφωνία τῶν δύο μερῶν ποὺ προέβλεπε; 1) Τὴν μετατόπιση πρὸς νότον τῶν συνόρων τῆς Αλβανίας µέχρι τῶν Θηβῶν. 2) ᾿Ελεύθερο πλιάτσικο τῶν τσάµηδων στὸν ὑπόλοιπο "Ελλαδικὸ χῶρο. 3) Τὴν καταβολὴ χρηματικῆς ᾱ- ποζηµίωσης σὲ προεπαναστατικὰ χρυσᾶ ναπολεόνεια. 4) Τὸν ἀναδρομικὸ (ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ᾽Αλῆ Πασᾶ καὶ ἐντεῦθεν) βασανισμό, ἀνασκολοπισμὀ καὶ σου- βλισμὸ ἡμετέρων πολιτῶν, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἱστορικῆς φήμης τῶν ᾽Αλ- βανῶν. Καὶ 5) τὴν διακήρυξη ὅτι οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀνήκουν στὴν φυλὴ τῶν Μαμελούκων. Φυσικὰ μιὰ τέτοια διπλωματικἢ ἐπιτυχία πανηγυρίστηκε ἔντονα. Λόγοι, πα- ρελάσεις καὶ καταθέσεις στεφάνων στοὺς ἀνδριάντες. Καὶ κάθε κόμμα διεκδικοῦ- σε γιὰ τὸν ἑαυτό του τὸ μεγαλύτερο μερίδιο τῆς δόξας. Κυβέρνηση καὶ ἄξιωμα- τικὴ ἀντιπολίτευση προέβησαν σὲ κινητοποιήσεις ὀπαδῶν τους. «᾿Εμεῖς δώσα- µε τὰ πιὸ πολλά», ἔλεγαν οἱ μέν. «Οχι! ᾿Εμεῖς σώσαμε τὴν εἰρήνη», ἀντέτειναν οἱ ἄλλοι. Κάποιοι πρότειναν νὰ ὀνομάσουν τὸν ᾿Αλία ἐθνικὸ εὐεργέτη. Τελικὰ συνεστήθη διακομματικὴ ἐπιτροπὴ γιὰ τὴν μελέτη τοῦ θέματος. Παρ” ὅλα αὐτὰ τὰ νέα ἀπὸ τὴν «'Υπερδύναμη» δὲν ἦταν εὐχάριστα. Σαφῶς δυσαρεστημένη ἐπεδίωξε μέσα στοὺς ὅρους τῆς διακρατικῆς αὐτῆς συμφωνίας νὰ προστεθῆ καὶ ἡ ἀποστολὴ ἐξ ᾿Αθηνῶν στὰ Τίρανα τεσσάρων ταψιῶν σάμαλι. Τοῦτο ὅμως ἐθεωρήθη ὡς παρέμβαση στὰ ἐσωτερικά μας καὶ ἀπερρίφθη ὁμοφώ- νως. Κατόπιν τούτου ἡ Δύναμις ἐξέδωσε «ταξιδιωτικὴ ὁδηγία» γιὰ τὴν "Ἑλλάδα, ὅπου ἔκανε λόγο γιὰ τὶς κάτωθι μειονότητες στὴν χώρα μας κατὰ περιοχή: Κοι- νότης Δροσιᾶς 300.000 Γροιλλανδοί: Δῆμος Κηφισιᾶς: 200.000 Χαναανῖτες καὶ Δῆμος Παλαιοῦ Φαλήρου: 600.000 ἰνδιάνοι Τσερόκι. Φυσικὰ καὶ μᾶς ἀπεστάλη ἔντονη διαμαρτυρία γιὰ τὴν καταπίεση αὐτῶν τῶν μειονοτήτων, ἐνῷ ὁ πρέσβυς τῆς Δυνάμεως στὸ Τιμπουκτοῦ προέβη σὲ σχετικὲς δηλώσεις, καταδικάζοντας τὴν προσβολὴ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων στὴν "Ελλάδα. Γιῶργος Πετρόπουλος